Məzmuna keç

Helios

Vikipediya, azad ensiklopediya
Helios
q.yun. Ἥλιος
Mifologiya Qədim Yunanıstan dini
Təsir sahəsi Günəş
Cinsi kişi[d]
Atası Hiperion[1][2]
Anası Teya[1]
Qardaşı və bacısı Eos, Selena (ilahə)
Uşaqları
Digər mədəniyyətlərdə Surya, Ra, Anextlomarus
Vikianbarın loqosu Vikianbarda əlaqəli mediafayllar

Helios, Elios[3] (yun. Ἥλιος, Ἠέλιος) yunan mifologiyasında[4] günəş tanrısı. Titanlardan Hiperion ilə Teyanın oğludur[5], Eos və Selenanın qardaşı. Helios təsvirlərdə göylərdən okean sahillərinə enən dörd qanadlı at qoşulmuş cəng arabasında, başına işıq saçan çələng qoymuş, uzun gözqamaşdırıcı libasda, yaraşıqlı kişi obrazında göstərilir. Əfsanəyə görə, o hər şeydən xəbərdar olarmış və pis və yaxşı hadisələrin şahidinə çevilərmiş. Məhz Persefonanın qaçırdanı anası Demetraya o nişan vermişdir.

Titanlar
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Hiperion
 
Teya
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
SelenaEosHelios
  1. 1 2 Фридрих Любкер. Ἥλιος (rus.). // Реальный словарь классических древностей по Любкеру. / ред. Фаддей Францевич Зелинский, Александр Иванович Георгиевский, Михаил Семёнович Куторга, Фридрих Гельбке, Пётр Васильевич Никитин, Василий Антонович Канский, пер. Александр Давидович Вейсман, Фридрих Гельбке, Лев Александрович Георгиевский, Алексей Иванович Давиденков, Василий Антонович Канский, Пётр Васильевич Никитин, Иван Аникитич Смирнов, Эдмунд Альбертович Верт, Осип Юрьевич Клеменчич, Николай Васильевич Рубинский. Санкт-Петербург: Общество классической филологии и педагогики. 1885. С. 598–599.
  2. ↑ Фридрих Любкер. Hyperion (rus.). // Реальный словарь классических древностей по Любкеру. / ред. Фаддей Францевич Зелинский, Александр Иванович Георгиевский, Михаил Семёнович Куторга, Фридрих Гельбке, Пётр Васильевич Никитин, Василий Антонович Канский, пер. Александр Давидович Вейсман, Фридрих Гельбке, Лев Александрович Георгиевский, Алексей Иванович Давиденков, Василий Антонович Канский, Пётр Васильевич Никитин, Иван Аникитич Смирнов, Эдмунд Альбертович Верт, Осип Юрьевич Клеменчич, Николай Васильевич Рубинский. Санкт-Петербург: Общество классической филологии и педагогики. 1885. С. 649–650.
  3. ↑ Орфика, фр.222 Керн
  4. ↑ Мифы народов мира. М., 1991–92. В 2 т. Т. 1. С. 271, Любкер Ф. Реальный словарь классических древностей. М., 2001. В 3 т. Т.2. С.99; Псевдо-Аполлодор. Мифологическая библиотека I 2, 2 далее
  5. ↑ Гесиод. Теогония 371