Volga
A Volga hè un fiume di a Russia europea. Cù una lunghezza di 3.531 km, hè u più fiume longu d'Europa è u so bacinu idrograficu hè u più vastu di u cuntinente. Nasce in u nordupunente di a Russia è sbocca in u Mar Caspiu.

U so nome hè Во́лга in russiu, İdel in tatareu, Jul o Jyl in mariu è Atăl in ciuvasciu. U fiume hè una via d'acqua impurtante è hà avutu un rollu maiò in a storia, l'ecunumia è a cultura russie.
Percorsu
[mudificà | edità a fonte]Surghjente è corsu superiore
[mudificà | edità a fonte]
A Volga nasce in u Rialtu di Valdaj, in l'oblast' di Tver', à circa 228 m d'altitudine, vicinu à u paese di Volgo-Verchov'e. In u so corsu superiore passa per parechji picculi laghi, po per i laghi Sterž, Vselug, Peno è Volgo, chì formanu u bacinu di l'Altu Volga.
U fiume s'avvia prima versu u sudeste, attraversa u Valdaj è passa vicinu à Ržev. Dopu piglia una direzzione versu u nordestu, po gira à sudeste vicinu à Rybinsk. Quì una diga hà furmatu u bacinu di Rybinsk, alimentatu ancu da i so affluenti Šeksna è Mologa. Più in ghjò, a Volga passa per Kostroma è ghjunghje à Gorodec, induve una diga hà creatu u bacinu di Gor'kij.

A cunfluenza cù l'Oka, vicinu à Nižnij Novgorod, hè cunsiderata u cunfine trà u corsu superiore è u corsu mediu.
E cità maiò di stu trattu sò Tver', Rybinsk, Jaroslavl', Kostroma è Nižnij Novgorod. Frà l'affluenti impurtanti ci sò a Vazuza, a Tverca, a Šoša, a Medvedica, a Nerl', a Mologa, a Šeksna, a Kotorosl', a Kostroma, l'Unža è l'Oka.
Corsu mediu
[mudificà | edità a fonte]
À parte si da Nižnij Novgorod, a Volga scorre di solitu versu u sudeste, attraversendu a parte centrale di a Russia europea. E so rive diventanu asimmetriche: a riva diritta hè più alta, mentre chì quella manca hè più bassa è pianighjante.
A cità più impurtante di stu trattu hè Kazan', capitale di u Tatarstanu. a Volga passa dinù vicinu à Čeboksary, capitale di a Ciuvascia, è à parechje altre cità, frà e quale Lyskovo, Koz'modem'jansk, Zelenodol'sk è Volžsk.
I principali affluenti di u corsu mediu sò u Kerženec, a Sura, a Vetluga, a Civil', a Bol'šaja Kokšaga, a Malaja Kokšaga, l'Ilet', a Svijaga è a Kazanka.
Corsu inferiore
[mudificà | edità a fonte]Dopu Kazan', u fiume piglia una direzzione versu u mezupunente è riceve da manca a Kama, u so affluente u più longu. À stu puntu entre in a regione di a steppa è in u so corsu inferiore. A riva diritta, più alta è ripida, hè marcata da e Alture di a Volga, mentre chì a riva manca hè larga è piatta.
A Volga hè sbarratu da parechje dighe, chì anu furmatu grandi bacini artificiali. Vicinu à Volgograd, u fiume gira torna versu u sudeste è passa à poca distanza da u Don. I dui fiumi sò cunnessi da u Canale Volga-Don.

Più in ghjò, a Volga entre in a Depressione Caspia è si divide in numerosi rami. U più impurtante hè l'Achtuba.
E cità maiò di u corsu inferiore sò Ul'janovsk, Togliatti, Samara, Saratov, Volgograd è Astrachan', situata in u delta. Trà l'affluenti di stu trattu si trovanu u Bol'šoj Čeremšan, l'Usa, u Sok, a Samara, u Bol'šoj Irgiz, u Malyj Irgiz, a Tereška, l'Eruslan è l'Achtuba.
Delta
[mudificà | edità a fonte]
A Volga forma un vastu delta à a so sbuccatura in u Mar Caspiu, à nordu di Astrachan'. U delta hè cumpostu da numerosi rami, isule è zone umide. Hè un ambiente impurtante per l'acelli è per parechje spezie di pesci.
Regime idrologicu
[mudificà | edità a fonte]U regime di a Volga hè marcatu da e variazione staghjunale di temperatura è di precipitazione. A so purtata cresce assai di veranu, quandu si scioglienu a neve è u ghjacciu. In aprile è maghju si verificheghja u massimu annuale: prima di a custruzzione di e dighe, u livellu di l'acqua pudia cresce di parechji metri è a purtata ghjunghje à più di 50.000 m³/s.
D'estate a purtata diminuisce, soprattuttu in lugliu è aostu, per via di l'evapurazione è di a traspirazione di e piante. Di vaghjimu cresce un pocu, po cala torna d'inguernu, quandu u fiume si ghjela. In u corsu superiore u ghjacciu dura di regula da a fine di nuvembre à a mità d'aprile. In a zona di u delta, u periodu di ghjacciu hè più cortu.
A purtata media hè d'intornu à 180 m³/s vicinu à Tver', 1.100 m³/s vicinu à Jaroslavl', 3.000 m³/s vicinu à Nižnij Novgorod, 7.720 m³/s à Samara è 8.060 m³/s à Volgograd. U vulume d'acqua chì ghjunghje ogni annu in u Mar Caspiu hè stimatu à circa 250 km³.
Bacinu idrograficu
[mudificà | edità a fonte]
U bacinu idrograficu di a Volga copre circa 1.360.000 km², vale à dì una parte impurtante di a Russia europea. Si stende da e pianure occidentale sin'à u pede occidentale di l'Urali. U territoriu hè in maiò parte pianighjante, benchì ci sianu rilievi bassi è ondulati. À u sudu, u bassu corsu attraversa a Depressione Caspia, induve u terrenu hè sottu à u livellu mediu di u mare.
A vegetazione cambia secondu e regione. U nordu di u bacinu hè cupartu da a taiga, chì più à punente lascia piazza à e fureste miste. U corsu mediu si trova trà a zona di taiga, à nordu, è quella di steppa, à sudu. U bassu corsu attraversa a steppa, chì diventa sempre più arida versu u Mar Caspiu.
Impurtanza ecunomica
[mudificà | edità a fonte]A Volga hè una di e vie di trasportu più impurtante di a Russia. Nanzu à u sviluppu di e ferrovie, i fiumi eranu trà e poche vie di cumunicazione pussibule in un territoriu vastu è cù poche strade. Oghje, u bacinu di a Volga hè una di e regione più pupulate è ecunomicamente attive di u paese.
In u Tatarstanu si trovanu impurtanti ghjacimenti di pitroliu, è l'attività d'estrazzione cuntribuisce à l'inquinamentu di l'acqua. U delta è u vicinu Mar Caspiu sò ricchi di pesci. Astrachan' hè un centru impurtante di l'industria di u caviale.
Una reta di canali cunnetta a Volga à parechji mari. U Canale Volga-Don è u Canale Volga-Balticu facenu pussibule a navigazione trà u Mar Caspiu, u Mar d'Azov, u Mar Neru, u Mar Balticu è u Mar Biancu. U Canale di Mosca cunnetta dinù u fiume à a cità di Mosca.
U fiume hè sfruttatu per pruduce energia idroelettrica. A custruzzione di dighe, iniziata à grande scala in l'anni 1930, hà datu nascita à parechji bacini artificiali, frà i quali quelli di Rybinsk, Gor'kij, Samara è Volgograd.
St’opere anu avutu effetti impurtanti annantu à u flussu di l'acqua è à l'ecosistemi di u fiume.
Ponti è attraversamenti
[mudificà | edità a fonte]Decine di ponti attraversanu A Volga. Vicinu à a so surghjente, in Volgo-Verchov'e, ci hè una piccula verga di legnu. U ponte più longu hè u Ponte Prezidentskij, vicinu à Ul'janovsk, chì misura circa 5.825 m.
À Nižnij Novgorod, una funivia inaugurata in u 2012 attraversa u fiume. A so lunghezza tutale hè di 3.661 m, di i quali 861 m passanu sopra à l'acqua.
a Volga in a storia
[mudificà | edità a fonte]U bassu corsu di a Volga hè statu abitatu dapoi l'antichità. In u primu millenniu nanzu à Cristu, a regione era frequentata da Sciti è da parechji populi di steppa. U geugrafu grecu Claudio Tolomeo mintuveghja u fiume in a so opera Geografia, induve u chjama Rha, un nome chì saria statu adupratu da i Sciti.
In u Medievu, u bacinu di a Volga era à l'incrociu di rotte cummerciale è di populi. Trà u VII è u XIII seculu, a Bulgaria di a Volga si sviluppò vicinu à a cunfluenza di a Volga cù a Kama. U bassu corsu era sottu à l'influenza di u Khaganatu di Khazaria. E cità d'Atil, Saqsin è Saraj eranu centri impurtanti di a regione.
A Volga facia parte d'una via cummerciale chì ligava a Scandinavia, a Rus', a Bulgaria di a Volga, a Khazaria è a Persia. Dopu à u declinu di u Khaganatu di Rus', a so impurtanza cummerciale diminuì à prò di u Dnepr.
In i seculi dopu, a regione fù cuntrullata da i Kipčaki, i Kimeki è i Monguli. L'Orda d'Oru ebbe una influenza maiò annantu à u bassu corsu è lasciò una impronta prufonda in a storia di u statu russiu. Dopu à a so caduta, si furmonu i khanati di Kazan' è d'Astrachan'. A cunquista di ste regione da parte di a Russia, in u XVI seculu, allargò u cuntrollu russiu longu à tuttu u fiume.
A Volga hè ligatu à a cultura è à a tradizione russie. U fiume hè mintuvatu in opere literarie cum'è u Cantu di a schiera d'Igor è hè u sughjettu di a famosa Canzona di i battellieri di a Volga.
Durante a Guerra civile russia, a Volga, in particulare u so bassu corsu, fù una linea di cunfrontu trà e forze rivale. In u 1918, a flotta rossa di a Volga participò à l'operazioni militare in a regione di Kazan' è longu à a Kama.
À parte da l'anni 1930, u guvernu suvieticu custruì grande dighe idroelettriche. A furmazione di i bacini artificiali purtò à u spiazzamentu furzatu di numerose persone è à a perdita di lochi storichi. A cità di Mologa, per esempiu, fù summersa da u bacinu di Rybinsk. A custruzzione di a diga d'Uglič purtò dinù à a sparizione d'anziani paesi è di monasteri.
Durante a Battaglia di Stalingrad, a cità oghje chjamata Volgograd fù u locu d'una di e battaglie più sanguinose di a Seconda guerra mundiale. U cuntrollu di a Volga era strategicu, postu chì u fiume era una via di trasportu vitale trà a Russia è u Mar Caspiu.

A regione di a Volga hè stata dinù a casa d'una minurità di Tedeschi di a Volga. Trà e duie guerre mundiale, una parte di u territoriu fù urganizata cum'è republica autonoma in l'Unione Suvietica.