Politika azilo

Politika azilo, aŭ pli ĝuste la rajto je azilo-ŝirmejo sur la teritorio de lando donita al fremduloj (azilpetantoj) persekutitaj de la aŭtoritatoj de alia lando. Efektive temas pri la rajto de persono ne esti ekstradiciita de unu lando al alia, kiu petas ties ekstradicion por juĝi lin/ŝin pro politikaj deliktoj.

Kiam politika azilo estas donita al homoj, kiuj troviĝas en lokoj, kiuj laŭ diplomatiaj konvencioj estas konsiderataj kiel etendaĵo de la nacia teritorio, kiel ekzemple la ĉefsidejoj de ambasadejoj aŭ konsulejoj, la rezidejo de ambasadoro, aŭ militŝipoj ankritaj en fremdaj havenoj, ĝi nomiĝas diplomatia azilo.

Politika azilo estas donita al homoj persekutitaj pro raso, haŭtkoloro, nacia aŭ etna deveno, religio, aparteno al specifa socia grupo aŭ politikaj vidpunktoj.

Priskribo

Politika azilo estas antikva jura koncepto, kiu esence koncernas la rajtojn de persono, kiu estas persekutata pro siaj politikaj opinioj aŭ religiaj kredoj fare de sia lando kaj devas ricevi protekton de alia suverena aŭtoritato, de fremda lando, aŭ de la eklezio (en la Mezepoko). Politika azilo diferencas de moderna rifuĝinta migrado, en kiu okazas amasa enfluo de loĝantaro, dum politika azilo estas rajto de individuoj, azilpetantoj, kiu kutime estas donita rilate al la personaj cirkonstancoj de ĉiu persono. Tamen, povas esti interkovro inter ili, ĉar ĉiu rifuĝinto povas peti politikan azilon individue. La origino de ĉi tiu rajto estas ĉefe en modernaj tempoj, kvankam ĝiaj ĝermoj jam estis videblaj inter la egiptoj, grekoj kaj hebreoj .

La rajto je politika azilo estas sanktigita en Artikolo 14 de la Universala Deklaracio de Homaj Rajtoj de la Ĝenerala Asembleo de Unuiĝintaj Nacioj de 1948, kiu deklaras, ke "ĉiu havas la rajton peti kaj ĝui en aliaj landoj azilon kontraŭ persekutado."

Vidu ankaŭ

• rifuĝinto
• ekstradicia interkonsento
• labormigranto
• Alta Komisaro de Unuiĝintaj Nacioj por Rifuĝintoj (UNHCR)
• Edward Snowden
• Traktato pri Politika Azilo kaj Rifuĝejo (d:Q16211418)