Edukira joan

SpaceX

Wikipedia, Entziklopedia askea
SpaceX
Making life multiplanetary
Datuak
Izen ofiziala
Space Exploration Technologies Corp.
Motaaerospace manufacturer (en) Itzuli, launch service provider (en) Itzuli, negozioa eta kapital irekiko enpresa
Jarduera sektoreaspace industry (en) Itzuli
HerrialdeaAmeriketako Estatu Batuak
Jarduera
Eskumendekoak
Enplegatuak22.000 (2026ko martxoaren 31)
Ekoizpena
autonomous spaceport drone ship (en) Itzuli, SpaceX Draco (en) Itzuli, Dragon (en) Itzuli, Falcon (en) Itzuli, Kestrel (en) Itzuli, Merlin (en) Itzuli, Octagrabber (en) Itzuli, Raptor (en) Itzuli, Starhopper (en) Itzuli eta SuperDraco (en) Itzuli
Agintea
Zuzendari exekutiboaElon Musk
Zuzendaritza-taldea
Elon Musk, Gwynne Shotwell, Bret Johnsen, Ira Ehrenpreis, Antonio Gracias, Steve Jurvetson eta Luke Nosek (en) Itzuli
Egoitza nagusi (2025–)
Legezko formaDelaware corporation (en) Itzuli
JabeaElon Musk eta Alphabet Inc.
Zeren jabe
Ekonomia
Aktiboak92.079.000.000 $ (2025eko abenduaren 31)
Kapital berekia2.573.000.000 $ (2025eko abenduaren 31)
Diru-sarrerak18.674.000.000 $ (2025)
Irabazi garbia−4.937.000.000 $ (2025)
Ustiapen-mozkina−2.589.000.000 $ (2025)
Balore-burtsaNASDAQ
Historia
Sorrera2002ko martxoaren 14a
Sortzailea
SorlekuaEl Segundo
webgune ofiziala
baliorik ez X.com: SpaceX Instagram: spacex LinkedIn: spacex YouTube: UCtI0Hodo5o5dUb67FeUjDeA Edit the value on Wikidata

Space Exploration Technologies Corporation, normalean SpaceX izenez ezaguna, estatubatuar konpainia aeroespazial eta espazio-garraioko enpresa pribatu bat da, Starbaseko (Texas) garapen-gunean egoitza nagusia duena[1]. 2002an sortu zenetik, konpainiak aurrerapen ugari egin ditu suzirien propultsioan, jaurtiketa berrerabilgarriko ibilgailuetan, giza hegaldi espazialean eta satelite-konstelazioen teknologian. 2025etik aurrera, SpaceX munduko jaurtiketa espazialen hornitzaile nagusia bihurtu da. Bere jaurtiketa kadentziak beste guztiak gainditzen ditu, lehiakide pribatuak eta programa nazionalak barne, hala nola Txinako programa espaziala. SpaceX, NASA eta Estatu Batuetako Indar Armatuek elkarlan estuan dihardute gobernu kontratuen bidez.[2]

SpaceX Elon Muskek sortu zuen 2002an, espazio-jaurtiketen kostuak gutxitzeko ikuspegiarekin, Marteko kolonia auto-sostengatzaile bati bidea zabalduz. 2008an, Falcon 1 satelitea orbitan jartzea lortu zuen, lehen hiru jaurtiketa-saiakerek huts egin ondoren. Ondoren, konpainiak Falcon 9 kohete handiagoaren eta Dragon 1 kapsularen garapenerantz jo zuen, NASAren COTS kontratuak asetzeko, Nazioarteko Espazio Estaziora bidaltzeko. 2012rako, SpaceX-ek COTS probako hegaldi guztiak amaitu zituen eta Resupply Services komertzialeko misioak ematen hasi zen Nazioarteko Espazio Estazioan. Garai hartan, SpaceX hardwarea garatzen hasi zen Falcon 9 lehen etapan berrerabilgarria izan zedin. Konpainiak lehen etapako lehen lurreratze arrakastatsua egin zuen 2015ean, eta lehen etapa berriro abiarazi zuen 2017an. Falcon Heavyak, hiru Falcon 9 boosters-etik eraikita, 2018an hegan egin zuen lehen aldiz, hamarkada bat baino gehiagoko garapen prozesu baten ondoren. 2025eko maiatzetik aurrera, konpainiaren Falcon 9 suziriak 450 aldiz baino gehiagotan lurreratu eta berriro hegan egin dute, astean 1-3 jaurtiketetara iritsiz.

Historia

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Sorrera (2001-2004)

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Lehen Falcon 1 jaurtiketa arrakastatsua 2008ko irailean

2001. urtearen hasieran, Elon Muskek Robert Zubrin ezagutu zuen eta 100.000 dolar eman zizkion bere Mars Societyri, bere zuzendaritza-batzordean denbora labur batez parte hartuz. Hitzaldi bat eman zuen erakundearen laugarren konbentzioan, non Mars Oasis, Marten negutegi bat lurreratzeko eta landareak hazteko proiektua iragarri zuen. Hasiera batean, Musk proiekturako Dnepr jaurtiketa-ibilgailu bat eskuratzen saiatu zen, Jim Cantrellen kontaktu errusiarren bidez.[3]

Falcon 1 eta lehen jaurtiketak (2005-2009)

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

SpaceX enpresak bere lehenengo jaurtigailu orbitala garatu zuen, Falcon 1 izenekoa, barne finantziazioarekin.[4] Falcon 1en garapen kostu osoa $90 eta $100 milioi[5] artekoa izan zen. Falcon suzirien serieari Star Warsen Millennium Falcon fikziozko espaziontziak eman zion izena.[6]

Falcon 1en lehen bi jaurtiketak Ameriketako Estatu Batuetako Defentsa Departamentuak erosi zituen DARPA Falcon proiektuaren bidez. Proiektu honek misil hipersonikoen jaurtiketarako egokiak ote ziren ebaluatu nahi zuen. Suziriaren lehen hiru jaurtiketek, 2006 eta 2008 artean, porrot egin zuten, eta horrek ia amaitutzat eman zuen konpainia. Momentu horretan, Tesla Motors, SolarCity eta Musk bera pertsonalki lur jota zeuden ekonomikoki.

Falcon 9, Dragon, eta NASA kontratuak (2010–2012)

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Falcon 9aren lehen jaurtiketaren bideoa

SpaceX enpresak, hasiera batean, bere Falcon 1 jaurtigailuei Falcon 5 ibilgailuekin jarraipena emateko asmoa zuen [7]. Enpresak, ordea, 2005ean erabaki zuen Falcon 9 ibilgailua garatzeari ekitea. Falcon 9aren garapena azkartu egin zuen NASAk, eta hainbat hegaldi komertzial erosteko konpromisoa hartu zuen. Kontratuaren esleipen orokorra 278 milioi dolarrekoa izan zen. Kontratu horren barruan, Falcon 9ak 2010eko ekainean izan zuen lehen jaurtiketa.[8]

Dragon espaziontziak 2010eko abenduan egin zuen bere lehen operazio-hegaldia arrakastaz, helburu guztiak betez eta Lurrera seguru itzuliz. Hori gutxi balitz, 2012ko maiatzean, Nazioarteko Espazio Estaziora (ISS) karga eraman zuen lehen ontzi komertziala bihurtu zen. Lorpen horien testuinguruan, NASAk harreman estua garatu zuen SpaceX-ekin: 2011n eta 2012an hainbat kontratu esleitu zizkion (tartean 75 milioi dolarrekoa) etorkizunean eskifaiak garraiatzeko sistemak eta segurtasun-mekanismoak garatzeko[9].

Arrakasta operatiboak eragin izugarria izan zuen konpainiaren finantzetan. 2012 hasieran, SpaceX-ek 1.300 milioi dolarreko balioa zuen, eta Elon Musk zen jabe nagusia akzioen bi herenekin. ISSrako misio historikoaren ostean, konpainiaren balorazioa ia bikoiztu egin zen, 2.400 milioi dolarreraino iritsiz. Bere lehen hamarkadan, enpresak 1.000 milioi dolar inguruko finantziazio osoarekin funtzionatu zuen, horietatik zati txiki bat soilik izanik inbertsio pribatua.

Espazio-misioez gain, 2012 amaieran SpaceX koheteen berrerabilgarritasuna probatzen hasi zen. Falcon 9 prototipoekin aireratze eta lurreratze bertikaleko probak egiten hasi ziren altuera baxuan. Programa honek azkar egin zuen aurrera, eta 2013 amaierarako, teknologia hori abiadura eta altuera handiko baldintzetan probatzen hasiak ziren jada.

Jaurtiketa komertzialak eta hazkunde azkarra

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
ORBCOMM OG2-M1 daraman Falcon 9aren merkaturatzea, 2014ko uztaila

2013an, SpaceX-ek bezero pribatu batentzako lehen misioa egin zuen, mugarri garrantzitsu bat ezarriz. Hala ere, 2014a izan zen konpainiak merkatu globala astindu zuen urtea[10]: lehiakide europarrak estutu zituen eta AEBetako jaurtiketa militarren monopolio garestiarekin amaitu zuen. Gainera, urte horretan bertan, NASAk astronautak garraiatzeko sistema garatzeko kontratu erabakigarria esleitu zion SpaceX-i.

Falcon 9 lehen etapa espazio-ontzi drone ontzi autonomo batean (ASDS), itsasoan egindako lehen lehorreratze arrakastatsuaren ondoren, SpaceX CRS-8 misioa

SpaceX-ek suziriak lehorrean zein itsasoan berreskuratzea lortu zuen, teknologia iraultzaile bat garatuz. Nahiz eta 2016an AMOS-6 misioaren leherketak etenaldi labur bat eragin, konpainiak mugarri historikoa ezarri zuen 2017an: jada erabilitako kohete bat berriro espaziora bidali eta berreskuratu zuen lehen aldiz.

Arrakasta tekniko horrek munduko lider komertzial bihurtu zuen SpaceX: merkatuaren %45 bereganatu zuen eta konpainiaren balioa 21.000 milioi dolarrera igo zen. Gainera, garai honetan The Boring Company, tunelak egiteko enpresa bat, sortu zen SpaceX-en barruan, baina 2018an enpresa independente gisa banandu zen.

Gaur egun, SpaceX-ek lidergo posizioa mantentzen du espazioaren esplorazioaren merkatuan, eta bere teknologia iraultzaileak erabiltzen jarraitzen du misio berriak garatzeko.

Starship

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
refer to caption
Starship jaurtiketa-posizioan

2019ko urtarrilean, SpaceX-ek iragarri zuen bere plantillaren % 10 kaleratuko zuela Starship eta Starlink proiektuak finantzatzen laguntzeko[11]. Starship ibilgailuaren helburua gizakien eta kargen eskala handiko bidaiak ahalbidetzea da. Adibidez, ilargira eta Martera [12]. SpaceX enpresaren Starship proiektua orain arte hegan egin duen suziri handiena eta indartsuena da, eta 100 tona baino gehiagoko karga erabilgarria izateko gaitasuna du. Hasierako prototipoen eraikuntzak eta probak 2019an hasi ziren Floridan eta Texasen.

2023ko apirilaren 20an, Starship-en lehen hegaldi orbitalaren proba Mexiko gaineko aire-erdiko leherketa batean amaitu zen. Jaurti ondoren, bultzagailuko hainbat motorrek huts egin zuten progresiboki. Azkenean, ibilgailuak kontrola galdu zuen eta hegaldia amaitzeko sistema automatizatua aktibatu zen, suziria nahita suntsitu zuena. Elon Musk, SpaceX eta espazioko industria ezagutzen duten beste pertsona batzuek arrakasta moduan aipatu dute hegaldi hau.

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

2019ko maiatzean, SpaceX-ek 60 Starlink satelite jaurti zituen, hurrengo urtean munduko satelite-konstelazio komertzial handiena izango zena hedatzen hasiz. 2022an, SpaceX enpresaren jaurtiketa gehienak Starlink-en zentratu ziren.[13][14]

2021eko uztailaren 16an, SpaceX-ek hitzarmen bat sinatu zuen Swarm Technologies erosteko, Lurraren orbita baxuko satelite konstelazio bat eraikitzen duen enpresa pribatu bat. Hitzarmena gauzen Internet (IoT) gailuekin komunikatzeko sinatu zen, 524 milioi dolarren truke.

2022ko abenduan, AEBk SpaceX-en belaunaldi berriko 7.500 satelite jaurtitzea onartu zuen bere Starlink internet sarean.[15]

2025eko irailean, SpaceX-ek esan zuen EchoStarren espektroaren zati bat erabiltzeko eskubideak erosiko zituela 17.000 milioi dolarren truke. Enpresak esan zuen espektroa erabiliko zuela Starlinkek mundu osoan duen zuzeneko zelula negoziorako oinarri moduan.[16]

Hardwarea

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Jaurtigailuak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Falcon 9 jaurtigailua

SpaceXek hiru jaurtigailu garatu ditu. Karga txikietarako Falcon 1 izan zen garatutako lehen jaurtigailua, eta 2009an erretiratu zen.[17] Karga ertainetarako Falcon 9 eta karga astunetarako Falcon Heavy gaur egun martxan daude.

Falcon 1 satelite txikiak Lurreko orbitara jaurtitzeko gai zen, hainbat ehunka kilogramo arteko karga eramanez. 2006 eta 2009 artean bost aldiz jaurti zen, eta horietatik bi arrakastatsuak izan ziren. Falcon 1 izan zen orbitara iritsi zen likidoz elikatutako finantzaketa pribatudun lehenengo jaurtigailua.

Horrez gain, beste ibilgailu batzuk ere garatu zituzten, hala nola Falcon 9, Falcon Heavy eta guztiz berrerabilgarria izateko diseinatutako karga astun-handiko jaurtigailu sistema, Starship izenekoa, gaur egun oraindik garapen fasean dagoena.

Suziri-motorrak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

2002an SpaceX sortu zenetik, konpainiak hainbat suziri-motor garatu ditu: Merlin, Kestrel eta Raptor, jaurtigailuetan erabiltzeko; Draco, Dragon espazio-ontzien seriearen erreakzio-kontrol sistemarako; eta SuperDraco, Crew Dragon ontzian abortu-gaitasuna emateko.

Merlin oxigeno likidoa (LOX) eta RP-1 erregaia erabiltzen dituen suziri-motor familia bat da. Merlin lehen aldiz Falcon 1 jaurtigailuaren lehenengo etapa bultzatzeko erabili zen, eta gaur egun Falcon 9 eta Falcon Heavy jaurtigailuen bi etapetan erabiltzen da. Kestrel motorrak ere erregai berdinak erabiltzen ditu, eta Falcon 1 jaurtigailuaren bigarren etapako motor nagusia izan zen.

Dragon espazio-ontzia

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Dragon 2-ren testa

SpaceX-ek Dragon espazio-ontzia garatu du, karga eta tripulazioa Nazioarteko Espazio Estaziora (ISS) garraiatzeko.

Lehen belaunaldiko Dragon 1 ontzia soilik kargak garraiatzeko erabiltzen zen. NASAren Commercial Orbital Transportation Services (COTS) programaren bidez garatu zen. 2010ean COTS programako hegaldi arrakastatsu baten ondoren, SpaceX-i Commercial Resupply Services (CRS) kontratua esleitu zioten.[18]

Espazio-portu autonomoko dron-itsasontziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Suziria aurrez zehaztutako lurreratze-leku batean lurreratzen da bere propultsio-sistemak soilik erabiliz. Erregaia ez denean nahikoa jaurtiketa-lekura itzultzeko (RTLS, Return To Launch Site), suziriak ozeanoan kokatutako plataforma mugikor batean lurreratzen dira, autonomous spaceport drone ships (ASDS) izenekoak.[19]

SpaceX-ek, halaber, jaurtiketa-plataforma flotatzaileak sortzeko planak izan zituen, itsasotik jaurtiketa egiteko aukera eskaintzeko, petrolio-plataforma zaharrak egokituz. 2023ko otsailean, SpaceX-ek plataforma horiek saldu zituen, baina ez zuen baztertu etorkizunean itsasoko oinarri horiek berriro erabiltzeko aukera.

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Starlink satelitea

Starlink interneterako satelite-konstelazio bat da Starlink Services, SpaceX-en jabetza osoko filiala[20], garatzen ari dena. 550 km inguruko orbitetan gurutzatutako milaka komunikazio-satelitek osatzen dute. Bere helburua mundu mailan kostu baxuko banda zabaleko gaitasunen inguruan dagoen bete gabeko eskaera garrantzitsuari aurre egitea da.

Starlinkek planifikatutako satelite kopuruak astronomoen kezkak sortu dituzte argi kutsadura dela eta[21][22], Starlink sateliteen distirak uhin luzera optikoetan zein irrati-uhinetan oinarritutako behaketa zientifikoak oztopatzen dituelako.

Instalazioak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

SpaceX enpresak Brownsvilletik (Texas) gertu dagoen SpaceX Starbase-n du egoitza nagusia, eta bertan Starship ibilgailua egin eta jaurtitzen du. Hala ere, konpainiaren operazio gehienak Hawthorneko (Kalifornia) egoitzan daude non konpainiaren egoitza nagusia izan baitzen 2024 urteraino. Falcon suziriak eta Dragon espazio-ontziak eraikitzen dira bertan eta bere misioen kontrola hartzen dute bertan.

Space X fabrika

Konpainiak Starlink sateliteak fabrikatzeko instalazio bat ere kudeatzen du Redmonden (Washington), koheteak garatzeko eta probatzeko instalazio bat McGregorren (Texas), eta bulego bat mantentzen du Washington DC hirian, gobernuko bezeroengandik gertu[23].

SpaceX enpresak bi jaurtiketa-gune aktibo ditu Floridan, jaurtiketa-gune aktibo bat Kalifornian eta jaurtiketa-gune aktibo bat Texasko Starbase-n.

Erreferentziak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
  1. ↑ (Gaztelaniaz) «Cameron County Commissioners Court approves Starbase as new city» KVEO-TV 2025-05-20 (kontsulta data: 2025-12-03).
  2. ↑ (Ingelesez) Berger, Eric. (2019-03-01). «The marriage of SpaceX and NASA hasn’t been easy—but it’s been fruitful» Ars Technica (kontsulta data: 2025-12-03).
  3. ↑ (Gaztelaniaz) «Cameron County Commissioners Court approves Starbase as new city» KVEO-TV 2025-05-20 (kontsulta data: 2025-12-03).
  4. ↑ «USA TODAY Education - Careers TODAY» www.usatoday.com (kontsulta data: 2025-12-03).
  5. ↑ «Wayback Machine» www.nasa.gov (kontsulta data: 2025-12-03).
  6. ↑ «Spaceflight Now | Breaking News | Cape launch site could host new commercial rocket fleet» spaceflightnow.com (kontsulta data: 2025-12-03).
  7. ↑ (Ingelesez) «SpaceX tackles reusable heavy launch vehicle» NBC News (kontsulta data: 2025-12-03).
  8. ↑ None. (2020-06-01). «SpaceX-ek astronautak espazioratu ditu lehenengoz» Elhuyar Zientzia (kontsulta data: 2025-12-03).
  9. ↑ (Ingelesez) «Private Spaceship Builders Split Nearly $270 Million in NASA Funds | Private Spaceships & NASA Spaceflight | Commercial Crew Development & Commercial Space | Space.com» www.space.com (kontsulta data: 2025-12-03).
  10. ↑ «archive.ph» archive.ph (kontsulta data: 2025-12-03).
  11. ↑ (Ingelesez) Wattles, Jackie. (2019-01-12). «SpaceX to lay off 10% of its workers | CNN Business» CNN (kontsulta data: 2025-12-03).
  12. ↑ (Ingelesez) News, A. B. C.. «Why SpaceX's Starship rocket matters even after self-destruction» ABC News (kontsulta data: 2025-12-03).
  13. ↑ (Ingelesez) page, Neel V. Patelarchive. «SpaceX now operates the world’s biggest commercial satellite network» MIT Technology Review (kontsulta data: 2025-12-03).
  14. ↑ Ana, Galarraga Aiestaran. (2019-05-31). «Starlink satelite-kateak eztabaida piztu du» Elhuyar Zientzia (kontsulta data: 2025-12-03).
  15. ↑ (Ingelesez) «SpaceX gets U.S. approval to deploy up to 7,500 satellites» Reuters (kontsulta data: 2025-12-03).
  16. ↑ (Ingelesez) Maidenberg, Drew FitzGerald and Micah. (2025-09-08). «SpaceX’s $17 Billion Deal Plunges Musk Deeper Into Wireless Market» The Wall Street Journal (kontsulta data: 2025-12-03).
  17. ↑ «Space Exploration Technologies Corporation - Falcon 9» spacex.com (kontsulta data: 2025-11-05).
  18. ↑ (Ingelesez) «Private space capsule's maiden voyage ends with splash» BBC News 2010-12-08 (kontsulta data: 2025-12-03).
  19. ↑ (Ingelesez) published, Mike Wall. (2015-02-04). «Elon Musk Names SpaceX Drone Ships in Honor of Sci-Fi Legend» Space (kontsulta data: 2025-12-03).
  20. ↑ VIA HAND DELIVERY AND ELECTRONIC FILING. Federal Communications Commission.
  21. ↑ (Ingelesez) After SpaceX Starlink Launch, a Fear of Satellites That Outnumber All Visible Stars (Published 2019). 2019-06-01 (kontsulta data: 2025-11-05).
  22. ↑ (Ingelesez) O'Callaghan, Jonathan. «SpaceX's Starlink Could Change The Night Sky Forever, And Astronomers Are Not Happy» Forbes (kontsulta data: 2025-11-05).
  23. ↑ (Ingelesez) Pentagon, W. J. Hennigan W. J. Hennigan covered the; Washington, national security issues from; D.C.; there, before leaving the Los Angeles Times bureau in November 2017 While; War, He Reported on; counter-terrorism; countries, the lives of American service members from more than two dozen; Aerospace, Previously Covered the et al.. (2011-01-31). «SpaceX to open a new office in the Washington, D.C., area» Los Angeles Times (kontsulta data: 2025-12-03).


Ikus, gainera

[aldatu | aldatu iturburu kodea]

Kanpo estekak

[aldatu | aldatu iturburu kodea]
"https://eu.wikipedia.org/w/index.php?title=SpaceX&oldid=10902987"(e)tik eskuratuta