Saltar ao contido

Sputnik 3

Na Galipedia, a Wikipedia en galego.
Sputnik 3
Imaxe
 Instancia de
 Parte de
Características
 Tipo de órbita
 Astro pai
 Tipo de órbita
Implicados
 Operador/a
 Fabricante
Datas
 Lanzamento
15 de maio de 1958 Editar o valor en Wikidata
Historia
 Acontecementos importantes
 Precedido por
 Sucedido por
Sputnik IV (pt) Traducir Editar o valor en Wikidata
Localización
 Lugar de saída
Cifras e dimensións
 Lonxitude
   3,57 m Editar o valor en Wikidata
 Diámetro
   1,73 m Editar o valor en Wikidata
 Masa
   1.327 kg peso de lanzamento Editar o valor en Wikidata
 Duración
   59.788.800 s Editar o valor en Wikidata
 Apoapse
   11.864 km Editar o valor en Wikidata
 Periastro
   217 km Editar o valor en Wikidata
 Excentricidade orbital
   0,110932 Editar o valor en Wikidata
 Inclinación orbital
   65,18 ° Editar o valor en Wikidata
 Período orbital
   105,9 min Editar o valor en Wikidata
 Semieixo maior
   7.418,7 km Editar o valor en Wikidata
Fontes e ligazóns
Freebase/m/02wjpj Editar o valor en Wikidata
Wikidata C:Commons

Sputnik 3 foi o terceiro satélite artificial de Unión Soviética. Foi lanzado o 15 de maio de 1958 mediante un foguete Sputnik 8A91 (derivado do mísil R-7) desde o cosmódromo de Baikonur.[1][2][3][4]

Características

[editar | editar a fonte]

Sputnik 3, denominado inicialmente ISZ (acrónimo de Satélite Artificial da Terra), estaba destinado a ser o primeiro satélite artificial da humanidade, pero atrasos no seu desenvolvemento debido á súa complexidade, e por temor a que os Estados Unidos se adiantaran, levaron á decisión de lanzar en primeiro lugar o Sputnik 1 (moito máis sinxelo) e o Sputnik 2. A órbita inicial tiña un apoxeo de 1864 km, un perixeo de 217 km, unha inclinación orbital de 65,2 graos e un período orbital de 106 minutos. O obxectivo de Sputnik 3 era estudar a contorna da Terra e a súa atmosfera superior mediante unha serie de instrumentos que medían o campo magnético, a radiación, os campos eléctricos, os ións e outros parámetros. Foi o maior satélite lanzado ata a data, con 1327 kg. A enerxía era producida por células solares que se almacenaba en baterías de prata e cinc. As comunicacións tiñan lugar mediante o sistema de telemetría Tral a 20,005 MHz e 66 MHz. O satélite levaba unha cinta para gravar datos a bordos, pero non funcionou, polo que só se podían rexistrar datos cando pasaba sobre unha estación de comunicacións. A nave non dispoñía de control de actitude. Reentrou na atmosfera terrestre o 6 de abril de 1960.[1][2][3][4]

Instrumentos

[editar | editar a fonte]

Sputnik 3 levaba os seguintes instrumentos a bordo:[2][3]

Véxase tamén

[editar | editar a fonte]

Outros artigos

[editar | editar a fonte]
  1. 1 2 "Letter dated 24 March 1962 from the Acting Permanent Representative of the Union of Soviet Socialist Republics addressed to the Acting Secretary-General" (PDF) (62-0623). 24 de marzo de 1962: 4. Consultado o 11 de decembro de 2017.
  2. 1 2 3 NASA (21 de marzo de 2017). "Sputnik 3" (en inglés). Consultado o 11 de decembro de 2017.
  3. 1 2 3 Gunter Dirk Krebs (2016). Gunter's Space Page, ed. "Sputnik 3 (D-1 #1, 2)" (en inglés). Consultado o 11 de decembro de 2017.
  4. 1 2 Mark Wade (2011). "Sputnik 3" (en inglés). Consultado o 11 de decembro de 2017.