Przejdź do zawartości

Glutation

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Glutation
Ilustracja
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C10H17N3O6S

Masa molowa

307,32 g/mol

Wygląd

biały lub prawie biały krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy[1]

Identyfikacja
Numer CAS

70-18-8

PubChem

124886

DrugBank

DB00143

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Klasyfikacja medyczna
ATC

V03AB32

Glutation (łac. glutathionum), GSHorganiczny związek chemiczny, tripeptyd o właściwościach przeciwutleniających, zbudowany z reszt aminokwasowych kwasu glutaminowego, cysteiny i glicyny. Występuje powszechnie w organizmach roślinnych i zwierzęcych[6], jest jednym z najważniejszych małocząsteczkowych tioli niebiałkowych w komórkach ssaków.

Budowa

[edytuj | edytuj kod]

Glutation występuje w dwóch głównych formach: zredukowanej (GSH) oraz utlenionej (disiarczku glutationu(inne języki), GSSG). Stanowi kluczowy element komórkowego układu redoks, uczestniczącego w utrzymaniu równowagi oksydacyjno-redukcyjnej.

Biosynteza

[edytuj | edytuj kod]

Glutation jest wytwarzany w większości komórek organizmów eukariotycznych. Jego synteza zachodzi w dwóch etapach z których oba są zależne od adenozyno-5′-trifosforanu (ATP)[7]:

Występowanie

[edytuj | edytuj kod]

Glutation syntetyzowany jest endogennie i występuje w większości komórek organizmu, szczególnie w wysokich stężeniach w wątrobie, nerkach i soczewce oka. W wątrobie pełni jedną z głównych funkcji detoksykacyjnych i antyoksydacyjnych. Niektóre produkty roślinne, takie jak awokado, szparagi, brokuły, brukselka, czosnek, cebula i kapusta, zawierają glutation lub związki mogące wspierać jego syntezę.

Funkcje biologiczne

[edytuj | edytuj kod]

Funkcje redoks i antyoksydacyjne

[edytuj | edytuj kod]

Glutation pełni kluczową rolę w utrzymaniu równowagi redoks komórki. Bierze udział w ochronie grup tiolowych (SH) w białkach oraz w redukcji mostków disiarczkowych (SS). W formie zredukowanej uczestniczy w neutralizacji reaktywnych form tlenu, w tym nadtlenku wodoru, w reakcji katalizowanej przez peroksydazę glutationową. W ten sposób ogranicza uszkodzenia oksydacyjne struktur komórkowych.

Detoksykacja

[edytuj | edytuj kod]

Glutation uczestniczy w detoksykacji reaktywnych metabolitów i związków elektrofilowych poprzez ich sprzęganie katalizowane przez transferazy glutationowe(inne języki). Przykładem jest metabolizm paracetamolu, który ulega przemianie do N-acetylo-p-benzochinoiminy. Związek ten jest następnie unieczynniany przez glutation w wątrobie. Nadmierne lub długotrwałe podawanie paracetamolu przy jednoczesnym niedoborze prekursorów syntezy glutationu (np. cysteiny) może prowadzić do wyczerpania zasobów glutationu w ustroju, co z kolei jest przyczyną uszkodzenia hepatocytów.

Glutation uczestniczy również w detoksykacji różnych ksenobiotyków, w tym pestycydów.

Metabolizm komórkowy

[edytuj | edytuj kod]

Glutation bierze udział w cyklu γ-glutamylowym, związanym z metabolizmem aminokwasów. Pośrednio uczestniczy także w regeneracji innych antyoksydantów, takich jak witamina C i witamina E, utrzymując ich aktywną (zredukowaną) formę.

Układ odpornościowy i procesy komórkowe

[edytuj | edytuj kod]

Glutation wpływa na funkcjonowanie układu odpornościowego, w tym na aktywność i proliferację limfocytów. Przy nieodpowiednim poziomie glutationu zaburzeniu może ulegać równowaga redoks, co wpływa na procesy takie jak apoptoza (zaprogramowana śmierć komórki)[8].

Zmiany patologiczne

[edytuj | edytuj kod]

Obniżony poziom glutationu może być obserwowany w stanach zwiększonego stresu oksydacyjnego i w różnych chorobach. Nie stanowi jednak swoistego markera diagnostycznego, a jego spadek odzwierciedla zaburzenia równowagi redoks i funkcji antyoksydacyjnych komórki.

Wraz z wiekiem poziom glutationu ulega stopniowemu obniżeniu[9][10].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 Farmakopea Polska VIII, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2008, s. 3491, ISBN 978-83-88157-53-0.
  2. CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, ISBN 978-1-4987-5429-3, OCLC 961861918 (ang.).
    1. 1 2 3 Physical Constants of Organic Compounds, s. 3-284.
    2. 1 2 3 4 Dissociation Constants of Organic Acids and Bases, s. 5-92.
  3. 1 2 3 4511. Glutathione, [w:] Merck Index. An Encyclopedia of Chemicals, Drugs, and Biologicals, Maryadele J. O’Neil (red. nacz.), wyd. 15, Cambridge: Royal Society of Chemistry, 2013, s. 828, ISBN 978-1-84973-670-1, OCLC 825559753 (ang.).
  4. Glutathione, [w:] DrugBank [online], University of Alberta, DB00143 [dostęp 2026-04-24] (ang.).
  5. 1 2 L-Glutathione reduced [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 13 września 2025, numer katalogowy: G4251 [dostęp 2026-04-25].
  6. Podręczny słownik chemiczny, Romuald Hassa (red.), Janusz Mrzigod (red.), Janusz Nowakowski (red.), Katowice: Videograf II, 2004, s. 151, ISBN 83-7183-240-0, OCLC 749698778.
  7. glutathione biosynthesis, [w:] MetaCyc [online], SRI International [dostęp 2026-04-25] (ang.).
  8. A.G. Hall, Review: The role of glutathione in the regulation of apoptosis, „European Journal of Clinical Investigation”, 29 (3), 1999, s. 238–245, PMID: 10202381 (ang.).
  9. C.A. Lang, S. Naryshkin, D.L. Schneider, B.J. Mills, R.D. Lindeman, Low blood glutathione levels in healthy aging adults, „Journal of Laboratory and Clinical Medicine”, 120 (5), 1992, s. 720–725, PMID: 1431500 (ang.).
  10. Mine Erden-İnal, Emine Sunal, Güngör Kanbak, Age-related changes in the glutathione redox system, „Cell Biochemistry and Function”, 20 (1), 2002, s. 61–66, DOI: 10.1002/cbf.937, PMID: 11835271 (ang.).