Przejdź do zawartości

Miley Cyrus

To jest dobry artykuł
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Miley Cyrus
Ilustracja
Miley Cyrus (2019)
Imię i nazwisko

Miley Ray Cyrus

Data i miejsce urodzenia

23 listopada 1992
Franklin, Stany Zjednoczone

Typ głosu

mezzosopran

Gatunki

pop, rock, country, hip-hop, muzyka elektroniczna

Zawód

piosenkarka, aktorka, kompozytorka, autorka tekstów, producentka muzyczna, producentka filmowa, reżyserka, filantropka

Aktywność

od 2001

Wydawnictwo

Walt Disney Records (2007–2010)
Hollywood Records (2007–2010)
RCA Records (2013–2021)
Columbia Records (2021–2025)
Atlantic Records (od 2026)

Faksymile
Strona internetowa

Miley Ray Cyrus (ur. 23 listopada 1992 we Franklin jako Destiny Hope Cyrus) – amerykańska piosenkarka, aktorka, kompozytorka, autorka tekstów, producentka muzyczna, producentka filmowa, reżyserka i filantropka. Laureatka trzech nagród Grammy, jednej Brit i trzech MTV Video Music Awards.

Zadebiutowała rolą Miley Stewart / Hannah Montany w młodzieżowym serialu telewizyjnym Hannah Montana (2006–2011) stacji Disney Channel i jego adaptacji filmowej Hannah Montana: Film (2009). Pod fikcyjną postacią Hannah Montany nagrała pięć ścieżek dźwiękowych, z których trzy dotarły do pierwszego miejsca amerykańskiej listy sprzedaży Billboard 200. Równolegle rozpoczęła solową działalność muzyczną z wytwórnią Hollywood Records, z którą wydała trzy albumy studyjne: Meet Miley Cyrus (2007), Breakout (2008) i Can’t Be Tamed (2010), a także minialbum The Time of Our Lives (2009), ponadto wylansowała przeboje takie jak „The Climb” (2009) i „Party in the U.S.A.” (2009). Po zakończeniu prac nad serialem podpisała kontrakt z RCA Records, zainagurowany albumem Bangerz (2013), którego promujący singel „Wrecking Ball(inne języki)” dotarł do pierwszego miejsca amerykańskiego notowania Hot 100. W kolejnych latach wydała albumy Miley Cyrus & Her Dead Petz (2015), Younger Now (2017) i Plastic Hearts (2020) oraz minialbum She Is Coming (2019). Po przeniesieniu do wytwórni Columbia Records wydała album Endless Summer Vacation (2023), za który otrzymała nominację do Grammy za album roku. Promujący go singel „Flowers” był największym przebojem 2023 w skali globalnej i przyniósł jej dwie pierwsze nagrody Grammy, w tym za nagranie roku. W 2025 wydała album Something Beautiful, któremu towarzyszył współreżyserowany przez nią film muzyczny pod tym samym tytułem.

Wystąpiła między innymi w filmach Piorun (2008, dubbing), Ostatnia piosenka (2010) i LOL (2012) oraz serialach Crisis in Six Scenes (2016) i Czarne lustro (2019). Była trenerką talent show The Voice (2016, 2017) i reżyserowała kilka swoich teledysków. Jej działalność filantropijna obejmuje między innymi fundację Happy Hippie Foundation(inne języki), którą założyła w 2015 w celu wsparcia bezdomnych i społeczności LGBT.

Wczesne życie

[edytuj | edytuj kod]

Destiny Hope Cyrus urodziła się 23 listopada 1992 w mieście Franklin w stanie Tennessee[1]. Jej rodzicami są piosenkarz country i aktor Billy Ray Cyrus oraz Leticia Jean „Tish” Cyrus(inne języki) (wówczas pod nazwiskiem rodowym Finley)[2]. Ma troje starszego rodzeństwa przyrodniego: Christophera Cody’ego (syna Billy’ego Raya, urodzonego w 1992) oraz Brandi(inne języki) i Trace’a (dzieci Leticii, urodzonych w 1987 i 1989), a także dwoje młodszego rodzeństwa: Braisona (urodzonego w 1994) i Noah (urodzoną w 2000)[3]. Jej matką chrzestną była piosenkarka Dolly Parton[4]. Rodzice uzasadnili nadanie jej imion Destiny i Hope (w tłumaczeniu na polski Przeznaczenie i Nadzieja) wiarą w osiągnięcie przez nią dużego sukcesu. W dzieciństwie miała przezwisko Smiley, które później zamieniło się w jej przyszłe imię Miley[5]. W 2008 imiona zostały prawnie zmienione na Miley Ray[6].

W dzieciństwie mieszkała z rodziną w miejscowości Thompson’s Station w Tennessee[7] i uczęszczała do szkoły podstawowej Heritage Elementary School w hrabstwie Williamson[8]. W 2001 Cyrusowie przeprowadzili się do Toronto w Kanadzie, gdzie Billy Ray kręcił serial Doc[9]. W tym samym roku Miley zapragnęła zostać aktorką, zobaczywszy musical Mamma Mia! w Royal Alexandra Theatre[10]. Rodzice zapisali ją na lekcje śpiewu i gry aktorskiej w Armstrong Acting Studio w Toronto[11]. Zadebiutowała jako aktorka niewielkimi rolami w Doc[5] i filmie Tima Burtona Duża ryba (2003)[12]. Ponadto wzięła udział w castingu do głównej roli w filmie Rekin i Lava: Przygoda w 3D (2005) i zakwalifikowała się do finału, w którym zrezygnowała[13]. Tish stała się menedżerką córki[14] i załatwiła jej kontrakt z Mitchellem Gossettem z agencji Cunningham Escott Slevin Doherty[15]. Za namową Dolly Parton Cyrus nawiązała również współpracę z Jasonem Moreyem z Morey Management Group, zajmującym się karierą muzyczną. Ponadto zaczął dla niej pracować menedżer finansów ojca[14].

Cyrus choruje na łagodne, ale powtarzające się zaburzenie rytmu serca o nazwie częstoskurcz nadkomorowy[16].

Działalność artystyczna

[edytuj | edytuj kod]

2006–2008: Hannah Montana, Meet Miley Cyrus i Breakout

[edytuj | edytuj kod]
Cyrus jako Hannah Montana podczas koncertu z trasy Best of Both Worlds Tour (2007)

W wieku 11 lat wzięła udział w castingu do serialu Hannah Montana stacji telewizyjnej Disney Channel, opowiadającego o nastolatce, która skrywa w tajemnicy przed światem swoją drugą tożsamość – popularną piosenkarkę. Początkowo ubiegała się o rolę najlepszej przyjaciółki tytułowej bohaterki, jednak otrzymała propozycję wcielenia się w główną postać[17]. Choć producenci najpierw odrzucili ją ze względu na zbyt niski wiek[18], ostatecznie powierzyli jej rolę ze względu na umiejętności aktorskie i wokalne. Postać otrzymała nazwisko Miley Stewart, a Billy Ray Cyrus został obsadzony w roli ojca Stewart[19]. Premierowy odcinek sitcomu został wyemitowany 24 marca 2006, gromadząc największą widownię telewizyjną w historii pierwszych odcinków seriali Disney Channel, tj. 5,4 mln osób. Już podczas pierwszego sezonu serial stał się drugim najlepiej oglądanym programem w Stanach Zjednoczonych w grupie wiekowej 6–14, ustępując tylko talent show American Idol[20].

4 kwietnia 2006 ukazała się składanka piosenek pt. Disneymania 4, na której znalazł się cover utworu „Zip-a-Dee-Doo-Dah(inne języki)” w wykonaniu Cyrus[21]. 17 lipca 2006 został wydany utwór „Stand” Cyrusa z gościnnym udziałem jego córki[22]. Od 15 września do 15 października 2006 piosenkarka koncertowała jako support podczas północnoamerykańskiej trasy The Party’s Just Begun Tour(inne języki) girls bandu Cheetah Girls, występując jako Hannah Montana i śpiewając piosenki z serialu[23].

24 października 2006 wytwórnia Walt Disney Records wydała ścieżkę dźwiękową Hannah Montana z muzyką z serialu. Album, jako pierwszy w historii z muzyką do programu telewizyjnego, zadebiutował na pierwszym miejscu amerykańskiej listy sprzedaży Billboard 200[24]. W samych Stanach jego sprzedaż przekroczyła 3,7 mln egzemplarzy, co przełożyło się na certyfikat potrójnej platyny[25]. Po sukcesie ścieżki dźwiękowej Cyrus podpisała z należącą do The Walt Disney Company wytwórnią Hollywood Records kontrakt na cztery albumy pod własnym nazwiskiem[26]. 26 czerwca 2007 odbyła się premiera podwójnego albumu Hannah Montana 2/Meet Miley Cyrus, na którym pierwszy dysk, Hannah Montana 2, był ścieżką dźwiękową do drugiego sezonu serialu, zaś drugi, Meet Miley Cyrus, debiutanckim albumem studyjnym Cyrus. Wydawnictwo, podobnie jak poprzednie, zadebiutowało na pierwszym miejscu Billboard 200 i pokryło się w Stanach potrójną platyną[27][28]. Promujący go singel „See You Again” dotarł do 10. miejsca amerykańskiej listy przebojów Hot 100 tygodnika „Billboard”[29].

Cyrus podczas gali MTV Video Music Awards 2008

17 sierpnia 2007 na Disney Channel odbyła się premiera filmu High School Musical 2, w którym Cyrus wystąpiła w roli cameo[30]. Zaraz po nim został wyemitowany odcinek Hannah Montany, który zgromadził największą widownię w historii seriali amerykańskiej telewizji kablowej[31]. 10 października 2007 ukazał się „Ready, Set, Don’t Go”, pierwszy singel Cyrus pod własnym nazwiskiem, który nagrała w duecie z ojcem[32]. 18 października 2007 piosenkarka wyruszyła w swoją pierwszą trasę koncertową Best of Both Worlds Tour[33]. Przez pierwszą część każdego koncertu występowała jako Hannah Montana, prezentując muzykę z serialu, a w drugiej wykonywała własne utwory[34]. Trasa trwała do 31 stycznia 2008, obejmując występy w Stanach Zjednoczonych i kanadyjskim Toronto[35]. Bilety na każdy z koncertów zostały wyprzedane w kilka minut[36], a ostateczny dochód brutto przekroczył 54 mln dolarów amerykańskich[37].

1 lutego 2008 do kin wszedł film koncertowy Hannah Montana & Miley Cyrus: Best of Both Worlds Concert[38], z którego dochód przekroczył 70 mln dol., co było rekordem spośród wszystkich dotychczasowych koncertów kinowych[39]. 11 marca 2008 odbyła się premiera albumu koncertowego Best of Both Worlds Concert[40]. 30 marca 2008 Cyrus otrzymała za rolę w Hannah Montanie nagrodę Young Artist Award dla najlepszej młodej aktorki pierwszoplanowej w serialu telewizyjnym[41]. 22 lipca 2008 wydała album pt. Breakout, który zadebiutował na pierwszym miejscu Billboard 200[42] i rozszedł się w ponad 1,5 mln egzemplarzy w USA[43]. Promujący go singel „7 Things” zajął dziewiąte miejsce na Hot 100[29]. 17 listopada 2008 na ekrany kin wszedł film animowany Piorun, w którym Cyrus wystąpiła w roli dubbingowej jako Penny. Ponadto wraz z Johnem Travoltą nagrała na potrzeby produkcji utwór „I Thought I Lost You”, dzięki któremu została nominowana do Złotego Globu za najlepszą piosenkę[44].

2009–2012: The Time of Our Lives, Can’t Be Tamed i skupienie na aktorstwie

[edytuj | edytuj kod]
Cyrus podczas koncertu z trasy Wonder World Tour (2009)

19 stycznia 2009 wystąpiła podczas koncertu Kids’ Inaugural: We Are the Future, zorganizowanego w Waszyngtonie przez Michelle Obamę z okazji zaprzysiężenia Baracka Obamy na prezydenta Stanów Zjednoczonych[45]. 3 marca 2009 wydała napisaną wspólnie z Hilary Liftin(inne języki) książkę autobiograficzną Droga do sławy[46]. 10 kwietnia 2009 odbyła się premiera filmu kinowego Hannah Montana: Film[47], który przyniósł ponad 155 mln dol. dochodu[48]. Na ścieżce dźwiękowej do produkcji, która dotarła do pierwszego miejsca notowania Billboard 200, znalazły się głównie utwory Cyrus, częściowo pod własnym nazwiskiem, a częściowo jako Hannah Montana[49]. Wówczas 16-letnia piosenkarka stała się pierwszym wykonawcą w historii, którego cztery albumy osiągnęły pierwsze miejsce amerykańskiej listy sprzedaży[50]. Promujący album singiel „The Climb” dotarł do czwartego miejsca na Hot 100[29] i przez 15 tygodni zajmował pierwszą pozycję listy Adult Contemporary „Billboardu”[51].

12 czerwca 2009 odbyła się premiera albumu Lines, Vines and Trying Times zespołu Jonas Brothers, na którym Cyrus zaśpiewała gościnnie w utworze „Before the Storm”[52]. 6 lipca 2009 została wydana ścieżka dźwiękowa Hannah Montana 3 do trzeciego sezonu serialu[53]. W sierpniu 2009 do sprzedaży w sieci sklepów Walmart trafiła kolekcja ubrań sygnowana nazwiskiem Cyrus[54]. 28 sierpnia 2009 piosenkarka wydała minialbum pt. The Time of Our Lives[55]. Promujący go singel „Party in the U.S.A.” dotarł do drugiego miejsca listy Hot 100[29] i pokrył się diamentową płytą za osiągnięcie progu 10 mln sprzedanych egzemplarzy w USA[28][56]. Od 14 września do 29 grudnia 2009 Cyrus odbyła swoją pierwszą trasę koncertową niezwiązaną z Hannah Montaną, Wonder World Tour, obejmującą Stany Zjednoczone, Wielką Brytanię i Irlandię[57]. Dochód z koncertów przekroczył 67 mln dol.[58]. 7 grudnia 2009 Cyrus wystąpiła dla brytyjskiej rodziny królewskiej podczas dorocznej gali Royal Variety Performance[59].

Cyrus podczas koncertu z trasy Gypsy Heart Tour (2011)

2 marca 2010 ukazał się singiel „Nothing to Lose” Breta Michaelsa z gościnnym udziałem Cyrus[60]. 31 marca 2010 odbyła się premiera melodramatu Ostatnia piosenka, w którym Cyrus zagrała u boku Liama Hemswortha główną rolę[61]. Mimo negatywnego odbioru ze strony krytyków[62], film przyniósł niemal 90 milionów dolarów dochodu[63]. Na jego ścieżce dźwiękowej znalazły się dwa utwory w wykonaniu Cyrus: „When I Look at You” i „I Hope You Find It(inne języki)”[64]. 27 maja 2010 odbyła się premiera filmu Seks w wielkim mieście 2, w którym Cyrus zagrała samą siebie w roli cameo[65]. Kolejno 29 maja i 6 czerwca 2010 wystąpiła jako główna gwiazda festiwali Rock in Rio w Lizbonie i Madrycie[66]. 18 czerwca 2010 wytwórnia Hollywood Records wydała Can’t Be Tamed, ostatni z czterech albumów, na który Cyrus podpisała kontrakt[67]. Wydawnictwo zadebiutowało na trzecim miejscu listy Billboard 200[68], a promujący je singel pod tym samym tytułem dotarł do ósmego miejsca na Hot 100[29]. W dniu premiery albumu stacja ABC wyemitowała film koncertowy Miley Cyrus: Live from London, nagrany podczas występów piosenkarki w londyńskiej O2 Arenie podczas trasy Wonder World Tour[69]. 20 czerwca 2010 Cyrus poprowadziła kanadyjską galę MuchMusic Video Awards 2010[70]. 15 października 2010 odbyła się premiera ścieżki dźwiękowej Hannah Montana Forever do czwartego sezonu Hannah Montany[71], a 16 stycznia 2011 został wyemitowany finałowy odcinek serialu[72].

5 marca 2011 poprowadziła odcinek programu Saturday Night Live[73]. W tym samym miesiącu ogłosiła dłuższą przerwę od muzyki celem skupienia się na karierze aktorskiej[74]. Od 29 kwietnia do 2 lipca 2011 odbyła trasę koncertową Gypsy Heart Tour, jednak jeszcze przed jej rozpoczęciem oświadczyła, że nie czuje się komfortowo, występując w USA, więc pominie je podczas trasy[75]. Koncerty objęły Amerykę Łacińską, gdzie Cyrus występowała głównie na stadionach, Filipiny i Australię[76]. Dochód z trasy przekroczył 26 mln dol[77]. W 2012 zostały wydane dwa filmy z Cyrus w rolach głównych: LOL i Tajna agentka[78][79]. Oba zebrały głównie negatywne recenzje[80][81]. Ponadto Cyrus pojawiła gościnnie w dwóch odcinkach serialu Dwóch i pół[82]. W tym samym roku artystka zamieściła w serwisie YouTube serię pt. The Backyard Sessions, zawierającą jej występy na żywo z coverami ulubionych utworów[83], a także pojawiła się w utworze „You’re Gonna Make Me Lonesome When You Go” na kompilacji Chimes of Freedom: The Songs of Bob Dylan[84] i zaśpiewała w singlu „Decisions” producenta Borgore[85].

2013–2015: Bangerz i Miley Cyrus & Her Dead Petz

[edytuj | edytuj kod]
Cyrus podczas koncertu 93.3 FLZ Jingle Ball w Tampie (2013)

W 2013 podpisała kontrakt płytowy z wytwórnią RCA Records i zatrudniła jako menedżera Larry’ego Rudolpha(inne języki), reprezentującego także Britney Spears[67][86]. Rozpoczęła ponadto nagrania kolejnego albumu, nawiązując współpracę m.in. z Mike Will Made It, Dr. Lukiem i Pharrellem Williamsem[67][87]. W wywiadzie zdradziła, że nadchodzącą płytę należy traktować jako jej debiut, ponieważ nie utożsamia się z muzyką nagrywaną za czasów Hannah Montany[88]. Jeszcze przed premierą wydawnictwa ukazały się single z jej gościnnym udziałem: „Ashtrays and Heartbreaks(inne języki)” Snoop Liona (4 kwietnia)[89], „Fall Down(inne języki)” will.i.ama (16 kwietnia)[90] oraz „23” Mike Will Made It (10 września), gdzie gościnnie pojawili się również Wiz Khalifa i Juicy J[91]. Cyrus i Justin Bieber zaśpiewali także w niewydanej piosence Lil Twista(inne języki) „Twerk”[92].

3 czerwca 2013 odbyła się premiera pierwszego singla z nadchodzącego albumu, „We Can’t Stop”. Utwór odniósł sukces komercyjny na całym świecie, docierając w wielu krajach do pierwszych dziesiątek list przebojów[93]. Jako pierwszy w karierze Cyrus zajął czołowe miejsce brytyjskiego notowania UK Singles Chart[94], a w USA dotarł do drugiego miejsca na Hot 100[29]. Teledysk do singla pobił dwa rekordy serwisu Vevo – największej liczby wyświetleń w pierwszej dobie (10,7 mln) oraz najszybszego czasu od premiery do zyskania certyfikatu Vevo za 100 mln odtworzeń (37 dni)[95]. W USA singiel pokrył się pięciokrotną platyną[28].

25 sierpnia 2013 Cyrus zaśpiewała „We Can’t Stop” oraz, w duecie z Robinem Thicke, „Blurred Lines” podczas gali MTV Video Music Awards 2013. Szeroko krytykowany w mediach występ był najczęściej komentowanym wydarzeniem w historii serwisu Twitter (ponad 306 tys. wpisów na minutę)[96][97]. W dniu gali Cyrus wydała kolejny singel, „Wrecking Ball(inne języki)”, który – podobnie jak „We Can’t Stop” – osiągnął sukces komercyjny na całym świecie, docierając do pierwszych miejsc list między innymi w Stanach Zjednoczonych (na Hot 100)[29], Wielkiej Brytanii[98] czy Kanadzie[99]. Utwór pokrył się siedmiokrotną platyną w USA[28], a dzięki teledyskowi do „Wrecking Ball” Cyrus ponownie pobiła rekord wyświetleń przez pierwsze 24 godziny w serwisie Vevo[100].

Cyrus podczas koncertu z trasy Bangerz Tour (2014)

30 września 2013 wydała album studyjny pt. Bangerz, a 2 października 2013 stacja MTV wyemitowała poświęcony jego powstaniu film dokumentalny Miley: The Movement(inne języki)[101]. Płyta zadebiutowała na pierwszych miejscach list sprzedaży m.in. w USA[68], Wielkiej Brytanii[98], Australii[102] i Kanadzie[103]. Do lutego 2014 sprzedała się w USA w nakładzie 1 mln egzemplarzy, a do 2018 w 3 mln, dzięki czemu pokryła się potrójną platyną[28]. Cyrus ponadto zdobyła za Bangerz nominację do nagrody Grammy za najlepszy popowy album wokalny[104]. Kolejno 5 i 26 listopada 2013 ukazały się dwa single nagrane przez Cyrus z innymi artystami: „Real and True(inne języki)” z Futurem i Mr Hudsonem(inne języki)[105] oraz „Feelin’ Myself(inne języki)” z will.i.amem, French Montaną, Wizem Khalifą i DJ Mustardem[106]. 10 listopada 2013 otrzymała dwie nagrody na gali Europejskich Nagród Muzycznych MTV 2013[107], zaś w grudniu 2013 wzięła udział w amerykańskiej serii koncertów świątecznych Jingle Ball(inne języki)[108].

W styczniu 2014 wystąpiła w kampanii reklamowej projektanta mody Marca Jacobsa[109] i zagrała koncert z serii MTV Unplugged, podczas którego gościnnie zaśpiewała Madonna[110]. 14 lutego 2014 wyruszyła w trasę koncertową Bangerz Tour[111]. Jej pierwszy, północnoamerykański etap, został przerwany w kwietniu ze względu na silną reakcję alergiczną artystki[112]. Po kilku tygodniach hospitalizacji Cyrus rozpoczęła serię występów w Europie, następnie wznowiła trasę po USA, a do 23 października 2014 zagrała koncerty w Ameryce Łacińskiej, Nowej Zelandii i Australii[113]. Ostatecznie dochód z trasy wyniósł około 63 mln dol[114].

24 sierpnia 2014 Cyrus odebrała na gali MTV Video Music Awards 2014 nagrodę w kategorii teledysk roku za „Wrecking Ball”[115]. Za kulisami ceremonii oświadczyła w wywiadzie, że zamierza skupić się na muzyce, a nie związanym z nią widowiskiem, a jej nowe nagrania będą reprezentować psychodelię[116]. Nawiązała współpracę z zespołem The Flaming Lips, której owocem był gościnny występ na wydanym 27 października 2014 With a Little Help from My Fwends, ich tribute albumie dla Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band grupy The Beatles[117].

Cyrus podczas gali Rock and Roll Hall of Fame (2015)

15 lutego 2015 wystąpiła w programie Saturday Night Live 40th Anniversary Special(inne języki) z okazji 40-lecia Saturday Night Live[118]. 30 sierpnia 2015 poprowadziła galę MTV Video Music Awards 2015, którą zakończyła niezapowiedzianym wykonaniem premierowej piosenki „Dooo It!(inne języki)”. Bezpośrednio po występie w serwisie SoundCloud został zamieszczony jej nowy album Miley Cyrus & Her Dead Petz[119], przy którego udziału w produkcji ani wydaniu nie miała wytwórnia Cyrus, RCA Records[120], która dopiero w 2017 rozpoczęła jego odpłatną dystrybucję[121]. Nagrania zostały przygotowane głównie we współpracy z The Flaming Lips[122]. 14 września 2015 Cyrus wydała utwór „Hands of Love(inne języki)”, napisany przez Lindę Perry i nagrany na potrzeby filmu Tytuł do praw[123]. Od 19 listopada do 19 grudnia 2015 odbyła trasę koncertową Milky Milky Milk Tour(inne języki), podczas której na scenie towarzyszyli jej The Flaming Lips. Trasa objęła teatry w siedmiu miastach USA i kanadyjskim Vancouver[124]. Kolejno 20 listopada i 4 grudnia 2015 ukazały się dwa filmy, w których Cyrus zagrała siebie samą w rolach cameo: Cicha noc[125] i A Very Murray Christmas(inne języki)[126].

2016–2020: Younger Now, She Is Coming i Plastic Hearts

[