Marano Vicentino
Marano Vicentino | |
|---|---|
| Comune di Marano Vicentino | |
Lokasyon ng Marano Vicentino  | |
  Marano Vicentino Lokasyon ng Marano Vicentino sa Italya  Marano Vicentino Marano Vicentino (Veneto) | |
| Mga koordinado: 45°42′N 11°26′E / 45.700°N 11.433°E | |
| Bansa | Italya |
| Rehiyon | Veneto |
| Lalawigan | Vicenza (VI) |
| Mga frazione | Malo, San Vito di Leguzzano, Schio, Thiene, Zanè |
| Lawak | |
| • Kabuuan | 12.73 km2 (4.92 milya kuwadrado) |
| Taas | 136 m (446 tal) |
| Populasyon (2018-01-01)[2] | |
| • Kabuuan | 9,529 |
| • Kapal | 750/km2 (1,900/milya kuwadrado) |
| Tawag sa tagalugar | Maranesi |
| Sona ng oras | UTC+1 (CET) |
| • Tag-init (DST) | UTC+2 (CEST) |
| Kodigong Postal | 36035 |
| Kodigo sa pagpihit | 0445 |
| Santong Patron | Annunciazione Maria Vergine |
| Saint day | Monday after 16 July |
| Websayt | Opisyal na website |
Ang Marano Vicentino ay isang comune (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Vicenza, rehiyon ng Veneto, hilagang-silangang Italya. Ito ay nasa timog ng Viale Europa.
Mga pinagmulan ng pangalan
[baguhin | baguhin ang wikitext]Ang mga interpretasyon sa etimolohiya ng pangalang Marano ay hindi magkakatugma: ang pinakatanggap ay ang tumutukoy dito sa Latin na Marianus at samakatuwid ay sa pansariling pangalang Marius.[3]
Pangalan
[baguhin | baguhin ang wikitext]Medyebal
[baguhin | baguhin ang wikitext]Walang natitirang dokumentasyon na nagpapatunay sa nangyari sa teritoryong ito noong Huling Imperyo at sa Maagang Gitnang Kapanahunan; tiyak na, tulad ng nangyari sa buong lugar ng Vicenza, ito ay napasailalim muna sa dominasyon ng mga Lombardo, pagkatapos ng mga Franco at malamang na dumanas ng mga pagsalakay ng mga Unggaro, hanggang sa ipinagkaloob ito ng mga emperador noong ika-9 at ika-10 siglo sa mga obispo ng Vicenza; hinati naman nila ito at ibinigay bilang mga fief sa mga layko at mga panginoong simbahan.
Ganito rin ang nangyari sa teritoryo ng Marano.[4] Noong 1284, ang magkapatid na sina Ecelino, Bonagiunta, Benincasa at Enrico na kilala bilang Bruto, mga anak ni Enrico Signoreto da Marano at sila mismo ay mga panginoong Marano, ay bumili ng tubig mula sa kanal ng irigasyon, na nagmula sa Ilog Leogra, mula kay Konde Beroardo di Schio at sa kaniyang anak na si Alberto sa halagang 500 libra; Ang pagmamay-ari at paggamit ng tubig ay may kapansin-pansing halaga, dahil ginamit ito hindi lamang para sa irigasyon ng mga bukid, kundi pati na rin sa paggalaw ng mga gilingan para sa paggiling ng mga butil, mga martilyo para sa paggawa ng bakal at mga pamalo para sa pagsusuklay ng lana.[5]
Mga sanggunian
[baguhin | baguhin ang wikitext]- ↑ "Superficie di Comuni Province e Regioni italiane al 9 ottobre 2011". Istat. Nakuha noong 16 Marso 2019.
- ↑ "Popolazione Residente al 1° Gennaio 2018". Istat. Nakuha noong 16 Marso 2019.
- ↑ "Sito del Comune di Marano Vicentino". Nakuha noong 19 gennaio 2015.
{{cite web}}: Check date values in:|access-date=() - ↑ Padron:Cita.
- ↑ "Sito del Comune di Marano Vicentino". Nakuha noong 19 gennaio 2015.
{{cite web}}: Check date values in:|access-date=()