Pumunta sa nilalaman

Wikang Ingles

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Ingles
Inggles
English
Bigkas /ˈɪŋɡlʃ/
Katutubo saAng mundong Anglopono, kabilang na ang Reyno Unido, Estados Unidos, Kanada, Australia, Irlanda, Nueva Selanda, Karibeng Komonwelt, Timog Aprika at iba pa
Katutubo
L1: 380 milyon (2021)[1]
Pamilya
Ninuno
Mga dayalekto (talaan)
Pagsulat
Kinodigong anyoManually coded English (iba-iba)
Opisyal na katayuan
Opisyal na wika
Mga kodigong pangwika
ISO 639-1en
ISO 639-2eng
ISO 639-3eng
Glottologstan1293
Linguasphere52-ABA
  Mga rehiyon kung saan katutubong wika ng mayorya ang wikang Ingles
  Mga rehiyon kung saan opisyal o malawakang ginagamit ang wikang Ingles, pero hindi isang katutubong wika ng mayorya
Naglalaman ang artikulong ito ng mga simbolong ponetiko mula sa IPA. Maaari po kayong makakita ng tandang pananong, kahon, o iba pang mga simbolo imbes ng mga karakter ng Unicode kung hindi suportado ang pagpapakita sa mga ito sa kasalukuyan niyong font. Para sa panimulang gabay sa mga simbolong IPA, tingnan ang Help:IPA sa Wikipediang Ingles.

Inglés,[a] binabaybay ding Ingglés, ang kanlurang wikang Hermaniko na nagmula sa Inglatera at ang pandaigdigang lingua franca sa kasalukuyan. Nagmula ang pangalan ng wika mula sa mga Anglo, isa sa mga sinaunang grupong Hermaniko na lumipat sa Britanya sa pagtatapos ng panahong Romano sa naturang lugar. Ingles ang pinakaginagamit na wika sa mundo, dahil na rin sa matinding impluwensiya ng Imperyong Britaniko noon (na pinalitan ng Komonwelt ng mga Bansa sa kasalukuyan) gayundin ng Estados Unidos sa kasalukuyan. Ito rin ang may pinakamaraming gumagamit bilang pangalawang wika, mas marami pa kesa sa mga katutubong mananalita nito. Gayunpaman, ikatlo lamang ang Ingles sa may pinakamaraming katutubong mananalita, pagkatapos ng wikang Mandarin at Espanyol.

Ingles ang opisyal o isa sa mga opisyal na wika ng 57 bansa at 30 dependensiya, ang pinakamarami para sa kahit anong wika. Sa mga bansang tulad ng Estados Unidos, Reyno Unido, Australia, at Nueva Selanda, ito ang pinakaginagamit na wika dahil na rin sa kasaysayan bagamat hindi ito isang opisyal na wika. Isa rin ito sa mga opisyal na wika ng Mga Nagkakaisang Bansa, Unyong Europeo, at iba pang mga pandaigdigan at panrehiyong organisasyon. Ito rin ang de facto na wika ng diplomasya, agham at teknolohiya, pandaigdigang kalakalan, turismo, libangan, at ng internet. Ayon sa isang pagtataya ng Ethnologue noong 2021, meron itong 1.4 na bilyong mananalita.

Nagmula ang Lumang Ingles mula sa mga dayalekto ng mga kanlurang wikang Hermaniko na sinasalita ng mga Anglo-Saxon. Nakasulat sa mga rune (futhorc) ang wika bago ito gumamit ng isang alpabetong nagmula sa wikang Latin. Hiniram kalaunan ng Lumang Ingles ang ilang balarila at pangunahing bokabularyo mula sa Lumang Nordiko, isang hilagang wikang Hermaniko. Nalinang nang husto ang alpabeto at tuluyang pinalitan nito ang paggamit sa mga rune, kasabay ng pag-usbong ng Gitnang Ingles matapos masakop ng mga Normando ang Inglatera simula noong 1066. Sa panahong ito matinding nanghiram ng mga salita ang Ingles mula sa wikang Pranses, na ngayo'y bumubuo ng 28% ng lahat ng mga salita sa wika sa kasalukuyan, gayundin sa wikang Latin, na bumubuo sa karagdagang 28%. Bagamat pawang nagmula sa Latin at iba pang mga wikang Romanse ang malaking bahagdan ng bokabularyo ng Ingles, nananatili pa ring Hermaniko ang pang-araw-araw na bokabularyo, balarila at ponolohiya nito. Umusbong naman ang Modernong Ingles matapos ng isang malawakang pagbabago sa mga patinig nito. Ilan sa mga malapit na kamag-anak ng kasalukuyang anyo ng wika ang wikang Scots, na nasa isang kontinuo ng mga dayalekto sa Ingles, gayundin ang mga wikang Prisyano at Mababang Aleman.

Klasipikasyon

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Bahagi ng pamilyang Indo-Europeo ang wikang Ingles, partikular na sa Kanlurang Hermanikong sangay ng mga Hermanikong wika.[3] Dahil pare-parehong nagmula ang Ingles at ng ibang mga wikang Hermaniko kagaya ng mga wikang Olandes at Aleman sa iisang ninuno na tinatawag na Proto-Hermaniko, nagtataglay ang mga ito ng mga magkakatulad na tampok kagaya ng paghahati sa mga pandiwa bilang malakas o mahinang klase, ang paggamit sa mga pandiwang modal, at pagsasailalim sa serye ng pagbabago sa pagbigkas sa mga katinig ng Proto-Indo-Europeo na kilala ngayon bilang mga batas Grimm at Verner.[4]

Isa ang Lumang Ingles sa napakaraming mga wikang Ingaeboniko na umusbong sa isang kontinuo ng mga dayalektong sinasalita ng mga Kanlurang Hermaniko simula noong ikalimang siglo sa Prisya, partikular na sa baybayin ng Dagat Hilaga. Umusbong ang Lumang Ingles mula sa mga mananalita ng mga wikang ito na lumisan sa lugar at nanirahan sa kapuluang Britaniko.[5] Kalaunan, umusbong ang Gitnang Ingles, na sinundan naman ng Modernong Ingles.[6] May ilang mga dayalekto ng Luma at Gitnang Ingles na hiwalay na nalinang at naging mga wikang Angliko, lalo na ang wikang Scots.[7]

Dahil nakahiwalay ang wikang Ingles mula sa ibang mga wikang Hermaniko sa kontinente, nalinang ang sarili nitong bokabularyo, sintaksis, at ponolohiya. Hindi naiintindihan ang Ingles ng mga mananalita ng kahit anong wikang Hermaniko, bagamat may iilang wika katulad ng wikang Olandes at Prisyano na may malaki-laking antas ng kaugnayan.[8] Tradisyonal na iniuugnay ang Ingles sa Prisyano, na madalas na ipinagpapalagay na pinakamalapit na kamag-anak ng Ingles sa mga wikang Hermaniko. Gayunpaman, ipinapakita ng modernong pananaliksik sa dalawang wika na kaunti lamang ang pagkakapareho nito sa Ingles.[9] Bagamat parehong sumailalim ang dalawa sa magkaparehong serye ng pagbabago sa tunog, hindi ito naganap nang sabay upang masabing may matindi silang kaugnayan sa isa't-isa.[10][11]

Proto-Hermaniko patungong Lumang Ingles

[baguhin | baguhin ang wikitext]
Manuskritong nakasulat sa panulatang unsiyal ng epikong tula na Beowulf sa Lumang Ingles, isinulat noong bandang taong 975 hanggang 1025.
Nagsimula ang tula sa: Hƿæt ƿē Gārde / na ingēar dagum þēod cyninga / þrym ge frunon ...[Pakinggan! Ating narinig ang kadakilaan ng nagdaang panahon ng mga katutubong hari ng mga Gār-Dene [isang maalamat na tribo ng mga Danes] ...]

Lumang Ingles, o Anglo-Sahon, ang pinakaunang anyo ng wikang Ingles na ginamit mula bandang taong 450 hanggang 1150. Nagmula ito sa mga dayalekto ng mga kanlurang wikang Hermaniko, minsang tinutukoy bilang mga wikang Anglo-Prisyano o di kaya'y mga wikang Hermaniko ng Dagat Hilaga, na sinasalita sa rehiyon ng Prisya, Mababang Sahonya, at katimugang Jutland (sakop ngayon ng Dinamarka at Alemanya) ng mga Hermanikong kilala sa kasaysayan bilang mga Anglo, Sahon, at Yuto.[12] Simula noong ikalimang siglo, tumira ang mga Anglo-Sahon sa Britanya matapos itong lisanin ng mga Romano. Pagsapit ng ikapitong siglo, Lumang Ingles na ang pangunahing wikang sinasalita sa lugar at pinalitan ang mga wikang Karaniwang Britoniko at Britanikong Latin na sinalita noong panahon ng mga Romano.[13][14][15] Ang wika gayundin sa lugar ng Inglatera ay parehong pinangalan mula sa mga Anglo.[16]

Nahahati ang Lumang Ingles sa dalawang dayalektong Angliko (Mersiyano at Nortumbriyo) at dalawang dayalektong Sahon (Kentiko at Kanlurang Sahon).[17] Dahil sa impluwensiya ng kaharian ng Wessex at ang reporma sa edukasyon noong panahon ni haring Alfredo noong ikasiyam na siglo, Kanlurang Sahon ang siyang naging pamantayan sa pagsusulat sa Lumang Ingles.[18] Nakasulat ang epikong tula na Beowulf sa Kanlurang Sahon, habang nakasulat naman sa Nortumbriyo ang pinakalumang tula sa wikang Ingles na Himno ni Caedmon.[19] Gayunpaman, nalinang ang Modernong Ingles mula sa dayalektong Mersiyano habang nalinang naman ang wikang Scots mula sa Nortumbriyo. Isinulat ang ilang mga pinakamaagang tala ng Lumang Ingles gamit ng alpabetong runiko,[20] bagamat ginamit kalaunan ang alpabetong Latin pagsapit ng ikapitong siglo; gumamit ito ng mga kalahating unsiyal na titik at may kasama ring mga runikong titik na wynn ƿ, thorn þ, at mga binagong titik Latin na eth ð at ash æ.[20][21]

Malaki ang pagkakaiba ng Lumang Ingles sa modernong anyo ng wika. Hindi ito mauunawaan ng isang mananalita ng Ingles sa ika-21 siglo nang walang pagsasanay. Halos kapareho ang balarila nito sa balarila ng wikang Aleman: maraming mga impleksiyon sa dulo ng salita at anyo ang mga pangngalan, pang-uri, panghalip, at pandiwa, at mas malaya ang ayos ng salita nito kesa sa modernong anyo nito. May mga anyo ang Modernong Ingles para sa kaukulan (grammatical case) ng panghalip (halimbawa [panlalaki] 'siya': he, him, his) at may iilan din para naman sa mga pandiwa (halimbawa 'magsalita': speak, speaks, speaking, spoke, spoken), pero sa Lumang Ingles, meron ding mga kaukulan para sa mga pangngalan at may mga dagdag na impleksiyon din ang mga pandiwa para sa katauhan at kailanan.[22][23][24]

Impluwensiya ng Lumang Nordiko

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Sa pagitan ng ikawalo hanggang ika-11 siglo, sumailalim ang Ingles na sinasalita sa ilang mga rehiyon sa impluwensiya ng Lumang Nordiko, na isang Hilagang wikang Hermaniko. Dahil sa sunod-sunod na pagkolonisa ng mga Nordiko sa ilang bahagi ng Britanya noong panahong ito, nakakasalamuha ng mga mananalita ng Lumang Ingles sa mga mananalita ng Lumang Nordiko. Pinakamatindi ang interaksyon sa dalawang wika sa mga barayti ng wikang sinasalita sa hilagang-silangan na sakop noon ng Danelaw sa rehiyon ng York. Sa kasalukuyan, pinakamakikita ang impluwensiyang ito sa wikang Scots at sa Hilagang Ingles. Nakasentro ang impluwensiya ng mga Nordiko sa Lindsey sa Midlands. Matapos mapasailalim ang Lindsey sa kapangyarihan ng mga Anglo-Sahon noong taong 920, mabilis na kumalat ang Ingles sa naturang rehiyon. Sa modernong Ingles, ang impluwensiya ng mga Nordiko ay makikita sa panghalip sa ikatlong katauhan na nagsisimula sa th- ('sila', 'nila', 'kanila': they, them, their), na siyang pumalit sa mga orihinal na panghalip ng Anglo-Sahon na nagsisimula naman sa h- (hie, him, hera).[25] Makikita rin ito sa mga hiram na salita na pumalit sa mga katutubong Lumang Ingles kagaya ng give ('magbigay'), get ('kumuha'), sky ('langit'), skirt ('palda'), at egg ('itlog'). Mauunawaan ang Lumang Nordiko nang maayos-ayos ng mga mananalita ng ilang mga dayalekto ng Lumang Ingles, lalo na sa may hilaga.[26]

Gitnang Ingles

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Englischmen þeyz hy hadde fram þe bygynnyng þre manner speche, Souþeron, Northeron, and Myddel speche in þe myddel of þe lond, ... Noþeles by comyxstion and mellyng, furst wiþ Danes, and afterward wiþ Normans, in menye þe contray longage ys asperyed, and som vseþ strange wlaffyng, chyteryng, harryng, and garryng grisbytting.

[Bagamat sa simula pa lamang, may tatlong paraan na ang mga Ingles sa pagsasalita, yaong nasa Katimugan, nasa Hilaga, at nasa Midlands sa gitna ng bansa, ... Gayunpaman, dahil sa pakikihalubilo at paghahalo, umusbong ang wika ng bansa mula sa mga ito, habang may iilan na gumagamit pa rin ng kakaibang pag-uutal, daldalan, ungol, at nakakarinding ngitngitan.]

Juan ng Trevisa, c.1385[27]

Karaniwang pinepetsahan ang pagsisimula ng Gitnang Ingles sa pananakop ng mga Normando sa Britanya mula noong 1066. Sa mga sumunod na siglo pagkatapos, sumailalim ang Ingles sa matinding impluwensiya ng anyo ng Lumang Pranses na sinasalita ng mga Normando na nanirahan sa Inglatera at naging bago nitong namumunong uri; kilala ito ngayon bilang Lumang Normando. Sa paglipas ng mga dekada, pawang mga naging bihasa sa dalawang wika ang parehong gitna at nakatataas na uri ng lipunan, mapa-Ingles man o Normando. Pagsapit ng 1150, bihira na lang sa panahong ito ang mga miyembro ng aristokrasya na marunong lamang ng Pranses.[28] Kalaunan, nalinang ang wikang Pranses na ginagamit ng mga Normando bilang wikang Anglo-Normando.[29] Matuturo rin ang paghihiwalay ng Luma sa Gitnang Ingles sa kapanahunan ng paggawa sa komposisyong Orculum ng Agustinong kanon na si Orrm noong ika-12 siglo, na nagtatampok sa paghahalo ng mga elemento ng Lumang Ingles at Anglo-Normando sa kauna-unahang pagkakataon.[30]

Samantala, nanatili pa ring marunong lamang sa Ingles ang mababang uri, na kumakatawan sa napakalaking bahagdan ng populasyon. Sa panahong ito, maraming hiram na salita ang ginamit nila na may kinalaman sa politika, batas, at iba pang mga prestihiyosong gawain.[31] Halimbawa, nagmula sa Pranses na trône ang salitang Ingles na throne, na tumutukoy sa pisikal na inuupuan ng isang hari gayundin sa metaporikal na kapangyarihan nito.[32] Naging simple rin sa panahong ito ang mga impleksiyon ng Ingles, maaaring dahil sa paghahalo ng Lumang Nordiko at Lumang Ingles, na pawang parehas sa morpolohiya ngunit magkaiba ng impleksiyon. Nawala rin ang pagkakaiba ng kaukulang palagyo (nominatibo) at palayon (akusatibo) maliban sa mga panghalip panao, nawala rin ang kaukulang pagamit (instrumental), at naging para lamang sa pag-aari ang kaukulang paari (henetibo). Naging regular din ang maraming mga di-regular na anyo ng impleksiyon,{{sfn|Lass|1992|pp=103–123} at naging payak rin ang sistema ng kasunduan sa mga pangungusap, na humantong sa isang hindi gaanong malayang ayos ng salita.[33]

Ilan sa mga sikat na panitikang naisulat sa Gitnang Ingles ang Mga Kuwento sa Canterbury (c.1400) ni Geoffrey Chaucer at Ang Kamatayan ni Arturo (1485) ni Thomas Malory. Naging talamak sa panahong ito ang paggamit sa panitikan ng dayalekto ng mga rehiyon, kagaya sa mga gawa ni Chaucer.[34] Mababasa sa unang salin sa Ingles ni John Wycliffe sa Bibliya noong 1382 ang Mateo 8:20 bilang: "Foxis han dennes, and briddis of heuene han nestis" ('May mga lungga ang mga soro, at may mga pugad ang mga ibon sa langit').[35] Mapapansin rito na may hulaping -n pa rin sa pandiwang have ('magkaroon') pero wala na sa mga pangngalan.

Maagang Modernong Ingles

[baguhin | baguhin ang wikitext]
Ang Malawakang Pagbabago ng Patinig na naganap sa mga mahahabang patinig ng Maagang Modernong Ingles. Matapos naging mga diptonggo /ai au/ ang mga nakabukang patinig /iː uː/, umangat nang isang antas kalaunan ang bawat nakasarang patinig upang matumbasan ang pagbabago.

Saklaw ng Maagang Modernong Ingles ng ika-14 hanggang ika-18 siglo ang pagsimple pa lalo na sistema ng impleksiyon, pagsasakodigo sa wika, at ang tinatawag na Malawakang Pagbabago sa Patinig, kung saan nagsimulang lumipat ang mga patinig sa mga salitang Ingles patungo sa modernong bigkas nito. Umangat ang mga gitna at nakabukang patinig at nahati bilang mga diptonggo ang mga nakasarang patinig. Halimbawa, binibigkas noon ang salitang Ingles na bite ('kagat', binabasa bayt) bilang beet ('remolatsa') sa kasalukuyan, at binibigkas naman noon ang bout sa about ('tungkol', binabasa abawt) bilang boot ('bota') sa kasalukuyan. Ito ang dahilan kung bakit may malaking pinagkaiba ang pagbigkas sa mga salitang Ingles at sa pagbaybay sa mga ito; ito rin ang dahilan bakit maraming pwedeng maging tunog ang bawat patinig ng Ingles kumpara sa ibang mga wika.[36][37]

Nagsimula maging prestihiyoso ang paggamit sa wikang Ingles, kumpara sa Normandong Pranses, sa kasagsagan ng kapanahunan ni Enrique V ng Inglatera. Sinimulang gamitin ng Court of Chancery sa Westminster ang Ingles sa mga opisyal na dokumento nito noong bandang 1430, at nabuo dahil rito ang isang bagong pamantayang anyo ng Gitnang Ingles na tinatawag na Pamantayang Chancery mula sa mga dayalekto ng London at Silangang Midlands. Noong 1476, ipinakilala ni William Caxton sa Inglatera ang palimbagan, na lalong nagpalawak pa sa impluwensiya ng naturang pamantayan ng Ingles.[38]

Kabilang sa mga panitikang nakasulat sa Maagang Modernong Ingles ang mga gawa ni William Shakespeare gayundin ang Bersiyon ni Haring Jaime (KJV) ng Bibliya noong 1611. Bagamat halos katulad na ng modernong bigkas at baybay ang mga salita sa puntong ito, may mga pagkakaiba pa rin sa bigkas mula sa modernong Ingles, kagaya ng pagbigkas pa rin sa mga kumpol-katinig na /kn ɡn sw/ sa knight ('kabalyero'), gnat ('niknik'), at sword ('espada'), na sa ngayo'y pawang mga di na binibigkas ang isa sa mga katinig nito.[b] Ilan sa mga tampok ng Maagang Modernong Ingles na ginamit ni Shakespeare ay maituturing na'ng laos o makaluma sa modernong mambabasa nito.[39] Mababasa ang Mateo 8:20 sa KJV bilang: "The Foxes have holes and the birds of the ayre have nests." ('May mga lungga ang mga soro habang may mga pugad ang mga ibon ng himpapawid.') Dito, mapapansin ang pagkawala ng mga kaukulan at ang resulta nito tulad halimbawa ng paggamit sa ayos na paksa–pandiwa–layon (subject–verb–object) at sa salitang of bilang pamalit sa nawalang kaukulang paari. Makikita rin dito ang mga hiram na salitang nagmula sa Pranses kagaya ng ayre (ngayo'y air, 'himpapawid') at sa ibang mga kaso, nagpalit mismo sa katutubong salita nito tulad ng bird ('ibon') na pumalit sa Lumang Ingles na fugol.[40]

Pagsapit ng huling bahagi ng ika-18 siglo, naipakalat ng Imperyong Britaniko ang wikang Ingles sa mga teritoryo at nasasakupan nito. Dahil sa paggamit sa kalakalan, agham at teknolohiya, diplomasya, sining, at pormal na edukasyon, Ingles ang naging pinakaunang tunay na pandaigdigang wika, na ginagamit sa pandaigdigang komunikasyon.[41][42] Ginamit ito sa Hilagang Amerika, ilang bahagi ng Aprika, Oseaniya, at iba pang mga rehiyon. Nang lumaya ang mga bansang may maraming katutubong wika, Ingles ang ginamit nilang opisyal na wika upang maiwasan ang mga politikal na balakid dahil sa paggamit sa isang katutubong wika kesa sa iba.[43][44][45] Bumilis pa lalo ang pagkalat ng wika dahil sa mabilis na paglaki ng impluwensiya sa kultura at politika ng Estados Unidos matapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, gayundin sa pagbobrodkast sa buong mundo sa wikang Ingles ng mga brodkaster tulad ng BBC ng Reyno Unido.[46][47] Ingles ang pinakaginagamit na wika sa ika-21 siglo.[48]

Habang nalilinang ang modernong Ingles, nabuo ang mga pamantayang gabay para sa wika, na ginamit kalaunan sa opisyal na paraan kagaya halimbawa sa pampublikong edukasyon at pahayagan. Noong 1755, nilathala ni Samuel Johnson ang Dictionary of the English Language, na nagpakilala sa pamantayang pagbaybay at paggamit sa mga salita. Samantala, nilathala naman ng Amerikanong si Noah Webster noong 1828 ang isang diksiyonaryo na may layuning makapagtatag ng isang pamantayang anyo sa pagsusulat at pagsasalita ng Amerikanong Ingles na hiwalay sa pamantayan ng Britanya. Sa Britanya, unti-unting bumaba ang tingin sa mga dayalekto at barayti ng Britanikong Ingles na wala sa pamantayan, na nagpabilis sa paggamit ng mga prestihiyosong dayalekto ng mga nasa gitnang uri.[49]

Sa modernong Ingles, wala na halos mga kaukulan; tanging makikita na lang ito sa mga panghalip. Halos matatag na rin ang paksa–pandiwa–layon (SVO) na ayos ng salita.[49] Naging talamak na rin ang paggamit sa ilang mga pagbabago sa wika kagaya ng paggamit ng salitang do para sa mga kaso kung saan kinakailangang baliktarin ang mga sugnay tulad sa mga tanong.[c] Dumami rin ang mga kaso ng paggamit sa anyong progresibo (mga nagtatapos sa hulaping –ing ng pandiwa, at tuloy-tuloy ring nagiging regular ang mga pandiwang may di-regular na anyo (hal. dreamed ('napanaginipan') imbes na dreamt) gayundin sa paggamit pa lalo sa mga analitikal na alternatibo sa mga impleksiyon (hal. more polite ('mas magalang') imbes na politer). Dahil sa tindi ng presensiya sa midya ng Amerikanong Ingles, naiimpluwensiyahan na rin pati ang Britanikong Ingles.[50][51][52]

  Katutubong wika ng mayorya
  Katutubong wika ng mayorya at isa sa mga opisyal na wika
  Opisyal na wika pero katutubong wika ng minorya
  Pangalawang wika: sinasalita ng lagpas 20% ng populasyon, de facto na wika ng trabaho, pamahalaan, edukasyon, atbp.[2]

Ayon sa isang ulat noong 2016, tinatayang nasa 400 milyong katao ang katutubong mananalita ng wikang Ingles, at nasa 1.1 bilyong katao naman ang nagsasalita nito bilang pangalawang wika.[53] Ingles ang wika na may pinakamaraming mananalita sa kabuuan, na sinasalita sa lahat ng kontinente.[54] Nakadepende ang dami ng mga mananalita bilang pangalawang wika o bilang banyagang wika sa antas ng kagalingan, mula 400 milyon hanggang lagpas 1 bilyon.[55] Tinataya naman noong 2003 na mas marami ang mananalita ng Ingles bilang pangalawang wika kumpara sa mga katutubong mananalita nito nang tatlo sa isa.[56]

Tatlong bilog ng Ingles

[baguhin | baguhin ang wikitext]
Kagalingan sa wikang Ingles ng piling mga bansa sa Europa at Mediteraneo ayon sa isang ulat noong 2019:[57]
  Napakataas (63.07–70.27)
  Mataas (58.26–61.86)
  Katamtaman (52.50–57.38)
  Mababa (48.69–52.39)
  Napakababa (40.87–48.19)
  Hindi kasama sa ulat

Grinupo ng lingwistang si Braj Kachru ang mga bansa sa mundo sa tatlong bilog ayon sa antas ng paggamit sa wikang Ingles rito. Ipinapakita ng modelong ito ang pagkalat ng Ingles mula sa mga katutubong bansa nito patungo sa iba, gayundin sa dami ng gumagamit nito sa isang partikular na bansa. Tinatawag ang tatlong bilog bilang "loob", "labas", at "lumalawak". Maaaring gumalaw ang mga bansa papaloob o papalabas depende sa magiging kahihinatnan ng wika rito sa hinaharap.[58][59]

  • Loobang bilog (inner circle) ang mga bansa na may malaking porsyento ng populasyon ang katutubong mananalita ng Ingles. Kabilang rito ang Reyno Unido, Estados Unidos, Kanada, Australia, Nueva Selanda, Irlanda, at Timog Aprika.[58]
  • Labas na bilog (outer circle) ang mga bansa na may mas maliit na bilang ng mga katutubong mananalita ng Ingles ngunit ginagamit bilang pangalawang wika para sa mga pang-araw-araw na gawain at institusyon kagaya sa edukasyon, pamahalaan, at negosyo. Kabilang rito ang Pilipinas, gayundin ang Nigeria, India, Pakistan, Malasya, Singapura, at Hamayka.[60]
  • Lumalawak na bilog (expanding circle) ang mga bansa kung saan hindi karaniwang sinasalita ang Ingles at tinuturo bilang isang banyagang wika. Sa mga bansang ito kumakalat ang wikang Ingles dahil sa katayuan nito bilang isang pandaigdigang wika.[61]

Plurisentrikong wika

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Isang plurisentrikong wika ang Ingles; ibig sabihin, wala itong iisang pambansang otoridad na namamahala sa pamantayan ng wika.[62][63][64] Madalas na sinusundan ng sinasalitang Ingles lalo na sa brodkasting ang mga pambansang pamantayan sa pagbigkas na kinagisnan imbes na isinakodigo. Karaniwang malalaman sa kanilang aksent kung saan nagmula ang mga brodkaster,[65] pero madalas na sinusulat ang iskrip sa mga balita sa isang pandaigdigang anyo ng pamantayang Ingles. Tipikal na dinidikta ng konsenso mula sa mga iskolar ng wika ang mga karaniwang gawi sa pagsusulat sa Ingles, hindi mula sa isang pamahalaan o pandaigdigang organisasyon.[66]

Maiintindihan ng mga Amerikanong tagapakinig ang maraming brodkast na nagmula sa Britanya at kabaligtaran. Maiintindihan ng mga mananalita ng Ingles ang karamihan sa kahit anong mga programa sa radyo at telebisyon gayundin sa mga pelikulang nagmula sa mga bansang nagsasalita ng Ingles.[67] Parehong may pormal at di-pormal na estilo ang pamantayan at panrehiyong barayti ng Ingles, at tanging nagkakaiba lamang sa mga salitang ginagamit (hal. lift sa Britanya habang elevator sa Amerika), sintaksis (hal. on the weekend sa Amerika habang at the weekend sa Britanya), at paggamit sa teknikal at di-teknikal na rehistro.[68]

Dahil sa kasaysayan ng paninirahan sa mga bansang nasa loobang bilog, nagawang maipantay ng Britanya ang pagkakaiba sa dayalekto at makagawa ng mga anyong koine ng Ingles sa Timog Aprika, Australia, at Nueva Selanda.[69] Mabilis na natutong mag-Ingles ang marami sa mga migranteng nanirahan sa Estados Unidos. Sa kasalukuyan, malaking bahagdan ng populasyon ng Estados Unidos ngayon ay kaya lamang magsalita ng iisang wika.[70][71]

Ukol sa pambansang katayuan ng wikang Ingles sa mga piling bansa,

  • Sa Australia, walang itinalagang opisyal na wika sa parehong pambansa at pang-estadong lebel.[72]
  • Sa Kanada, parehong opisyal na wika sa pambansang lebel ang Ingles at Pranses.[73] Opisyal na wika (o isa sa mga opisyal na wika) rin sa anim na lalawigan at tatlong teritoryo ang Ingles, habang wala namang itinalagang opisyal na wika sa tatlong lalawigan. Sa Quebec, Pranses lamang ang tanging opisyal na wika nito.[74]
  • Sa Irlanda, Ingles ang itinalagang pangalawang wika ng bansa, habang Irlandes naman ang itinalagang unang wika.[75]
  • Bagamat mayorya ng populasyon ng Nueva Selanda ang nagsasalita ng Ingles, tanging Maori at ang pambansang wikang nakasenyas nito ang itinalagang opisyal na wika ng bansa.[76] [77]
  • Walang itinalagang opisyal na wika sa Reyno Unido. Gayunpaman, sa Gales at Hilagang Irlanda, Ingles ang isa sa mga opisyal na wika nito.[78][79] Walang itinalagang opisyal na wika sa Eskosya at Inglatera.
  • Sa Estados Unidos, Ingles ang itinalagang opisyal na wika ng bansa sa bisa ng isang kautusang tagapagpaganap noong 2025.[80] Opisyal na wika (o isa sa mga opisyal na wika) ang Ingles sa 32 estado at limang teritoryo. Walang itinalagang opisyal na wika sa natitirang 18 estado at sa Distrito ng Columbia.[81]

Pandaigdigang wika

[baguhin | baguhin ang wikitext]
Katayuan ng wikang Ingles sa pampublikong edukasyon sa bawat rehiyon:[82]
  Kinakailangang asignatura
  Mapipiling asignatura
  Walang datos

Inilalarawan minsan ang wikang Ingles bilang ang pinakaunang pandaigdigang lingua franca,[46][83] o di kaya'y bilang ang pinakaunang pandaigdigang wika.[84][85] Pinakaginagamit na wika ang Ingles pagdating sa paglalathala, telekomunikasyon, kalakalan, libangan, at diplomasya.[85] Nakamit nito ang pagkapantay sa wikang Pranses noong 1919 sa kasagsagan ng negosasyon sa Kasunduan sa Versailles.[86] Pagsapit ng pagtatag sa Mga Nagkakaisang Bansa noong 1945, naging pangunahing wika na ang Ingles;[87] isa ito sa anim na opisyal na wika ng naturang organisasyon at ang kasalukuyang pinakaginagamit na wika sa pandaigdigang diplomasya at pakikipag-ugnayan.[88][89] Nakatalaga ang Ingles bilang isang opisyal na wika o di kaya'y wika ng trabaho sa maraming mga pandaigdigang organisasyon kagaya ng Pandaigdigang Lupong Olimpiko (IOC), Ginagamit rin ito bilang wika ng trabaho kahit maging sa mga panrehiyong organisasyon kagaya ng Samahan ng mga Bansa sa Timog-Silangang Asya (ASEAN) at Ekonomikong Kooperasyon sa Asya-Pasipiko (APEC), kung saan hindi gaanong kalaganap ang paggamit sa naturang wika sa mga kasaping bansa nito. Sa Unyong Europeo (EU), Ingles ang karaniwang ginagamit na wika ng trabaho ng mga kasaping bansa nito kahit na pinapayagan ng unyon na gumamit ang mga kasapi nito ng kahit anong wika.[90] Ingles ang ginagamit na basehan sa mga kontroladong likas na wika,[91] gayundin bilang ang wikang ginagamit sa larangan ng paglalayag at pagpapalipad.[92][93]

English Proficiency Index noong 2014:[94]
  Napakataas (80–100%)
  Mataas (60–80%)
  Katamtaman (40–60%)
  Mababa (20–40%)
  Napakababa (0.1–20%)
  Walang datos

Wikang Ingles ang pinaka-inaaral na banyagang wika sa mundo.[46][47] Nag-aaral ang karamihan sa mga tao ng Ingles dahil sa praktikal na kadahilanan at hindi sa ideolohiya.[95] Sa EU, Ingles ang pinakasinasalitang banyagang wika sa 19 sa 25 kasaping bansa nito kung saan hindi opisyal na wika ito. Ayon sa isang opisyal na poll noong 2012 (noong kasapi pa ang Reyno Unido) sa mga kasaping bansa na hindi opisyal na wika ang Ingles, 38% ng mga sumagot ay nagsabing kaya nilang makapagsalita ng Ingles sa antas ng pakikipag-usap sa iba.[96] Kinokonekta ang matinding impluwensiya ng Ingles sa pagbilis ng kamatayan ng ibang mga maliliit na wika;[97] dahil rito, inaakusahan din ang wika ng imperyalismo at marami rin ang aktibong tumututol sa paggamit nito.[98] Gayunpaman, patuloy pa ring dumadami ang mga mananalita ng Ingles dahil sa paniniwalang nagdadala ng kaginhawaan at mas mabuting buhay ang paggamit nito.[99]

Kinakailangang marunong sa wikang Ingles sa maraming mga larangan kagaya ng sa medisina at kompyuting. Bagamat magkasingpantay noon ang Ingles sa Pranses at Aleman pagdating sa pananaliksik, Ingles na ang natatanging nananaig na wika sa kasalukuyan.[100] Makikita ang dominasyon nito sa maagham na paglalathala sa mga indeks ng mga siyentipikong dyornal kagaya ng Chemical Abstracts: noong 1998, nasa lagpas 80% ng lahat na naka-indeks na siyentipikong artikulo ng dyornal ang nakasulat sa Ingles, 90% sa mga likas na agham noong 1996, at 82% sa araling pantao noong 1995.[101]

Sa kasagsagan ng dekolonisasyon sa Imperyong Britaniko noong dekada 1950s at 1960s, patuloy na ginamit ng mga lumayang kolonya ang wikang Ingles imbes na alisin ito sa mga wika ng kanilang bansa.[44][45] Halimbawa, patuloy na ginagamit sa India ang Ingles matapos nitong lumaya sa Reyno Unido. India ngayon ang ikatlong may pinakamaraming inilalathalang aklat sa naturang wika matapos ng Estados Unidos at Reyno Unido,[102] kahit na di lalagpas sa 5% ng populasyon nito ang marunong magsalita ng Ingles nang maayos. Noong 2004, ipinagpalagay ng iskolar na si David Crystal na India ang may pinakamalaking populasyon na kayang magsalita o makaunawa ng Ingles sa mundo,[103] bagamat marami ring iskolar na naniniwalang Estados Unidos pa rin ang may hawak sa naturang titulo.[104] Marami sa mga mananalita ng Ingles Aprika ang bahagi ng pamayanang "Apro-Sakson" ng kontinente.[105] Pinaniniwalaan na mananatili ang Ingles bilang isang wikang koine sa hinaharap.[106]

Dayalekto, aksent, at barayti

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Maraming mga dayalekto ng wikang Ingles ang natukoy ng mga dayalektologo, na kumakatawan sa panrehiyong pagkakaiba pagdating sa balarila, bokabularyo, at pagbigkas. Naiiba ito sa mga panrehiyong aksent, na tanging tumutukoy lamang sa pagkakaiba sa pagbigkas. Karaniwang hinahati ng mga lingwista ang wikang Ingles sa dalawang malalawak na kategorya, Britanikong Ingles (BrE) at Hilagang Amerikanong Ingles (NAE).[107]

Britanya at Irlanda

[baguhin | baguhin ang wikitext]
Mga pangunahing rehiyon ng mga dayalekto ng wikang Ingles sa Britanya at Irlanda.

Dahil sinasalita na ang wikang Ingles sa Britanya sa nakalipas na humigit-kumulang 1,500 taon, maraming mga dayalekto ng wika ang nabuo rito.[108] Sa Reyno Unido, itinuturing ang Received Pronunciation (RP, lit. na'Tamang Pagbigkas'), isang edukadong aksent na nagmula sa Timog-silangang Inglatera, bilang ang tradisyonal na pamantayang ginagamit sa brodkasting partikular na ang BBC (kaya tinatawag din itong BBC English, lit. na'Ingles ng BBC') at kinokonsidera bilang pinaka-prestihiyoso sa lahat ng mga dayalekto ng bansa. Ang mabilis na pagkalat ng aksent na ito dahil sa midya ang siyang itinuturong dahilan sa mabilis ding pagbaba ng paggamit sa mga panlalawigang aksent. Napag-alaman sa Sarbey ng mga Dayalekto ng Ingles noong 1950 hanggang 1951 na bagamat may pagkakaiba pa rin sa balarila at bokabularyo ang mga dayalekto ng wikang Ingles sa Reyno Unido, mapapansing kumokonti ang pagkakaibang ito sa paglipas ng panahon.[109]

Gayunpaman, tanging naapektuhan lamang ang mga pagkakaiba ng mga dayalekto pagdating sa balarila at bokabularyo. Nasa 3% lamang ng mga Ingles ang aktuwal na gumagamit ng RP sa karaniwang usapan; ginagamit ng natirang 97% ang mga panrehiyong aksent na naimpluwensiyahan lamang ng RP sa iba't ibang antas.[110] Meron ding pagkakaiba sa mga gumagamit ng RP, lalo na sa panlipunang uri sa pagitan ng RP ng Mataas at Mababang Uri gayundin sa katutubong mananalita ng RP at sa mga gumagamit ng RP pero hindi lumaki sa naturang aksent.[111] Sa Britanya, may maituturing ding pagkakaiba sa pagitan ng mga panlipunang uri; kinokonsidera bilang taliwas sa pamantayan ang ilang mga katangian kahit na di-hamak na laganap ito na madalas ding idinidikit sa pananalita ng mabababang uri. Halimbawa nito sa kasaysayan ang pagtatanggal ng h ng mga mabababang uring mananalita ng Ingles ng London, lalo na ang Cockney, na ngayo'y isa na'ng karaniwang katangian ng naturang dayalekto. Gayunpaman, nananatili pa rin itong wala sa rehistro ng mga matatataas na uri ng lipunang Britaniko.[112]

Mahahati sa apat na pangunahing rehiyon ng dayalekto ang Ingles sa Inglatera: Timog-silangan, Timog-kanluran (kilala ring Ingles ng West Country), Midlands, at Hilaga. Sa bawat rehiyon na ito, meron ding mga dayalekto: nahahati ang Hilaga sa mga dayalektong Yorkshire, Geordie (sinasalita sa Newcastle), at Lanchashire, na kinabibilangan ng mga suburbanong dayalekto ng Manchester (Mancunian) at Liverpool (Scouse). Dahil sa pagiging sentro ng pananakop ng mga Danes noong kapanahunan ng mga Viking sa Inglatera, nanatili ang mga Nordikong katangian sa wika sa mga dayalektong ito kesa sa ibang mga rehiyon, lalo na sa dayalektong Yorkshire.[113] Samantala, sa Kanlurang Midlands, naipreserba naman sa mga dayalektong tulad ng Black Country (Yam Yam) at sa Birmingham (Brummie) ang mga arkaikong katangian mula sa maagang moderno at Gitnang Ingles kagaya ng mga Hermanikong elemento sa balarila at bokabularyo.[114]

Simula noong ika-15 siglo, nakasentro sa London ang mga dayalekto ng Timog-silangang Inglatera. Tradisyonal na ginagamit doon ang dayalektong Cockney ng mga mabababang uri kaya mababa rin ang tingin dito. Dahil sa pagkalat ng mga katangian ng Cockney sa ibang mga dayalekto sa rehiyon, kinokonsidera ng midya ito bilang isang bagong dayalekto ng Estuaryong Ingles, bagamat tutol dito ang ilang mga lingwista dahil sa impluwensiya ng London sa karatig-lugar nito noon pa man.[115][116] Ilan sa mga katangiang kumalat mula London ang mga sumusunod:[117]

  • sumisingit na R, pagbigkas ng salitang drawing ("pagguhit") bilang drawring /ˈdrɔːrɪŋ/ kung saan sumisingit sa isang bahagi ng salita ang tunog na r.
  • glotalisasyon ng t, pagbigkas sa Potter bilang Po'er /ˈpɒʔə/ kung saan pinapalitan ang tunog na t ng impit)
  • paghaharap ng th, pagbigkas sa thanks ("salamat") bilang fanks o bother ("abala") bilang bover kung saan nagiging f o v ang tunog na th.

Kinokonsidera na ngayon bilang hiwalay na wika ang wikang Scots, pero nagmula ito sa maagang Hilagang Gitnang Ingles,[118] at nadebelop at naimpluwensiyahan kalaunan ng ibang mga wika kagaya ng wikang Gaeliko at Lumang Nordiko. Nagtataglay din ng maraming dayalekto ang wikang Scots. Bukod dito, kabilang ang Ingles ng Eskosya sa mga barayti ng pamantayang Ingles sa Eskosya; karamihan sa mga ito ay mga dayalekto ng hilagang Inglatera na naimpluwensiyahan ng wikang Scots.[119]

Samantala, sa Irlanda, maraming mga anyo ng wikang Ingles ang nagsimulang gamitin matapos ang pananakop ng mga Anglo-Norman sa naturang rehiyon noong ika-11 siglo. Sa kondado ng Wexford at sa rehiyong pumapalibot sa Dublin nadebelop ang dalawang dayalekto na ngayo'y wala na, Forth and Bargy at Fingallian. Parehong nagmula ito sa Maagang Modernong Ingles at ginamit hanggang noong ika-19 na siglo. Gayunpaman, nagmula ang modernong anyo ng wikang Ingles sa Irlanda sa kolonisasyon ng mga Ingles simula noong ika-17 siglo. Sa kasalukuyan, nahahati ang Ingles ng Irlanda sa Ingles ng Ulster, Ingles ng Hilagang Irlanda na naimpluwensiyahan nang matindi ng wikang Scots, at marami pang mga dayalekto sa Irlanda. Kagaya ng dayalekto ng Eskosya gayundin ng karamihan sa mga dayalekto ng Hilagang Amerika, nananatili ang rotosidad sa halos lahat ng mga dayalekto sa naturang rehiyon di tulad ng mga dayalektong naimpluwensiyahan ng RP.[120][121]

Hilagang Amerika

[baguhin | baguhin ang wikitext]
Bahagdan ng mga Amerikanong edad lima pataas sa 50 estado, Washington DC, at Puerto Rico na nagsasalita ng wikang Ingles sa tahanan, ayon sa American Community Survey, isang sarbey na isinagawa noong 2016 hanggang 2021

Dahil sa mataas-taas na antas ng paghahalo, akomodasyon, at koinesasyon na naganap noong panahong kolonyal sa Hilagang Amerika, itinuturing ang mga dayalekto ng wikang Ingles sa kontinente bilang walang pinagkaiba sa isa't isa kumpara sa Inglatera. Gayunpaman, ipinapakita sa modernong pananaliksik na may mga pagkakaiba rin ang mga dayalekto at barayti ng wika sa Hilagang Amerika. Tumataas ang baryasyon sa aksent sa Estados Unidos sa panrehiyong antas pero bumababa sa lokal na antas,[122] bagamat nananatili pa rin itong nasa isang kontinuo ng mga magkakaparehong aksent na kilala sa tawag na Pangkalahatang Amerikano (GA).[123]

Kinokonsiderang bahagi ng Pangkalahatang Amerikano ang mga barayti ng wikang Ingles ng Canada maliban sa rehiyong Atlantiko ng bansa gayundin sa Quebec, bagamat may mga maliliit na pagkakaiba sila sa mga aksent ng Estados Unidos kagaya ng pagtaas ng mga patinig na // at // bago ang mga di-matutunog na katinig at mga pagkakaiba sa pagsusulat at pagbigkas sa mga salita.[124] Kabilang sa Ingles ng Atlantikong Canada ang Maritime at Newfoundland, at naimpluwensiyahan ng wikang Ingles ng Britanya at Irlanda, gayundin ng mga wikang Irlandes, Gaeliko, at Pranses, partikular na ang barayti na Acadia.[125]

Karamihan sa mga aksent ng Hilagang Amerika ay pawang mga rotiko; ibig sabihin, binibigkas nila ang tunog na r. Di tulad ng sitwasyon sa Britanya, itinuturing itong prestihiyoso lalo na sa pagtatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig,[126] kung saan hinahanay ang di pagbigkas sa r sa mga mababang uri at di nakapagtapos. Sa kasalukuyan, nananaig na ang rotosidad sa Ingles ng Katimugang Amerika, mula sa historikal na pagkaprestihiyoso ng di pagbigkas sa r.[127][128] Karaniwang inilalarawan ang mga aksent nito bilang twang (may katangian ng pailong) o drawl (pinapahaba),[129] at natutukoy agad dahil sa pagbubura ng patinig na /aɪ/ sa pagbigkas sa mga salitang tulad ng spy ("espiya"), na binibigkas na parang spa, ang paghahati sa mga harapang patinig bilang mga madudulas na patinig o maging dalawang hiwalay na pantig (hal. press "midya" na binibigkas na parang prey-us),[130] ang pag-iisa ng bigkas sa pen ("panulat") at pin ("pantusok"), at iba pa. Karamihan sa mga pagbabagong ito ay nagsimula lamang noong ika-19 na siglo.[131]

Samantala, ginagamit naman ng nagtatrabaho at gitnang uri ng mga Aprikanong Amerikano ang Aprikanong Amerikanong Bernakulong Ingles (AAVE). Di tulad ng karamihan ng mga aksent sa kontinente, karaniwan itong di-rotiko. Nagmula ito sa mga inaliping Aprikano at Aprikanong Amerikano na naimpluwensiyahan ng mga di-pamantayang aksent ng Katimugang Estados Unidos. Gayunpaman, pinaniniwalaan ng ilang mga lingwista na nagmula ito sa mga wikang Aprikano na sinasalita ng mga alipin na napilitang gumawa ng isang pidgin o creole ng wikang Ingles upang magkaintindihan sila sa ibang mga aliping nagmula sa ibang lugar.[132] Dahil sa mga karaniwang katangian nito sa ibang mga aksent sa rehiyon, mabilis itong kumalat at ginamit sa lugar upang maging isa sa mga pangunahing aksent nito simula noong ika-19 at ika-20 siglo. Karaniwang hinahanay ang AAVE bilang isang anyo ng "pangit" na Ingles na sinasalita ng mga hindi edukado (kasama rin ang mga katimugang aksent ng mga Puti), bagamat unti-unti na itong kinikilala bilang isang ganap na barayti ng wikang Ingles.[133][134]

Australia at Nueva Selanda

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Simula noong 1788, sinasalita na ang wikang Ingles sa kontinente ng Oseaniya, at nadebelop ang wikang Ingles ng Australia bilang ang pangunahing wika ng mga naninirahan sa Australia sa ilalim ng isang pangkalahatang aksent. Naging pangunahing wika rin ang wikang Ingles sa Nueva Selanda, bagamat hindi sa antas ng sa Australia.[135] Magkaugnay ang dalawang uri ng wikang Ingles, na nag-impluwensiya sa isa't isa kasama ang mga wikang Ingles ng Timog Aprika at ng Timog-silangang Inglatera. Tulad ng mga dayalektong ito, pawang mga di-rotiko rin ang mga wikang Ingles sa dalawang bansa, maliban sa pulong South sa Nueva Selanda. Partikular na kilala ang mga Ingles ng Australia at Nueva Selanda sa kanilang mga patinig: marami sa mga maiiksing patinig ang hinaharap o tinataas, habang nagiging mga diptonggo ang marami sa mga mahahabang patinig. Ipinapakita rin sa Ingles ng Australia ang pagtatangi sa mga maiiksi at mahahabang patinig, isang katangiang di nakikita sa ibang mga barayti ng wika. Humahanay rin ang balarila nito sa Britaniko at Amerikanong Ingles; kagaya ng sa Amerikanong Ingles, itinuturing ang mga pangngalang kolektibo bilang isahan (hal. ginagamit sa pangngalang kolektibo na government ang kopulang is imbes na ang katumbas nitong pangmaramihan na are).[136][137] Samantala, gumagamit naman ang Ingles ng Nueva Selanda ng mga harapang patinig na mas mataas pa kesa sa Ingles ng Australia.[138][139][140]

Timog-silangang Asya

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Isa sa mga opisyal na wika ang wikang Ingles sa Pilipinas, kung saan talamak ang paggamit sa naturang wika lalo na sa industriya, negosyo, midya, at mga dokumento ng pamahalaan. Naging mahalaga ito sa bansa simula noong panahon ng mga Amerikano mula 1898 hanggang 1946.[141] Ginagamit din ang Taglish bilang isang anyo ng pagpapalitang-kodigo sa pagitan ng wikang Tagalog at Ingles.[142]

Aprika, Karibe, at Timog Asya

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Madalas na sinasalita ang wikang Ingles sa katimugang Aprika, kung saan isa ito sa mga opisyal na wika ng mga bansa sa rehiyon. Sa Timog Aprika, sinasalita na ang wikang Ingles simula pa noong 1820 kasama ng wikang Afrikaans at mga wikang Aprikanong tulad ng mga wikang Khoe at Bantu. Sa kasalukuyan, tinatayang nasa 9% ng populasyon ng Timog Aprika ang nagsasalita ng wikang Ingles ng Timog Aprika (SAE) bilang kanilang unang wika. Isang di-rotikong barayti ang SAE na sumusunod madalas sa RP. Isa ito sa mga kaunting di-rotikong barayti ng wikang Ingles na walang sumisingit na R. Nakadepende sa mga katutubong wika ng mananalita ang mga barayti ng pangalawang wika sa bansa. Pawang mga patinig ang karamihan sa mga pagkakaiba sa ponolohiya mula sa RP.[143] Kabilang sa mga pagkakaiba naman sa katinig ang tendensiya ng mga mananalita na bigkasin ang mga katinig na /p, t, t͡ʃ, k/ nang walang paghinga (hal. binibigkas ang pin ("pantusok") bilang [pɪn] imbes na [pʰɪn] tulad ng ibang mga barayti), habang binibigkas naman ang r bilang isang simpleng pakatal [ɾ] imbes bilang pasutsot.[144]

Sinasalita sa Nigeria ang isang barayti ng wikang Ingles, kung saan sinasalita ito sa iba't ibang antas ng humigit-kumulang 150 milyong katao. Bagamat tradisyonal na naimpluwensiyahan ng Britanikong Ingles, unti-unti na'ng naiimpluwensiyahan rin ito ng Amerikanong Ingles simula noong ika-20 siglo. Umusbong din ang mga natatanging salita at konsepto sa naturang barayti na ito upang punan ang mga pangkulturang konsepto na natatangi sa bansa.[145]

Kumalat ang mga barayti ng wikang Ingles sa mga dating sakop ng Gran Britanya sa Karibe, kabilang na ang Hamayka, kapuluang Leeward at Windward, Trinidad at Tobago, Barbados, kapuluang Kayman, at Belise. May mga sari-sariling barayti ng Ingles ang mga ito, gayundin ng mga wikang creole na nakabatay sa Ingles at mga wikang Aprikano. Pinakaprominente sa mga ito ang Ingles ng Hamayka at ang wikang creole nito. Sa Gitnang Amerika, sinasalita ang mga wikang creole na nakabatay sa Ingles sa mga rehiyon ng Nicaragua at Panama na nakaharap sa Karibe.[146] Karaniwang bihasa ang mga mananalita sa mga ito sa parehong barayti ng Ingles at ng creole, at talamak ang pagpapalitang-kodigo sa mga ito. Inilalarawan ang sitwasyong ito bilang isang bahagi ng kontinuo kung saan itinuturing na pormal na rehistro ang mga barayti ng Ingles habang di-pormal naman ang mga wikang creole.[147]

Karamihan sa mga barayti ng wikang Ingles sa Karibe ay nakabatay sa Britanikong Ingles, kaya naman karamihan din sa mga ito ay pawang mga di-rotiko maliban sa pormal na rehistro ng wikang Ingles ng Hamayka, na karaniwang rotiko. Naiiba ang barayti na ito mula sa RP sa imbentaryo ng patinig nito, na itinatangi sa haba imbes sa diin tulad ng pamantayang wikang Ingles. Mga monoptonggo na [eː] at [oː] ang mga diptonggong /ei/ at /ou/. Minsan ding binibigkas ang [ie] at [uo] bilang kabaligtaran ng isa't isa (hal. binibigkas ang bay ("look") bilang [bʲeː]). Karaniwan ding tinatanggal ang huling bahagi ng isang kambal-katinig kung nasa dulo ito ng isang salita (hal. binibigkas ang child ("anak") bilang [t͡ʃail]),[148][149][150]

Samantala, sa India, karaniwang tinitingnan ang RP bilang ang "tamang" anyo ng wikang Ingles kaya ito rin ang ginagawang basehan para sa lokal na barayti nito. Matutukoy ang aksent ng Ingles ng India dahil sa pagbigkas sa mga ponemang tulad ng /t/ at /d/ bilang mga kaakibat nitong katinig sa dilang pulupot [ʈ] at [ɖ], pagpapalit sa mga ponemang /θ/ at /ð/ sa katumbas nitong katinig sa ngipin [t̪] at [d̪]. Binibigkas din minsan ng ilang mga mananalita ng barayti ang mga salita ayon sa eksakto nitong pagbaybay (hal. binibigkas ang /gh/ sa ghost bilang matunog na pasara na may paghinga [ɡʱ], kahit na tahimik na titik ang h sa salitang ito).[151]

Di-katutubong barayti

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Maaaring iba ang pagbigkas sa mga salitang Ingles ang mga mananalitang hindi lumaki sa naturang wika. Dahil ito sa paglalapat nila sa ponolohiya ng kanilang wikang kinagisnan sa mga salitang ito o di kaya'y paggamit sa mga estratehiyang katulad sa mga paraan sa pagtuto bilang pangunahing wika. Humahantong kalaunan ang mga ito sa mga di-karaniwang pagbigkas sa mga salita na hindi matatagpuan sa mga barayti ng wikang Ingles.[152]

Nagkakaiba ang ponolohiya ng wikang Ingles depende sa dayalekto, ngunit madalas pa ring nagkakaunawaan ang mga mananalita nito kahit ganito. Nakakapekto ang barayti ng ponolohiya sa imbentaryo ng mga ponema, na siyang nagdidikta sa pagkakaiba sa ponetika at pagbigkas sa mga ponema. Inilalarawan ng bahaging ito ang mga pamantayang barayti ng wikang Ingles: Received Pronunciation ng Reyno Unido at General American (GA, lit. na'Pangkahalatang Amerikano') ng Estados Unidos.

Nasa 24 na ponemang katinig ang marami sa mga dayalekto ng wikang Ingles; 26 kung isasama pati ang /x/ at /ʔ/. Tumpak para sa Ingles ng California at sa RP ang sumusunod na imbentaryo.

Mga ponemang katinig ng wikang Ingles
Labi Labi–ngipin Ngipin Gilagid Likurang gilagid Paleta Ngala-ngala Tagukan
Pailong m n ŋ
Pasara p b t d k ɡ (ʔ)
Pasara-sutsot
Pasutsot f v θ ð s z ʃ ʒ (x) h
Palapit Gitna ɹ j w
Gilid l

Inilalarawan ang mga bawat pares ng mga tunog na may harang (pasara, pasara-sutsot, pasutsot) bilang fortis at lenis ("malakas" at "mahina"). Sa bawat pares, una ang fortis habang pangalawa naman ang lenis. Mas matindi ang pagpapalabas ng hangin sa mga katinig na fortis at palaging di-matunog. Bahagya namang matunog ang mga katinig na lenis sa simula at dulo ng salita, at ganap na matunog kung nasa pagitan ng mga patinig. May mga karagdagang artikulasyon ang mga katinig na fortis sa ilang mga dayalekto, tulad halimbawa ng pag-ihip (hal. [pʰ]) kung mag-isa ito o nasa simula ng nakadiin na pantig. Sa mga salitang may iisang pantig, mas maiksi ang pagbigkas sa mga ito kumpara sa katumbas nitong lenis; halimbawa, mas mabilis bigkasin ang salitang nip ("kurot") kesa sa nib ("dulo ng panulat").[153]

May dalawang alopono ang katinig na palapit pagilid /l/ sa RP: [l] (hal. light [laɪt] "liwanag") na inilalarawan bilang malinaw, at [ɫ] (hal. full [fʊɫ] "puno [ng laman]") na inilalarawan naman bilang madilim.[154] Samantala, mas madalas na madilim na anyo ang ginagamit sa GA.[155]

Nawawalan ng tunog naman ang mga tunog na walang harang (malapatinig, pailong, likido) kapag sumusunod sa isang di-matunog na tunog na may harang, at palaging silabiko ang mga ito kapag sumusunod sa isang katinig sa dulo ng mga salita.[156]

Diptonggo sa dulo
RPGASalita
bay
əʊroad
cry
cow
ɔɪboy
Diptonggo sa gitna
RPGASalita
ɪəɪɹpeer
ɛɹpair
ʊəʊɹpoor
Monoptonggo
RPGASalita
ineed
ɪbid
eɛbed
æback
ɑːɑbra
ɒbox
ɔ, ɑcloth
ɔːpaw
ufood
ʊgood
ʌbut
ɜːɜɹbird
əcomma

Nakadepende sa dayalekto ang pagbigkas sa mga patinig, kaya isa ito sa mga pinakamapapansing aspeto ng aksent ng isang mananalita. Makikita sa talahanayan ang mga ponemang patinig sa parehong RP at GA gamit ang mga pamantayang leksema.

Ponemiko ang mga patinig sa RP; ibig sabihin, may mahahabang patinig sa barayti na ito. Walang ganitong pagtatangi sa GA.[157] Gayunpaman, sa parehong RP at GA, umiiksi sa haba ang mga patinig bago ang mga katinig na fortis sa parehong pantig, pero hindi bago ang mga katinig na lenis o sa mga bukas na pantig. Ibig sabihin, mas maiiksi ang pagbigkas sa mga patinig sa mga salitang tulad ng rich ("mayaman") kumpara sa mga salitang kagaya ng ridge ("tagaytay"). Dahil karaniwang di-matunog ang mga katinig na lenis sa dulo ng mga pantig, mahalagang pantukoy ang haba ng patinig para madetermina kung ang kasunod ba na katinig ay fortis o lenis.[158]

Nakikita lamang ang patinig na /ə/ sa mga walang diin na pantig at mas bukas sa kalidad kapag nasa dulo ng mga pantig.[159][160] Hindi itinatangi sa ilang mga dayalekto ang mga patinig na /ɪ/ at /ə/ sa mga bahaging walang diin, kagaya ng pagiging magkasingtunog ng mga salitang rabbit ("kuneho") at abbot ("abad"), sa prosesong tinatawag na pagsasama ng mga mahihinang patinig.[161] Nagiging patinig na tunog-R [ɚ] ang mga diptonggong /ɜr/ at /ər/ sa GA, kagaya halimbawa ng salitang further ("higit pa"), na binibigkas bilang [ˈfɚðɚ] imbes na /ˈfɜrðər/, habang [ˈfəːðə] naman sa RP.[162]

Nagtataglay ang mga pantig sa wikang Ingles ng patinig bilang gitna nito. Opsyonal lamang ang simula at dulo ng pantig. Maaaring magsimula ang mga pantig nang hanggang sa tatlong katinig (hal. sprint "takbo"), at magtapos nang hanggang sa lima (hal. angsts "pagkabalisa"). Pinagpapalagay na ang salitang strengths ("mga lakas") ang pinakamalapit sa pinakakomplikadong posibleng pantig na maaaring mabuo sa wika. May mga limitasyon sa mga katinig na pwedeng maging magkatabi sa isa't isa depende kung nasa simula o dulo ito ng isang pantig. Maaaring maging isa sa apat na uri ng mga kambal-katinig ang mga katinig sa simula: pasara at palapit (hal. play "maglaro"), di-matunog na pasutsot at palapit (hal. sly "tuso") o di-matunog na pasara (hal. stay "manatili"), o ang titik na s, di-matunog na pasara, at palapit (hal. string "tali").[163] Pinapayagan lamang ang kambal-katinig na pailong at pasara sa dulo. Palaging sumasang-ayon ang mga magkakatabing tunog na may harang sa tunog, at bawal ang mga matitinis na katinig at pasara na nasa parehong lugar ng artikulasyon. May mga katinig na limitado lamang ang paggamit: maaari lamang sa simula ng pantig ang tunog na /h/ habang maaari lamang sa dulo ng pantig ang tunog na /ŋ/.[164]

Diin, ritmo, at intonasyon

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Mahalaga ang diin sa wikang Ingles. May mga pantig na dinidiinan, habang hindi naman sa iba. Kombinasyon ang diin ng haba, tindi, kalidad ng patinig, at minsan, pagbabago sa tinis. Mas mahaba at malakas ang pagbigkas sa mga dinidiinang pantig, habang madalas na binabawasan ng mga patinig ang mga di-dinidiinang pantig.[165]

Ponemiko ang diin sa wikang Ingles. Halimbawa, ang salitang contract ay maaaring maging pangngalan ("kontrata") o pandiwa ("paliitin" o "magkasakit") depende sa kung saang pantig ang diin: pangngalan ito kung nasa unang pantig ( /ˈkɒntrækt/ KON-trakt) at pandiwa naman kung nasa pangalawa ( /kənˈtrækt/ kən-TRAKT-').[166][167][168] Ginagamit din ang diin para itangi ang mga salita mula sa mga parirala; halimbawa, hotdog ( /ˈhɒtdɒɡ/, isang uri ng pagkain) kumpara sa hot dog { /ˈhɒt ˈdɒɡ/, "mainit na aso").[169] Pagdating sa ritmo, inilalarawan ang wikang Ingles bilang isang wikang pa-diin ang tayming; ibig sabihin, madalas na parehas lang ang haba ng oras sa pagitan ng mga dinidiinang pantig.[170]

Mga katangiang ponolohikal sa mga pamantayanag barayti ng wikang Ingles[171]
Estados UnidosCanadaIrlandaHilagang IrlandaEskosyaInglateraGalesTimog AprikaAustraliaNueva Selanda
Pag-iisa sa bigkas ng father at bother OoOo
Di-mabilog ang /ɒ/ OoOoOo
Pagbigkas sa /ɜr/ bilang [ɚ] OoOoOoOo
Pag-iisa sa bigkas ng cot at caught MaaariOoMaaariOoOo
Pag-iisa sa bigkas ng full at fool OoOo
Pagpapalitan ng /t, d/ OoOoMaaariMadalasMinsanMinsanMinsanMinsanOoMadalas
Pag-iiba sa bigkas ng trap at bath MaaariMaaariMadalasOoOoMadalasOo
Kawalang-rotisidad OoOoOoOoOo
Mga nakasarang patinig sa /æ, ɛ/ OoOoOo
Posibleng bigkasin ang /l/ bilang [ɫ] OoOoOoOoOoOo
Hinaharap ang /ɑː/ bago ang /r/ MaaariMaaariOoOo
Mga dayalekto at mababang patinig
LeksemaRPGACanEPagbabago
THOUGHT /ɔː//ɔ/ o /ɑ//ɑ/Pag-iisa sa bigkas ng cot at caught
CLOTH /ɒ/Pag-iiba sa bigkas ng lot at cloth
LOT /ɑ/Pag-iisa sa bigkas ng father at bother
PALM /ɑː/
BATH /æ//æ/Pag-iiba sa bigkas ng trap at bath
TRAP /æ/

Pinakamalaki ang pagkakaiba ng mga barayti ng wikang Ingles pagdating sa pagbigkas sa mga patinig. Dumaan ang wikang Ingles sa napakaraming mga pagbabago sa pagbigkas sa paglipas ng panahon, na nakaapekto sa marami o ilan sa mga barayti nito. Pinakakilala sa mga pagbabagong ito ang tinatawag na Malawakang Paglilipat ng Patinig (Great Vowel Shift) na nakaapekto sa maraming barayti nito partikular sa mga mahahabang patinig, bagamat iba ang naging epekto nito sa ilang mga barayti. Samantala, nakaranas ng dalawang malawakang pagbabago ang wikang Ingles sa Hilagang Amerika, ang Paglilipat ng Patinig sa mga Hilagang Lungsod (Northern Cities Vowel Shift) at ang Paglilipat ng Patinig sa Canada (Canadian Vowel Shift).[172]

May mga barayti na mas malaki ang imbentaryo ng mga ponema kesa sa karaniwang pamantayang barayti. May iilang mga konserbatibong barayti ng wika kagaya ng sa Eskosya na may di-matunog na katinig na [ʍ] na makikita sa salitang whine ("umangal") na itinatangi nila sa salitang wine ("alak"), na may matunog na katinig naman na [w]; walang pagtatanging ganito sa ibang mga barayti kung saan kinokonsiderang magkasingtunog ang dalawang salita, isang katangiang tinatawag na pag-iisa sa bigkas ng whine at wine. Makikita rin ang tunog na [x] sa Ingles ng Eskosya, kung saan itinatangi ito sa salitang loch ("lawa") at lock ("kandado"). Wala namang tunog na [h] sa ilang mga barayti kagaya ng sa Cockney sa prosesong tinatawag na pagtatanggal sa h. Samantala, wala namang mga katinig na pasutsot sa ngipin ð] ang ilang mga dayalektong may pagpipigil at paghaharap sa th kagaya ng sa Aprikanong Amerikanong Bernakular at Estuaryong Ingles; pinalitan nila ang mga ito mga katinig na pasara sa ngipin o gilagid [t d]o maging mga pasutsot sa labi-ngipin [f v].[173][174] Bukod sa mga ito, sumailalim rin ang ibang mga barayti sa mga pagbabago sa pagbigkas kagaya ng pagsasama o pagtatanggal sa yod gayundin sa pagbabawas sa mga kambal-katinig.[175]

Nagkakaiba ang RP at GA sa pagbigkas nila sa tunog na /r/ pagkatapos ng isang patinig sa dulo ng isang pantig. Rotiko ang GA, ibig sabihin, binibigkas nila ang tunog na ito sa mga dulo ng pantig, habang di-rotiko naman ang RP kung saan pawang pinapadulas lamang nila ang patinig imbes na bigkasin ang tunog na /r/.[176]

Komplikado ang pagkakaiba sa mga salitang may nakabukang patinig sa harap at likod ɑː ɒ ɔː/. Itinatangi ang lahat ng apat na tunog na ito sa RP, Australia, Nueva Selanda, at Timog Aprika. Sa GA, tatlo lamang ang itinatangi, ɑ ɔ/,[177] habang dalawa lamang ito sa Canada, ɑ/.[178]

Sinusulat ang wikang Ingles gamit ang alpabetong Ingles na nakabatay sa sulat Latin mula pa noong ika-9 na siglo. Ginamit din ang mga runiko ng mga Anglo-Sahon para isulat ang Lumang Ingles, bagamat nakita lamang ito sa mga maiikling tala; ipinapakita sa mga dokumentong sinulat sa panahong yon na mas laganap ang paggamit sa alpabetong Latin para isulat ang Lumang Ingles.[20]

Komplikado ang ortograpiyang Ingles, na nagtataglay ng mga elemento ng wikang Pranses, Latin, at Griyego bukod sa katutubong sistemang Hermaniko.[179] Dahil sa mga pagbabago sa pagbigkas, hindi tumutugma ang ortograpiya ng mga salita sa kung paano ito binibigkas.[36] Kumpara sa mga wika sa Europa kung saan aktibong pinalaganap ang mga reporma sa pagbaybay sa kani-kanilang wika, hindi indikasyon ang pagbaybay sa isang salita sa magiging bigkas nito.[180] Meron ding sistematikong pagkakaiba sa pagbaybay sa Britaniko at Amerikanong Ingles. Dahil sa mga ito, marami ang nagmungkahi ng reporma sa pagbaybay sa wika.[181]

Bagamat hindi nagtataglay ng iisang bigkas ang bawat titik sa pamantayang anyo ng wikang Ingles, ginagamit ang mga tuntunin sa pagbaybay upang malaman kung ano ang magiging bigkas ng mga ito.[182] Pinaniniwalaan nina Noam Chomsky at Morris Halle noong 1968 na ang sistema ng pagbaybay ng wikang Ingles ay "halos maayos",[179] bagamat kaunting lingwista lamang ang sumasang-ayon sa pananaw na ito; itinuturing ng maraming lingwista na may katuwiran ang kasalukuyang pagbaybay sa mga salitang Ingles.[183] Pinakaginagamit na sistema ng panulat sa mundo ang pamantayang ortograpiya ng wikang Ingles.[184]

Madalas na dumedepende ang mga mambabasa ng wikang Ingles sa mga karaniwang bigkas ng mga katinig; halimbawa, ang titik na b ay binibigkas na /b/. Gayunpaman, may mga titik na may iba ring tunog depende sa kaso: ang titik na c ay maaaring bigkasin nang /k/ ("matigas", hal. cat "pusa") o /s/ ("malambot", hal. cell "selula"), habang ang titik na g ay maaaring bigkasin nang /g/ ("matigas", hal. gun "baril") o /dʒ/ ("malambot", hal. gem "hiyas"). Nakadepende madalas ang magiging tunog ng mga titik na ito sa sumusunod na titik sa pamantayang pagbaybay sa mga ito. Bukod dito, gumagamit din ang wikang Ingles ng mga kambal-katinig upang maisulat ang ilang mga karagdagang tunog: ch para sa /tʃ/ (hal. church "simbahan"), sh para sa /ʃ/ (hal. show "ipakita" o "palabas"), th para sa /θ/ (hal. think "mag-isip") o /ð/ (hal. this "ito"), ng para sa /ŋ/ (hal. sing "umawit"), at ph para sa /f/ sa mga salitang-hiram mula sa wikang Griyego. Ginagamit din ang digrapong qu para sa tunog na /kw/ (hal. queen "reyna"). Binibigkas naman ang titik na x bilang /z/ kung nasa simula ito (hal. xylophone, isang uri ng instrumento) o bilang /ks/ sa ibang posisyon (hal. tax "buwis"). May mga salitang hindi sumusunod sa mga tuntuning ito, na karaniwang mga salitang-hiram na pinatili ang pagbaybay at pagbigkas nito sa orihinal nitong wika,[182] o di kaya'y dahil sa mga mungkahi ng mga iskolar noong unang bahagi ng Modernong Ingles na sundin ang mga tuntunin sa pagbaybay ng wikang Latin para sa mga salitang Ingles na may Hermanikong pinagmulan.[185]

Di tulad ng mga katinig, pawang iba-iba ang bigkas at pagbaybay sa mga tunog na patinig ng wikang Ingles. Mas marami ang tunog na patinig sa wika kesa sa mga titik na patinig (a, e, i, o, u, y, at minsan w) nito. Dahil dito, pinagpapares ang mga titik na patinig sa isa't isa upang kumatawan sa ilang mga mahahabang patinig tulad ng oa sa salitang boat ("bangka"), ow sa how ("paano"), at ay sa stay ("manatili"). Bukod dito, meron ding tinatawag na "tahimik" na e na resulta ng pagbabago ng mga tunog sa paglipas ng panahon.[183]

Kagaya ng ibang mga wikang Indo-Europeo, sumusunod ang wikang Ingles sa akusatibong pangsang-ayong morposintaktiko. Sa kabilang banda, pinalitan na halos ng mga analitikal na konstruksiyon ang paglalapi bilang sistema ng kaukulan (grammatical case) sa wikang Ingles. Tanging mga panghalip panao na lamang ang nagtataglay ng kaukulan kesa sa ibang mga uri ng salita. Karaniwang inuuri ang mga salitang Ingles sa pitong grupo: pangngalan, pandiwa, pang-uri, pang-abay, pantukoy (kasama ang mga artikulo), pang-ukol, at pangatnig. Ginugrupo din ang mga lingwista ang mga panghalip bilang isang hiwalay na grupo mula sa mga pangngalan, paghahati sa mga pangatnig bilang malaya o pantulong, at pagtuturing sa mga salitang padamdam bilang isang hiwalay na grupo.[186] Marami ring mga pandiwang pantulong (auxilliary verb) sa wikang Ingles kagaya ng have at do na ginagamit bilang pantulong sa pagpapakita ng pakiramdam o aspeto. Minamarkahan ang mga tanong ng sumusuportang do, paglilipat ng mga salitang-wh, at pagbabaligtad sa ayos ng mga salita sa ilang mga pandiwa.[187]

Nananatili sa wikang Ingles ang ilang mga katangiang Hermaniko, kagaya ng pagtatangi sa mga malalakas na salitang-ugat na may di-regular na paglalapi sa pamamagitan ng ablaut (hal. speak / spoke "magsalita" / "nagsalita") at mga mahihinang salitang-ugat sa pamamagitan ng regular na paglalapi (hal. hand / hands "kamay" / "mga kamay"). Makikita sa mga panghalip ang mga sistema ng kaukulan at kasarian (hal. he / him panlalaking "siya" at "niya", who / whom "sino" / "kanino"), gayundin sa komplikadong paglalapi para sa pandiwang copula na to be.[188]

Makikita sa pangungusap sa baba ang paggamit sa lahat ng pitong uri ng salita sa wikang Ingles:[189]

Ptk. Png. Puk. Ptk. Png. Pnt. Ptk. Pur. Png. Pnd. Pna. Pnt. Ptk. Png. Pnd.
The chairman of the committee and the loquacious politician clashed violently when the meeting started.
"Marahas na nag-away ang pinuno ng komite at ang madaldal na politiko nang magsimula ang pulong."

Pangngalan at pariralang pangngalan

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Nalalapian ang mga pangngalan sa wikang Ingles batay sa kailanan (bilang) at pag-aari. Nakakabuo ng mga bagong pangngalan sa wika sa pamamagitan ng deribasyon o pagsasama. Nahahati ang mga pangngalan sa dalawang uri batay sa semantika: pangngalang pantangi na tumutukoy sa mga pangngalang may tiyak na pangalan, at mga pangngalang pambalana, na tumutukoy naman sa mga pangngalang walang tiyak na pangalan. Nahahati pa nang husto ang mga pangngalang pambalana batay sa semantika sa dalawa, tahas (o kongkreto) at basal, at batay sa balarila, nabibilang at di-nabibilang.[190]

Nalalapian para sa kailanan ang karamihan sa mga pangngalang nabibilang gamit ang hulaping -s (o sa ibang mga kaso, -es) para sa mga pangngalang may bilang na higit sa isa (pangmaramihan, hal. pencils "mga lapis" o knives "mga kutsilyo", isahan ay knife "kutsilyo"), bagamat may mga iilang pangngalan na may anyong pangmaramihan na taliwas sa ganitong sistema (hal. mice "mga daga", isahan ay mouse "daga"). Samantala, nabubuo naman ang anyong pangmaramihan ng mga pangngalang di-nabibilang sa pamamagitan ng hiwalay na pangngalang nabibilang bilang pantukoy; halimbawa, ang pangngalang bread 'tinapay" ay isang pangngalang di-nabibilang, kaya ginagamit ang pangngalang nabibilang na loaf (masasalin dito bilang "hiwa") kagaya ng one loaf of bread ("isang hiwa ng tinapay") para sa isahan at two loaves of bread ("dalawang hiwa ng tinapay") para sa higit sa isa o pangmaramihan.[191]

Nalalapian din ang mga pangngalan sa wikang Ingles batay sa pag-aari, kung saan ginagamit ang hulaping 's (titik s na may kudlit, hal. girl's wallet "pitaka ng batang babae") o gamit ang pang-ukol na of (hal. wallet of the girl). Noon, ginagamit lamang ang 's sa mga pangngalang buhay at of sa mga pangngalang di-buhay. Di na ganito ang kaso sa kasalukuyan dahil sa paggamit ng mga katutubong mananalita sa 's kahit maging sa mga pangngalang di-buhay. Mababago ang posisyon ng kudlit sa 's kung nagtatapos ang pangngalan sa titik na s, kung saan magiging nasa dulo ito ng naturang salita (hal. sailors' ship "barko ng mga manlalayag").[187]

Nakakabuo ang mga pangngalan ng mga parirala (tinatawag na pariralang pangngalan) kung kinakailangan ang mga ito ng ibang uri ng salita kagaya ng pantukoy, panukat, pang-ukol, o pang-uri.[192] Maaari itong maiksi, kagaya ng sa the man ("ang lalaki"), na nagtataglay ng pangngalan (man "lalaki") at pantukoy (the "ang"). Maaari rin itong magtaglay ng mga panuring kagaya ng pang-uri (hal. tall man "matangkad na lalaki") bukod sa mga pantukoy, at maaari ring magsama ng iba pang mga pangngalan upang maging isang mahabang parirala gamit ang mga pang-ukol na and ("at") o with (masasalin bilang "kasama"): hal. the tall man with his wife and children ("ang matangkad na lalaki kasama ang kanyang asawa at mga anak"), na nagtataglay ng mga pantukoy, pangngalan, at pang-ukol. Gaano man kahaba ang mga pariralang pangngalan, itinuturing ito bilang iisang yunit sa pananaw ng semantika, partikular na sa mga kaso kung saan maaaring maging malabo ang tinutukoy na may-ari ng hulaping 's.[187][d]

Ginagamit ang isang grupo ng mga pantukoy para markahan ang mga pangngalan batay sa katiyakan, kung saan ginagamit ang pantukoy na the ("ang") upang markahan ang isang tiyak na pangngalan, at a o an para naman sa mga pangngalang di-tiyak (hal. ikumpara ang the president "ang pangulo" sa a president "isang pangulo"). Nakadepende ang paggamit sa a o an sa simulang tunog ng pangngalan: a kung isa itong tunog na katinig (hal. a pencil "isang lapis" o a uniform "isang uniporme" dahil nagsisimula ang salita sa tunog na /j/) habang an naman sa mga tunog na patinig (hal. an event "isang pangyayari" o an honest person "isang tapat na tao" dahil nagsisimula ang salita sa tunog na /ɑ/).[193] Samantala, ginagamit naman ang mga panukat (hal. one "isa", all "lahat") upang tukuyin ang kailanan o bilang ng isang pangngalan. Dapat sumasang-ayon ang pangngalan sa panukat na ginagamit, halimbawa, one pencil "isang lapis" pero all pencils "lahat ng lapis"). Palaging nasa simula ng mga pariralang pangngalan ang mga pantukoy.[194]

Pang-uri sa wikang Ingles ang mga salitang naglalarawan sa ibang mga salitang Ingles, karaniwan sa mga pangngalan, kagaya halimbawa ng red car ("pulang kotse"). Nasa unahan palagi ito ng salitang nilalarawan nito, at pagkatapos ng pantukoy kung meron man. Maaari ring umakto ang mga ito bilang panaguring naglalarawan, kagaya ng pang-uri na happy ("masaya") sa pangungusap na the child is happy ("masaya ang bata").[195] Hindi nilalapian ang mga pang-uri sa modernong Ingles, bagamat nilalapian ito noon. Gayunpaman, nilalapian pa rin ang ilang mga pang-uri batay sa antas ng pagkukumpara: walang paglalapi sa antas na lantay, ginagamit naman ang hulaping -er sa antas na pahambing, habang -est naman sa antas na pasukdol. May ilang pang-uri na may naiibang anyo para sa pahambing at pasukdol na antas: halimbawa ang salitang good ("maayos"), na may pahambing na better ("mas maayos") at pasukdol na best ("pinakamaayos"). Samantala, ginagamit naman ng ibang mga pang-uri ang isang hiwalay na salita para sa pahambing at pasukdol: more (masasalin dito bilang "mas") para sa pahambing (hal. more beautiful "mas maganda") habang most (masasalin dito bilang "pinaka-") para naman sa pasukdol (hal. most beautiful "pinakamaganda").[196] May pagkakaiba sa kung ano ang ginagamit ng mga mananalita na paraan para sa kaantasan; sa kasalukuyan, ipinapakita sa mga pag-aaral na mas nagiging karaniwan sa mga katutubong mananalita ang paggamit sa mga hiwalay na salita kesa sa paglalapi.[197]

Panghalip, kaukulan, at panauhan

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Di kagaya ng ibang uri ng salita sa wikang Ingles, napanatili ng mga panghalip ng wika ang marami sa mga paglalapi batay sa kaukulan at panauhan. Napanatili sa mga panghalip panao ang pagkakaiba sa anyong simuno o tagaganap sa karamihan sa mga panauhan gayundin sa pagtatangi batay sa buhay sa mga panghalip sa ikatlong panauhan at batay sa kasarian. Kumakatawan ang kaukulang simuno ng modernong Ingles sa kaukulang palagyo ng Lumang Ingles, habang kumakatawan naman ang kaukulang palayon sa kaukulang tagaganap at sa kaukulang patanggap ng Lumang Ingles.[198][199] Ginagamit ang kaukulang simuno kung simuno ang panghalip mismo ng isang sugnay, habang sa ibang kaso, ginagamit naman ang kaukulang palayon.[200]

Samantala, maaaring malaya o di-malaya ang magiging anyo ng mga panghalip paari sa wikang Ingles. Umaakto bilang pantukoy sa isang pangngalan ang mga di-malalayang panghalip paari (hal. my chair "upuan ko") habang umaakto naman na parang pangngalan ang mga malalayang panghalip paari (hal. the chair is mine "akin ang upuan").[201] Hindi na itinatangi sa modernong Ingles ang pagkapormal ng mga panghalip. Noon, itinatangi ito kagaya ng sa panghalip panao sa ikalawang panauhan: thou ang di-pormal habang you naman ang pormal na katumbas. Sa kasalukuyan, hindi na halos ginagamit ang thou, habang nanaig naman ang you sa kahit anong konteksto.[202]

Pare-pareho ang mga ginagamit na salita para sa anyong pang-isahan at pangmaramihan ng mga panghalip sa ikalawa at ikatlong panauhan:

  • Palaging magkapareho ng itsura ang mga panghalip sa ikalawang panauhan (you, your, yours "ikaw, mo, sa'yo") maliban sa anyong pabalik (yourself, yourselves "sa'yo, sa inyo") sa maraming dayalekto. Ginagamit ng ilang dayalekto ang isang hiwalay na pangmaramihang panghalip sa ikalawang panauhan: y'all ("kayong lahat") sa Aprikanong Amerikanong Bernakulong Ingles at Ingles ng Katimugang Estados Unidos, youse sa Australia, o ye sa Irlanda.
  • Sa ikatlong panauhan, parehong ginagamit sa modernong Ingles ang serye ng pares na they/them (they, them, their, theirs, themselves, "sila, kanila, nila, sa kanila") bilang pang-isahan o pangmaramihan. Ginagamit din ang naturang serye ng panghalip bilang mga pang-isahang panghalip na walang kasarian (minsan kasama ang pang-isahang panghalip pabalik na themself), partikular sa mga taong LGBT.[203][204]
Mga panghalip panao ng wikang Ingles
Panauhan Simuno Tagaganap Paari Pabalik
Malaya Di-malaya
Una Isahan I me my mine myself
Maramihan we us our ours ourselves
Ikalawa Isahan you your yours yourself
Maramihan yourselves
Ikatlo Isahan Tao Panlalaki he him his himself
Pambabae she her hers herself
Alinman they them their theirs themself[e]
Di-tao it its itself
Maramihan they them their theirs themselves

Pariralang pang-ukol ang tawag sa mga parirala na may pang-ukol at isa o higit pang pangngalan, kagaya ng with my dog ("kasama ng aso ko"), for my friend ("para sa aking kaibigan"), to school ("patungong paaralan"), o in England ("sa Inglatera"). Ginagamit ang pang-ukol sa wikang Ingles sa samu't saring paraan, mula sa paglarawan sa paggalaw, lugar, o relasyon ng isang bagay sa isa pang bagay, gayundin sa mga pambalarilang dahilan kagaya ng panimula ng isang komplementong sugnay o sa mga argumentong palihis ng mga pandiwa.[206] Halimbawa, sa pariralang I gave it to him ("binigay ko yon sa kanya"), minamarkahan ng pang-ukol na to ang di-tuwirang layon ng pandiwang give. Tradisyonal na kinokonsiderang pang-ukol ang isang salita kung binabago nito ang kaukulan ng kasunod nitong salita. Gayunpaman, kinokonsidera na ng mga kontemporaryong gabay sa balarila ang pagiging pang-ukol ng isang salita kung umaakto ito bilang simula ng mga pariralang pang-ukol.[207]

Pandiwa at pariralang pandiwa

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Nalalapian ang mga pandiwa sa wikang Ingles batay sa panahon at aspeto, at minamarkahan para sa pagsang-ayon sa mga pang-isahang paksang kasalukuyan sa ikatlong panauhan. Tanging ang pandiwang to be na lamang ang nalalapian para sa pagsang-ayon sa pangmaramihan at sa mga paksang nasa una at ikalawang panauhan.[196] Pinapares naman ang mga pandiwang pantulong kagaya ng have ng isa pang pandiwa na nasa anyong pawatas, pangnakaraan, o pangkasalukuyan. Bumubuo ang mga ito ng komplikadong sistema ng panahon, aspeto, at panagano. Natatangi ang mga pandiwang pantulong mula sa ibang mga pandiwa dahil puwedeng masundan ang mga ito ng negasyon, gayundin bilang ang unang bahagi ng isang pangungusap na patanong.[208][209]

May anim na anyo sa paglalapi ang karamihan ng mga pandiwa sa wikang Ingles, kung saan tatlo sa mga ito ang pangunahin: pangkasalukuyan, pang-isahang pangkasalukuyan sa ikatlong panauhan, at pangnakaraan. Ginagamit naman ang mga sekundaryong anyo para sa pawatas, pandiwaring pangngalang-diwa (gerund participle), at pandiwaring pangnakaraan.[210] Natatangi ang pandiwang to be, na ginagamit bilang ang pangunahing pandiwang pantulong para sa aspetong nagaganap gayundin bilang kopula bukod sa iba pang mga gamit,[211] dahil napanatili nito ang ilan sa mga orihinal nitong paglalapi at pagiging iba-iba ng anyo nito depende sa paksa: am sa pangkasalukuyan sa unang panauhan, is sa pang-isahan sa ikatlong panauhan, at are sa pang-isahan sa ikalawang panauhan gayundin sa lahat ng tatlong anyong pangmaramihan. Tanging been lamang ang pandiwaring pangnakaraan nito habang being naman ang pandiwaring pangngalang-diwa.[212]

Mga anyo ng paglalapi sa mga pandiwa
Malakas Karaniwan Katumbas sa Tagalog
Salita to take "kumuha" to love "magmahal"
Payak na pangkasalukuyan take love "nagmamahal ngayon"
Pang-isahang pangkasalukuyan sa ikatlong panauhan takes loves
Pangnakaraan took loved "nagmahal noon"
Pawatas take love "magmahal"
Pandiwaring pangngalang-diwa taking loving "nagmamahal"
Pandiwaring pangnakaraan taken loved "nagmahal"

Panahon, aspeto, at panagano

[baguhin | baguhin ang wikitext]

May dalawang pangunahing panahon ang wikang Ingles: nakaraan at di-nakaraan (kasalukuyan). Nalalapian ang mga pandiwa para sa nakaraan sa pamamagitan ng paggamit sa anyong pangnakaraan nito, na nabubuo gamit ang hulaping -ed (o -d para sa pandiwang nagtatapos sa titik e) para sa mga karaniwang pandiwa at hulaping -t o pagbabago sa mismong salita naman para sa mga malalakas na pandiwa. Hindi minamarkahan ang mga pandiwa sa panahong di-nakaraan, liban lamang sa pang-isahan sa ikatlong panauhan, kung saan nalalapian ito ng hulaping -s.[208]

Panahong pangkasalukuyan at pangnakaraan sa mga pandiwa
Kasalukuyan Tagalog Nakaraan Tagalog
Unang panauhan I run "Tumatakbo ako ngayon" I ran "Tumakbo ako kanina"
Ikalawang panauhan You run "Tumatakbo ka ngayon" You ran "Tumakbo ka kanina"
Ikatlong panauhan John runs "Tumatakbo si John ngayon" John ran "Tumakbo si John kanina"

Walang anyong panghinaharap ang mga pandiwa sa wikang Ingles.[213] Para mabuo ang panahong panghinaharap, gumagamit ang wikang Ingles ng mga pandiwang pantulong na will o shall.[214] Ginagamit rin ang katagang going to para mabuo ang panahong balak na panghinaharap.[215]

Panahong panghinaharap sa mga pandiwa
will Tagalog shall Tagalog going to Tagalog
Unang panauhan I will run "Tatakbo ako mamaya" I shall run "Dapat ako tumakbo mamaya" I am going to run "Balak kong tumakbo mamaya"
Ikalawang panauhan You will run "Tatakbo ka mamaya" You shall run "Dapat kang tumakbo mamaya" You are going to run "Balak mong tumakbo mamaya"
Ikatlong panauhan John will run "Tatakbo si John mamaya" John shall run "Dapat tumakbo si John mamaya" John is going to run "Balak tumakbo ni John mamaya"

Gumagamit rin ang wikang Ingles ng karagdagan pang mga pandiwang pantulong para maipahayag ang iba pang mga aspeto, partikular na ang have at be, na ginagamit para sa perpektibo (kumpleto o naganap) at di-perpektibong (di-kumpleto o nagaganap) panahong pangnakaraan (hal. I have run "Tumakbo ako" kumpara sa I was running "Tumatakbo ako"), gayundin sa pinagsamang panahon kagaya ng perpektibong pangnakaraan (hal. I had been running "Noon pa ako tumatakbo") at perpektibong pangkasalukuyan (hal. I have been running "Kanina pa ako tumatakbo").[216]

Para naman sa pagpapahayag ng panagano, gumagamit rin ang wikang Ingles ng mga pandiwang pantulong kagaya ng can, may, will, at shall at ang mga pangnakaraang anyo ng mga ito: could, might, would, at should. May dalawang pangunahing panagano ang wikang Ingles: pasakali (subjunctive) at pautos (imperative). Pareho itong nakabatay sa payak na anyo ng pandiwa, at ginagamit sa mga di-malalayang sugnay.[214]

Nabubuo ang anyong pawatas ng pandiwa sa pamamagitan ng pagsasama ng payak na anyo nito at ang pang-ukol na to. Ginagamit ito sa mga sugnay na pandiwa na nakadepende sa isang sugnay na pandiwa na may hanggan, ang tawag sa sugnay na nabubuo sa paligid ng isang pandiwa sa anyong pangnakaraan o pangkasalukuyan. Kalimitang ito ang mga pandiwang pantulong, kung saan tinatrato ang tunay na pandiwa bilang ang dumedependeng sugnay nito.[217] Halimbawa, sa pariralang He has to go ("Dapat na siyang umalis"), ang pandiwang pantulong na have ang nalapian sa anyong pangnakaraan habang walang nagbago sa pandiwang to go na nasa anyong pawatas naman. Isa rin halimbawa ang I saw him leave ("Nakita ko siyang umalis"), kung saan mapapansing nagbago ang pandiwang see upang maging nasa anyong pangnakaraan ito habang ang komplementong sugnay na pandiwa leave ay nanatili lamang sa anyong pawatas nito.

Pariralang pandiwa

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Gumagamit ang wikang Ingles ng mga pariralang pandiwa, na kombinasyon ng isang pandiwang nasa payak nitong anyo na sinusundan ng isang pang-ukol o pangatnig. Umaakto ito bilang iisang katagang panaguri. Halimbawa nito ang mga katagang wake up ("gumising"), put up ("pagpasensiyahan"), at get together ("magsama-sama"). Pawang mga idyoma ang kahulugan nito, na madalas ay malayo sa literal nitong salin; halimbawa, ang katagang lay off ay nangangahulugang "masibak" kahit na ang lay ay literal na "maglatag" at off naman ay literal na "magpatay [hal. ng ilaw]".[218] Kung ito ba ay isang hiwalay na kataga sa pananaw ng sintaksis o isa lamang kombinasyon ng pandiwa at pang-ukol (pananaw na nagtuturing sa wake up at run up bilang magkapareho sa pananaw ng sintaksis) ay kasakuluyang pinagdedebatehan ng mga gramatiko.[219]

Binabago ng mga pang-abay ang inilalarawan ng pandiwa sa pamamagitan ng pagbibigay ng karagdagang impormasyon ukol sa paano ito nagawa.[187] Nabubuo ang karamihan sa mga pang-abay sa wikang Ingles gamit ang isang pang-uri na nilapian ng hulaping -ly. Halimbawa, sa pangungusap na He runs quickly ("Tumatakbo siya nang mabilis"), nagmula ang pang-abay na quickly mula sa pang-uri na quick. May mga natatanging anyong pang-abay ang ilan sa mga karaniwang pang-uri, kagaya ng pang-uri na good, na may anyong pang-abay na well.[220]

Sa na The cat sat on the mat ("Umupo ang pusa sa sapin"), paksa ang The cat, na sinusundan ng pandiwang sat (pangnakaraang anyo ng sit), na sinusundan naman ng pariralang pang-ukol na on the mat, na nagtataglay ng isang pang-ukol, artikulo, at pangngalan.

Medyo analitiko ang modernong wikang Ingles.[221] Nakadebelop ito ng mga katangiang kagaya ng pandiwang modal at ayos ng salita bilang mga paraan para makagawa ng mga makakabuluhang pangungusap. Minamarkahan ng mga pandiwang pantulong ang mga pangungusap tulad ng mga tanong, negatibong polaridad, pasibong tinig, at aspetong nagaganap.[222]

Ayos ng salita

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Umalis ang wikang Ingles mula sa paggamit sa ayos ng salita na pandiwa pangalawa ng mga wikang Hermaniko upang maging isang wikang gumagamit na lang halos ng ayos na paksa-pandiwa-layon.[223] Dahil dito gayundin sa mga pandiwang pantulong, nakakagawa ang wikang Ingles ng mga pangungusap kung saan may dalawa o higit pang pandiwa sa gitna nito, kagaya halimbawa ng He had been hoping to try opening it ("Umaasa sana siya na masusubukan niyang mabuksan ito").[224]

Sa karamihan ng mga pangungusap, minamarkahan lamang ng wikang Ingles ang relasyong pambalarila batay sa ayos nito.[225] Palaging nauuna ang paksa bago ang pandiwa, na nauuna palagi sa layon nito. Sa madaling salita, nakabase sa posisyon sa pangungusap ang magiging gampanin ng mga salita sa isang pangungusap:

Paksa Pandiwa Layon
The dog bites the man
"Kinagat ng aso ang lalaki"
The man bites the dog
"Kinagat ng lalaki ang aso"

Gayunpaman, doble ang pagmarka sa isang salita kung ito ay isang panghalip: isa ayon sa posisyon nito at isa ayon naman sa paglalapi nito:

Paksa Pandiwa Layon
He hit him
"Hinampas niya siya"

Maaaring ilagay ang mga di-tuwirang layon ng mga pandiwang parehong palipat at katawanin bilang ang unang layon sa pangungusap na may dalawang layon, kagaya ng sa I gave Jane the book ("Binigay ko kay Jane yung aklat"), o bilang isang pariralang pang-ukol, kagaya ng sa I gave the book to Jane ("Binigay ko yung aklat kay Jane").[226]

Maaaring magtaglay ang isang pangungusap ng wikang Ingles ng isa o higit pang sugnay, na maaari naman magtaglay ng mga pariralang tulad ng pariralang pangngalan at pariralang pandiwa. Sa bawat pangungusap, palaging may isang pangunahing sugnay (tinatawag na malayang sugnay), kung saan pumapalibot ang mga di-malalayang sugnay. Maaaring gumanap ang mga di-malalayang sugnay bilang mga argumento ng malayang sugnay. Halimbawa, sa pariralang I think you're lying ("Sa tingin ko, nagsisinungaling ka"), think ang pandiwa ng pangunahing sugnay, ang panghalip na I ang paksa, at ang layon ay ang buong di-malayang sugnay na you are lying. Minsan, nilalagyan ito ng panghalip na that upang maging mas malinaw pa ang relasyong ito sa isang pangungusap, ngunit karaniwan itong tinatanggal.[227] Tinatawag naman na mga sugnay na panuring ang mga sugnay na gumaganap bilang tagapaglarawan o pantukoy ng isang bahagi ng pangunahing sugnay. Minamarkahan ito karaniwan ng mga panghalip kagaya ng that, who, at whom. Halimbawa, sa pangungusap na I saw the letter that you received today ("Nabasa ko ang sulat na natanggap mo ngayong araw"), inilalarawan ng sugnay na panuring na that you received today ang layon ng pangunahing sugnay na letter. Natatangi ito sa mga wikang Hermaniko, na karaniwang walang pagbabago sa ayos ng salita para sa mga malalaya at di-malalayang sugnay.[228]

Pandiwang pantulong

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Ginagamit ang mga pandiwang pantulong sa samu't saring paraan sa wikang Ingles, kabilang na sa pagpapahayag ng panahon, aspeto, at panagano. Gumagawa ang mga ito ng mga pangunahing sugnay, at gumaganap ang pangunahing pandiwa bilang ang simula ng isang di-malayang sugnay ng pandiwang pantulong. Halimbawa, sa pangungusap na The dog did not find its bone ("Hindi nahanap ng aso ang kanyang buto"), ang sugnay na find its bone ang komplemento ng negasyon ng did not. Ginagamit ang pagbabaligtad ng paksa-pantulong sa maraming paraan, kabilang na sa pokus, negasyon, at patanong na konstruksiyon.[229]

Gumaganap bilang pandiwang pantulong ang pandiwang do kahit na sa mga simpleng pasalaysay na pangungusap, kung saan umaakto ito bilang pananda ng pagdiin kagaya halimbawa sa I did shut the fridge ("Sinara ko mismo yung ref"); masasalin ang pandiwang do (nasa pangnakaraang anyo na did) dito bilang katumbas ng "mismo". Gayunpaman, ginagamit ito sa mga pangungusap na negasyon at baligtad dahil kinakailangan ng mga sugnay sa wikang Ingles ng isang pandiwang pantulong sa mga ganitong konstruksiyon. Hindi pinapayagan sa modernong wikang Ingles ang pagdagdag ng negasyon na not ("hindi") sa isang ordinaryong ("may hangganan") pandiwa kagaya halimbawa ng I know not (literal na "alam ko hindi"); pinapayagan lamang ito kasama ng isang pandiwang pantulong tulad ng do o isang pandiwang kopula, halimbawa, I did not know ("Hindi ko alam"). Ganito rin ang kaso sa mga sugnay na nangangailangang baligtarin kasama na ang mga tanong na nangangailangan ng pagbaligtad ng paksa at pandiwa.[230]

Ginagamit rin sa mga pasibong konstruksiyon ang mga pandiwang pantulong. Kinakailangan ng mga pasibong konstruksiyon ng isang aktibong konstruksiyon kung saan nagiging paksa nito ang layon ng aktibong konstruksiyon, at inaalis o gumaganap na lamang ang paksa bilang isang palihis na argumento na ipinapahayag sa isang pariralang pang-ukol. Nabubuo ang mga ito gamit ang pangnakaraang pandiwari ng pandiwang pantulong na to be o to get, bagamat hindi lahat ng mga barayti ng wikang Ingles ay pumapayag sa paggamit sa pangnakaraang pandiwari ng to get sa mga pasibong konstruksiyon. Halimbawa, ang aktibong she sees him ("nakita niya siya") ay nagiging he is seen by her ("siya ay nakita niya").[231]

Karaniwang nabubuo ang parehong tanong na oo/hindi at wh sa pamamagitan ng pagbabaligtad sa paksa at pandiwang pantulong (hal. John is going to sleep "Matutulog na si John" ay nagiging Is John going to sleep? "Matutulog na ba si John?" sa anyong patanong), na maaaring mangailangan ng sumusuportang do (hal. You like her "Gusto mo siya" ay nagiging Do you like her? "Gusto mo ba siya?" sa anyong patanong). Nagsisimula ang karamihan ng mga tanong sa mga salitang patanong na nagsisimula sa wh- kagaya ng who ("sino"), what ("ano"), where ("saan"), when ("kailan"), at why ("bakit"), gayundin sa how ("paano"). Halimbawa, sa pangungusap na What so you see? ("Ano ang nakikita mo?"), ang salitang patanong na What ang nasa simula kahit na gumaganap ito bilang layon ng pangungusap taliwas sa karaniwang ayos ng mga salita sa wikang Ingles. Gayunpaman, walang nagaganap na pagbabaligtad sa ayos kung gumaganap ang mga salitang patanong bilang paksa o bahagi ng paksa, kagaya ng sa Who saw the cat? ("Sino ang nakakita sa pusa?"). Maaari ring iharap ang mga pariralang pang-ukol kung umaakto ito bilang salitang patanong, kagaya ng sa To whose house do you went last night? ("Kaninong bahay ka pumunta kagabi?"). Tanging ang panghalip na who na lamang ang nalalapian para sa kaukulan, kung saan gumaganap ang whom ("para kanino") bilang ang anyong palayon nito, bagamat unti-unti na itong nalalaos sa maraming konteksto.[232]

Bagamat prominente ang paksa sa wikang Ingles, karaniwang pinag-uusapan-komento ang estrakturang ginagamit sa pakikipag-usap, kung saan nauuna ang pinag-uusapan (alam na impormasyon) sa komento (bagong impormasyon). Dahil sa kahigpitan sa paggamit ng paksa-pandiwa-layon sa mga pangungusap sa wikang Ingles, karaniwang gumaganap ang pinag-uusapan bilang ang paksa nito. Sa mga kaso kung saan ganito ang sitwasyon, karaniwan naman itong inaangat sa antas ng paksa. Isa sa mga paraan para magawa ito ay sa pamamagitan ng paggamit sa pasibong konstruksiyon. Bukod dito, ginagamit rin sa mga pangungusap na may pokus kung saan ibinababa ang pangunahing sugnay upang maging komplementng sugnay ng isang kopulang pangungusap na may pekeng paksa kagaya ng it o there (hal. it was the girl that the bee stung "yung batang babae ang kinagat ng bubuyog"). Ginagamit din ang mga pekeng paksa sa mga kaso ng kawalan ng paksa kagaya sa mga pandiwang di-personal (hal. it is raining "umuulan") o sa mga sugnay na nag-uulat (hal. there are many cars on the street "maraming kotse sa kalsada").[233]

Nabubuo ang pag-unawa sa pamamagitan ng mga deiktikong panghalip tulad ng anapora, halimbawa ang mga pangungusap na that is exactly what I mean ("yan nga yung ibig sabihin ko"), kung saan tumutukoy ang that bilang panghalip sa isang bagay na parehong alam ng mga nag-uusap, at he then went home ("umuwi siya pagkatapos"), kung saan ginagamit naman ang then bilang senyas ng pag-usad sa isang kinukuwentong salaysay.[234] Ginagamit din ang mga panandang pandiskurso kagaya ng mga salitang oh, so, at well upang isenyas ang pag-usad ng mga ideya sa mga pangungusap at makatulong pa nang husto sa pag-unawa. Madalas una ito sa mga pangungusap. Ginagamit rin ang mga ito upang isenyas ang paninindigan, kung saan pinoposisyon ng mga mananalita ang kanilang paninindigan ukol sa pinag-uusapan kagaya ng sa no way, is that true? ("weh? di nga?") o oh boy, I am hungry! ("haynaku, gutom na ko!"). Bagamat karaniwan itong katangian ng impormal at pasalitang rehistro ng wikang Ingles, ginagamit rin ito sa pormal at pasulat na rehistro ng wika.[235]

Nasa 170,000 salita ang nakatala sa Oxford English Dictionary na nilathala noong 1989, na aabot nang 220,000 salita kung isasama pati mga laos na'ng salita. Lagpas kalahati ang pangngalan, 1/4 ang pang-uri, at 1/7 naman ang pandiwa.[236] Ayon naman sa isang pagtataya, nasa isang milyong salita ang meron sa wika kung isasama pati mga salitang maagham, salitang may unlapi at hulapi, mga hiram na salita na may limitadong paggamit, mga teknikal na akronimo, at iba pa.[237]

Pagbuo ng salita

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Nakakabuo ng mga bagong salita ang wikang Ingles sa samu't saring paraan: paglilipat (paggamit ng salita sa ibang konteksto, hal. pangngalan na ginagamit bilang pandiwa) at pagsasama (pagbuo ng salita gamit ang ibang salita, hal. homesick na kombinasyon ng home ("tahanan") at sick ("sakit") upang mangahulugang "nami-miss ang tahanan").[238][237][239] Madalas din makabuo ang wikang Ingles gamit ng mga neolohismo na nakabase sa mga ugat na Latin o Griyego. Isa ring paraan para makabuo ng mga salita ang akronimo tulad halimbawa ng mga salitang laser at scuba.[240]



Mga salitang Ingles batay sa pinagmulang wika[241][242]

  Pranses, kabilang ang Anglo-Normando (28.30%)
  Latin, kabilang ang mga maagham at teknikal na hiram (28.24%)
  Hermaniko (Lumang Ingles, Lumang Nordiko, Olandes) (25%)
  Griyego (5.32%)
  Di alam (4.03%)
  Mula sa pangngalang pantangi (3.28%)
  Iba pa (5.83%)

Madalas manghiram ang wikang Ingles ng mga salita sa ibang wika sa malaking bahagi ng kasaysayan nito.[243] Nananatili pa ring nagmula sa Kanlurang Hermaniko ang karamihan sa mga pinakaginagamit na salita sa wika gayundin sa pangunahing bokabularyo nito.[244][237] Maraming mga pangungusap na mabubuo nang walang hiram na salita, ngunit imposible nang walang bokabularyong Anglo-Sahon.[245] Sa mga rehistro ng wikang Ingles, karaniwang ginagamit ang bokabularyong Anglo-Sahon sa mga usapang pambata habang mas gumagamjt naman ng mga hiram na salitang mula sa Latin ang mga mas pormal na pagsusulat sa abogasya, akademya, at agham.[246][247]

Dahil sa haba ng interaksyon ng wikang Pranses sa wikang Ingles, marami sa mga salitang Ingles ang nagmula sa wikang Latin at Pranses. Tinatayang nasa 28% ng kabuuang dami ng mga salitang Ingles ang nagmula sa Pranses,[248] habang 20% naman ang sa wikang Latin.[249] Nagmula rin ang marami sa mga salitang Latin mula sa wikang Griyego, na nananatili pa rin magpahanggang ngayon.[250] Samantala, nagmula naman ang mga salitang hiniram sa Lumang Nordiko mula noong ika-8 hanggang ika-11 siglo, sa panahon ng mga Nordiko sa Inglatera.[251][26]

Impluwensiya sa ibang wika

[baguhin | baguhin ang wikitext]
Paskil na nakasulat sa wikang Kastila ng Estados Unidos, na gumagamit ng salitang Ingles na free ("libre") imbes na sa katumbas nito sa wikang Kastila gratis.

Matindi ang impluwensiya ng wikang Ingles sa ibang mga wika.[248][252] Karaniwang tinuturong dahilan ang pagiging lingua franca nito, ang napakaraming aklat at pelikulang ginawa sa wikang Ingles, gayundin sa opinyon sa mga tao ukol sa pag-unawa sa naturang wika.[253] Karaniwang nanghihiram sa Amerikanong Ingles ang maraming mga wika.[254] Direkta itong hinihiram bilang kalke sa ibang mga wika kagaya ng sa wikang Tsino, o di kaya'y tinutumbasan batay sa tunog kagaya ng sa wikang Hapón.[255]

  1. Ingles: English /ˈɪŋɡlʃ/
  2. Hindi na binibigkas ang k at g sa /kn/ at /gn/, habang di naman binibigkas na ang w sa /sw/.
  3. Isang halimbawa nito ang paggawa ng mga tanong sa pamamagitan ng pagbaliktad sa pandiwang pantulong (auxiliary verb, hal. is, are, am) at sa paksa: ang "He will laugh" ('Tatawa siya') ay nagiging "Will he laugh?" ('Tatawa ba siya?') sa anyong patanong nito. Gayunpaman, kung walang pandiwang pantulong, ginagamit ang salitang do bilang pamalit sa nawawalang pandiwa: ang "He laughs." ('Tumawa siya') ay nagiging "Did he laugh" ('Tumawa ba siya?'). Pansinin na nasa anyong pangnakaraan ang pandiwang do (did) rito.
  4. Halimbawa ay ang pariralang the Philippine president's wife ("ang asawa ng pangulo ng Pilipinas"), kung saan nakakabit ang 's sa pariralang the Philippine president at hindi lamang sa president ayon sa semantika.
  5. Bagamat unang ginamit ang themself noon pang ika-14 na siglo, kinokonsidera pa rin ang paggamit nito bilang limitado. Ayon sa The Cambridge Grammar of the English Language, ang paggamit nito ay bihira at tinatanggap lamang ng minorya ng mga mananalita, bagamat inaasahang lalaganap ang paggamit nito sa hinaharap kasabay ng pagsikat ng pang-isahang they, kung saan maaaring makita ang anyong pangmaramihan nitong themselves bilang taliwas sa pagiging pang-isahan ng they.[205]
  1. "What are the top 200 most spoken languages?" [Ano-ano ang 200 pinaka-sinasalitang wika?]. Ethnologue (sa wikang Ingles). 2023. Inarkibo mula sa orihinal noong 18 Hunyo 2023.
  2. 1 2 Eberhard, David M.; Simons, Gary F.; Fennig, Charles D., mga pat. (2023). Ethnologue: Languages of the World [Ethnologue: Mga Wika ng Mundo] (sa wikang Ingles) (ika-26 (na) labas). Dallas, Estados Unidos: SIL International.
  3. Bammesberger 1992, pp. 29–30.
  4. König & van der Auwera 1994.
  5. Bazelmans 2009, pp. 325–326.
  6. Robinson 1992.
  7. Romaine 1982, pp. 56–65.
  8. Harbert 2006.
    • Bazelmans 2009, p. 326, "According to most researchers, this means that there cannot have been an 'original' Anglo-Frisian entity ..."
    • Stiles 2018, p. 31, "... It is not possible to construct the exclusive common relative chronology that is necessary in order to be able to establish a node on a family tree. The term and concept of 'Anglo-Frisian' should be banished to the historiography of the subject."
  9. Versloot 2017, pp. 341–342.
  10. Stiles 2018, pp. 5–6.
  11. Baugh, Albert (1951). A History of the English Language [Kasaysayan ng Wikang Ingles] (sa wikang Ingles). London: Routledge & Kegan Paul. pp. 60–83, 110–130.
  12. Collingwood & Myres 1936.
  13. Graddol, Leith & Swann et al. 2007.
  14. Blench & Spriggs 1999.
  15. Bosworth & Toller 1921.
  16. Campbell 1959, p. 4.
  17. Toon 1992, Chapter: Old English Dialects.
  18. Donoghue 2008.
  19. 1 2 3 Gneuss 2013, p. 23.
  20. Hogg & Denison 2006a, pp. 30–31.
  21. Hogg 1992a.
  22. Smith 2009.
  23. Trask 2010.
  24. Thomason & Kaufman 1988, pp. 284–290.
  25. 1 2 Kastovsky 1992, pp. 320, 332.
  26. Hogg 2006, pp. 360–361.
  27. Townend 2012, pp. 81–82.
  28. Short, Ian (2002). "Language and Literature" [Wika at Panitikan]. A Companion to the Anglo-Norman World [Gabay sa Mundong Anglo-Normando] (sa wikang Ingles). Boydell and Brewer. pp. 191–214. doi:10.1017/9781846150463.011. ISBN 978-1-84615-046-3.
  29. Townend 2012, pp. 99–100.
  30. Svartvik & Leech 2006, p. 39.
  31. Baker, Curt (Spring 2016). "Effects of the Norman Conquest on the English Language" [Mga Epekto ng Pananakop ng mga Normando sa Wikang Ingles]. Tenor Times (sa wikang Ingles). 5.
  32. Fischer & van der Wurff 2006, pp. 111–113.
  33. Horobin, Simon. "Chaucer's Middle English" [Gitnang Ingles ni Chaucer]. The Open Access Companion to the Canterbury Tales (sa wikang Ingles). Louisiana State University. Inarkibo mula sa orihinal noong 3 Disyembre 2019. The only appearances of their and them in Chaucer's works are in the Reeve's Tale, where they form part of the Northern dialect spoken by the two Cambridge students, Aleyn and John, demonstrating that at this time they were still perceived to be Northernisms
  34. Wycliffe, John. "Bible" [Bibliya] (PDF) (sa wikang Ingles). Wesley NNU. Inarkibo (PDF) mula sa orihinal noong 2 Pebrero 2017.
  35. 1 2 Lass 2000a.
  36. Görlach 1991, pp. 66–70.
  37. Nevalainen & Tieken-Boon van Ostade 2006, pp. 274–279.
  38. Cercignani 1981.
  39. Lass 2006, pp. 46–47.
  40. How English evolved into a global language 2010.
  41. The Routes of English.
  42. Romaine 2006, p. 586.
  43. 1 2 Mufwene 2006, p. 614.
  44. 1 2 Northrup 2013, pp. 81–86.
  45. 1 2 3 Graddol 2006.
  46. 1 2 Crystal 2003a.
  47. McCrum, MacNeil & Cran 2003, pp. 9–10.
  48. 1 2 Romaine 1999a.
  49. Leech et al. 2009, pp. 18–19.
  50. Mair & Leech 2006.
  51. Mair 2006.
  52. Breene, Keith (15 Nobyembre 2019). "Which countries are best at English as a second language?" [Ano-anong mga bansa at pinakamagaling mag-Ingles bilang pangalawang wika?] (sa wikang Ingles). World Economic Forum. Inarkibo mula sa orihinal noong 25 Nobyembre 2016.
  53. Crystal 2003b, p. 106.
  54. Crystal 2003b, pp. 108–109.
  55. Crystal 2003a, p. 69.
  56. "EF English Proficiency Index 2019" (PDF) (sa wikang Ingles). pp. 6–7.
  57. 1 2 Kachru 2006, p. 196.
  58. Svartvik & Leech 2006, p. 2.
  59. Bao 2006, p. 377.
  60. Trudgill & Hannah 2008, p. 5.
  61. Trudgill & Hannah 2008, p. 2.
  62. Romaine 1999.
  63. Baugh & Cable 2002.
  64. Trudgill 2006.
  65. Ammon 2008, pp. 1537–1539.
  66. Svartvik & Leech 2006, p. 122.
  67. Trudgill & Hannah 2008, pp. 5–6.
  68. Deumert 2006, p. 130.
  69. Deumert 2006, p. 131.
  70. Ryan 2013, Table 1.
  71. Ward, Rowena (2019). "'National' and 'Official' Languages Across the Independent Asia-Pacific" ['Pambansa' at 'Opisyal' na mga Wika ng Malayang Asya-Pasipiko]. Journal of Multidisciplinary International Studies (sa wikang Ingles). 16 (1/2): 83–84. doi:10.5130/pjmis.v16i1-2.6510.
  72. "40 Years of the Official Languages Act" [40 Taon ng Official Languages Act] (sa wikang Ingles). Department of Justice Canada. Inarkibo mula sa orihinal noong 10 Abril 2013.
  73. "Charter of the French language" [Karta ng Wikang Pranses]. Légis Québec (sa wikang Ingles). Québec Official Publisher. 26 Marso 2024.
  74. "Article 8 of the Constitution of Ireland" [Artikulo 8 ng Saligang-batas ng Irlanda]. Irish Statute Book (sa wikang Ingles). Enero 2020.
  75. "Maori Language Act 1987" (sa wikang Ingles).
  76. "Recognition for sign language" [Pagkilala sa wikang nakasenyas]. Television New Zealand (sa wikang Ingles). 6 Abril 2006. Inarkibo mula sa orihinal noong 15 Mayo 2011. Nakuha noong 21 Enero 2026.
  77. Huws, Catrin Fflur (Hunyo 2006). "The Welsh Language Act 1993: A Measure of Success?" [Ang Welsh Language Act 1993: Panukat sa Tagumpay?]. Language Policy (sa wikang Ingles). 5 (2): 141–160. doi:10.1007/s10993-006-9000-0.
  78. "Irish language and Ulster Scots bill clears final hurdle in Parliament" [Nalampasan na ng panukalang Irish language at Ulster Scots ang huling balakid nito sa Parlamento]. BBC News (sa wikang Ingles). 26 Oktubre 2022.
  79. Ho, Vivian; Pannett, Rachel (1 Marso 2025). "A Trump order made English the official language of the U.S. What does that mean?" [Ginawa sa bisa ng isang utos ni Trump ang wikang Ingles bilang opisyal na wika ng Estados Unidos. Ano'ng ibig sabihin nito?]. The Washington Post (sa wikang Ingles).
  80. "United States" [Estados Unidos]. The World Factbook (sa wikang Ingles). Central Intelligence Agency. 29 Mayo 2024. Inarkibo mula sa orihinal noong 12 Disyembre 2021. Nakuha noong 21 Enero 2026.
  81. "Countries in which English Language is a Mandatory or an Optional Subject" [Mga Bansa kung saan isang Kinakailangan o Mapipiling Asignatura ang Wikang Ingles] (sa wikang Ingles). The University of Winnipeg. Inarkibo mula sa orihinal noong 31 Oktubre 2022.
  82. Meierkord 2006, p. 165.
  83. Brutt-Griffler 2006, pp. 690–691.
  84. 1 2 Northrup 2013.
  85. Phillipson 2004, p. 47.
  86. Conrad & Rubal-Lopez 1996, p. 261.
  87. United Nations 2010.
  88. Richter 2012, p. 29.
  89. Ammon 2006, p. 321.
  90. Wojcik 2006, p. 139.
  91. International Maritime Organization 2011.
  92. International Civil Aviation Organization 2011.
  93. "Countries in which English Language is a Mandatory or an Optional Subject" [Mga Bansa kung saan isang Kinakailangan o Mapipiling Asignatura ang Wikang Ingles] (sa wikang Ingles). The University of Winnipeg. Inarkibo mula sa orihinal noong 31 Oktubre 2022.
  94. Kachru 2006, p. 195.
  95. European Commission 2012, pp. 21, 19.
  96. Crystal 2000.
  97. Jambor 2007.
  98. Svartvik & Leech 2006, Chapter 12: English into the Future.
  99. Gordin 2015.
  100. Brutt-Griffler 2006, pp. 694–695.
  101. Sailaja 2009, pp. 2–9.
  102. Crystal 2004.
  103. Graddol 2010.
  104. Mazrui & Mazrui 1998.
  105. Crystal 2006.
  106. Crystal 2003b, p. 107.
  107. Trudgill 1999, p. 10.
  108. Trudgill 1999, p. 125.
  109. Hughes & Trudgill 1996, p. 3.
  110. Hughes & Trudgill 1996, p. 37.
  111. Hughes & Trudgill 1996, p. 40.
  112. Hughes & Trudgill 1996, p. 31.
  113. Clark & Asprey 2013.
  114. Roach 2009, p. 4.
  115. Trudgill 1999, p. 80.
  116. Trudgill 1999, pp. 80–81.
  117. Aitken & McArthur 1979, p. 81.
  118. Romaine 1982.
  119. Barry 1982, pp. 86–87.
  120. Hickey 2007.
  121. Labov 2012.
  122. Wells 1982, p. 34.
  123. Boberg 2010.
  124. Labov, William; Ash, Sharon; Boberg, Charles (2006). The Atlas of North American English [Ang Atlas ng Ingles ng Hilagang Amerika] (sa wikang Ingles). Berlin: De Gruyter.
  125. Labov 1972.
  126. Levine & Crockett 1966.
  127. Schönweitz 2001.
  128. Montgomery 1993.
  129. Thomas 2008, pp. 95–96.
  130. Bailey 1997.
  131. Bailey 2001.
  132. Green 2002.
  133. Patrick 2006b.
  134. Eagleson 1982.
  135. Trudgill & Hannah 2002, pp. 16–21.
  136. Burridge 2010.
  137. Trudgill & Hannah 2002, pp. 24–26.
  138. Maclagan 2010.
  139. Gordon, Campbell & Hay et al. 2004.
  140. Dayag, Danilo (2008). "English-language media in the Philippines: Description and research" [Midya sa wikang Ingles sa Pilipinas: Paglalarawan at pananaliksik]. Mula sa Bautista, Ma. Lourdes; Bolton, Kingsley (mga pat.). Philippine English: Linguistic and Literary Perspectives [Pilipinong Ingles: Mga Pananaw sa Lingwistika at Panitikan] (sa wikang Ingles). Hong Kong: Hong Kong University Press. pp. 49–66. doi:10.5790/hongkong/9789622099470.003.0004. ISBN 978-962-209-947-0.
  141. Bautista, Maria Lourdes S. (2004). "Tagalog-English Code-switching as a Mode of Discourse" [Pagpapalitang-kodigo sa Tagalog-Ingles bilang Paraan ng Diskurso] (PDF). Asia Pacific Education Review (sa wikang Ingles). 5 (2): 226–233. doi:10.1007/BF03024960. S2CID 145684166. Inarkibo (PDF) mula sa orihinal noong 15 Mayo 2022.
  142. Lass 2002.
  143. Trudgill & Hannah 2002, pp. 30–31.
  144. Adegbija, Efurosibina (1989). "Lexico-semantic variation in Nigerian English" [Pagkakaibang leksikosemantiko sa Ingles ng Nigeria]. World Englishes (sa wikang Ingles). 8 (2): 165–177. doi:10.1111/j.1467-971X.1989.tb00652.x.
  145. Lawton 1982.
  146. Trudgill & Hannah 2002, p. 115.
  147. Trudgill & Hannah 2002, pp. 117–118.
  148. Lawton 1982, pp. 256–260.
  149. Trudgill & Hannah 2002, pp. 115–116.
  150. Sailaja 2009, pp. 19–24.
  151. Bjarkman, Peter C.; Hammond, Robert Matthew (1989). American Spanish Pronunciation [Pagbigkas ng wikang Kastila ng Amerika] (sa wikang Ingles). Washington, D.C.: Georgetown University Press. p. 226. ISBN 978-0-87840-099-7.
  152. Collins & Mees 2003, pp. 47–53.
  153. Trudgill & Hannah 2008, p. 13.
  154. Trudgill & Hannah 2008, p. 41.
  155. Brinton & Brinton 2010, pp. 56–59.
  156. Cohen 2012, p. 80.
  157. Collins & Mees 2003, pp. 46–50.
  158. Cruttenden 2014, p. 138.
  159. Flemming & Johnson 2007.
  160. Wells 1982, p. 167.
  161. Wells 1982, p. 121.
  162. Brinton & Brinton 2010, p. 60.
  163. König 1994, pp. 537–538.
  164. International Phonetic Association 1999, p. 42.
  165. Oxford Learner's Dictionary 2015, Entry "contract".
  166. Merriam Webster 2015, Entry "contract".
  167. Macquarie Dictionary 2015, Entry "contract".
  168. Brinton & Brinton 2010, p. 66.
  169. Lunden, Anya (2017). "Duration, vowel quality, and the rhythmic pattern of English" [Haba, kalidad ng patinig, at patern ng ritmo sa wikang Ingles]. Laboratory Phonology (sa wikang Ingles). 8: 27. doi:10.5334/labphon.37.
  170. Trudgill & Hannah 2002, pp. 4–6.
  171. Lass 1992, pp. 90, 118, 610; Lass 2000, pp. 80, 656.
  172. Roach 2009, p. 53.
  173. Giegerich 1992, p. 36.
  174. Wells 1982.
  175. Lass 2000, p. 114.
  176. Wells 1982, pp. xviii–xix.
  177. Wells 1982, p. 493.
  178. 1 2 Swan 2006, p. 149.
  179. Mountford 2006.
  180. Neijt 2006.
  181. 1 2 Daniels & Bright 1996, p. 653.
  182. 1 2 Abercrombie & Daniels 2006.
  183. Mountford 2006, p. 156.
  184. Daniels & Bright 1996, p. 654.
  185. Huddleston & Pullum 2002, p. 22.
  186. 1 2 3 4 Carter, Ronald; McCarthey, Michael; Mark, Geraldine; O'Keeffe, Anne (2016). English Grammar Today [Balarila ng Wikang Ingles Ngayon] (sa wikang Ingles). Cambridge University Press. ISBN 978-1-316-61739-7.
  187. Baugh, Albert; Cable, Thomas (2012). A history of the English language [Kasaysayan ng wikang Ingles] (sa wikang Ingles) (ika-6 (na) labas). Routledge. ISBN 978-0-415-65596-5.
  188. Aarts & Haegeman (2006), p. 118.
  189. Payne & Huddleston 2002.
  190. Huddleston & Pullum 2002, pp. 56–57.
  191. Huddleston & Pullum 2002, p. 55.
  192. "'A' or 'an'? What about before 'h'? An Indefinite Article Guide" ['A' ba o 'An': Gabay sa mga Di-tiyak na Pantukoy]. www.merriam-webster.com (sa wikang Ingles). Nakuha noong 29 Hunyo 2026.
  193. Huddleston & Pullum 2002, pp. 54–55.
  194. Huddleston & Pullum 2002, p. 530.
  195. 1 2 König 1994, p. 540.
  196. Mair 2006, pp. 148–149.
  197. Leech 2006, p. 69, "Nominative is a traditional name for the subjective case".
  198. O'Dwyer 2006, "English has subjective, objective and possessive cases.".
  199. Greenbaum & Nelson 2002.
  200. Huddleston & Pullum 2002, pp. 425–426.
  201. McMahon 2012, p. 182.
  202. Lee, Chelsea (31 Oktubre 2019). "Welcome, singular "they"" [Maligayang pagdating, pang-isahang they] (sa wikang Ingles). American Psychological Association. Inarkibo mula sa orihinal noong 14 Pebrero 2020.
  203. Kamm, Oliver (12 Disyembre 2015). "The Pedant: The sheer usefulness of singular 'they' is obvious" [Ang Pedante: Halata ang sobrang tinding pakinabang ng pang-isahang they]. The Times (sa wikang Ingles). Inarkibo mula sa orihinal noong 19 Hunyo 2019.
  204. Huddleston & Pullum 2002.
  205. Huddleston & Pullum 2002, p. 58.
  206. Huddleston & Pullum 2002, pp. 598–600.
  207. 1 2 Huddleston & Pullum 2002, p. 51.
  208. König 1994, p. 541.
  209. Huddleston & Pullum 2002, p. 50.
  210. Peters 2004, "be" p. 66.
  211. Huddleston & Pullum 2002, pp. 75, 91, 113–114.
  212. Huddleston & Pullum 2002, pp. 208–210.
  213. 1 2 Huddleston & Pullum 2002, pp. 51–52.
  214. Huddleston & Pullum 2002, pp. 210–211.
  215. Huddleston & Pullum 2002, pp. 50–51.
  216. "Finite and Nonfinite Clauses" [Mga Signay na May Hanggan at Walang Hanggan]. MyEnglishGrammar.com (sa wikang Ingles). Inarkibo mula sa orihinal noong 7 Disyembre 2019.
  217. Dixon 1982.
  218. Huddleston & Pullum 2002, p. 274.
  219. Huddleston & Pullum 2002, pp. 565–566.
  220. McArthur 1992, pp. 64, 610–611.
  221. Huddleston & Pullum 2002, pp. 1209–1219.
  222. König 1994, p. 553.
  223. Müller 2020, p. 666.
  224. König 1994, p. 550.
  225. König 1994, p. 551.
  226. Miller 2002, pp. 60–69.
  227. König 1994, p. 557.
  228. Huddleston & Pullum 2002, pp. 94–98.
  229. Huddleston & Pullum 2002, p. 114.
  230. Miller 2002, p. 26-27.
  231. Huddleston & Pullum 2002, pp. 7–8.
  232. Huddleston & Pullum 2002, pp. 1365–1370.
  233. Halliday & Hasan 1976.
  234. Schiffrin 1988.
  235. "How many words are there in the English language?" [Gaano karami ang mga salita sa wikang Ingles?]. Oxford Dictionaries (sa wikang Ingles). Inarkibo mula sa orihinal noong 9 Setyembre 2017.
  236. 1 2 3 Algeo 1999.
  237. Crystal 2003b, p. 129.
  238. Kastovsky 2006.
  239. Crystal 2003b, pp. 120–121.
  240. Maling banggit (Hindi tamang <ref> tag; walang binigay na teksto para sa refs na may pangalang Finkenstaedt1973); $2
  241. "What is the proportion of English words of French, Latin, or Germanic origin?" [Ano ang proporsiyon ng mga salitang Ingles na may Pranses, Latin, o Hermanikong pinagmulan?]. Ask the experts (sa wikang Ingles). Oxford University Press. 2008. Inarkibo mula sa orihinal noong 17 Agosto 2008.
  242. Denning, Kessler & Leben 2007, p. 7.
  243. Nation 2001, p. 265.
  244. Solodow, Joseph (2010). Latin Alive: The Survival of Latin in English and the Romance Languages [Buhay ang Latin: Ang Pananatili ng Latin sa Ingles at mga wikang Romanse] (sa wikang Ingles). Cambridge University Press. p. 196. ISBN 978-0-521-51575-7. {{cite book}}: Cite has empty unknown parameter: |1= ()
  245. Crystal 2003b, pp. 124–127.
  246. Algeo 1999, pp. 80–81.
  247. 1 2 Gottlieb 2006, p. 196.
  248. Burnley 1992, pp. 409–499.
  249. Romaine 1999, p. 4.
  250. Denning, Kessler & Leben 2007.
  251. Brutt-Griffler 2006, p. 692.
  252. Gottlieb 2006, p. 197.
  253. Gottlieb 2006, p. 198.
  254. Gottlieb 2006, p. 202.
[baguhin | baguhin ang wikitext]