MDMA


3,4-Metielenedioksimetamfetamien (MDMA), algemeen bekend as ecstasy (E) of molly, is 'n psigoaktiewe middel wat hoofsaaklik vir ontspanningsdoeleindes gebruik word.[1] Die verlangde effekte sluit in veranderde sensasies, verhoogde energie, empatie, sowel as plesier.[1] Wanneer dit mondelings ingeneem word, begin die effekte binne 30 tot 45 minute en duur dit 3 tot 6 uur.[2]
Nadelige gevolge sluit in verslawing, geheueprobleme, paranoia, slapeloosheid, tandekners, versteurde sig, sweet en 'n vinnige hartklop. Sterftes is aangemeld as gevolg van verhoogde liggaamstemperatuur en dehidrasie.[3] Na gebruik voel mense dikwels depressief en moeg.[3] MDMA werk hoofsaaklik deur die aktiwiteit van die neurotransmitters serotonien, dopamien en noradrenalien in dele van die brein te verhoog.[3] Dit behoort tot die gesubstitueerde amfetamienklasse van dwelms en het stimulerende en hallusinogene effekte.[4]
MDMA is onwettig in die meeste lande[5] en het vanaf 2018 geen goedgekeurde mediese gebruike nie. Beperkte uitsonderings word soms vir navorsing gemaak. Navorsers ondersoek of MDMA kan help met die behandeling van ernstige, behandelingsbestande posttraumatiese stresversteuring (PTSV) met fase 3 kliniese proewe om doeltreffendheid en veiligheid te ondersoek wat na verwagting in 2018 sal begin.[6] In 2017 het die FDA MDMA 'n deurbraakterapie- benaming vir PTSD toegestaan, wat beteken dat as studies belofte toon, 'n hersiening vir potensiële mediese gebruik vinniger kan plaasvind.
MDMA is die eerste keer in 1912 deur Merck ontwikkel. Dit is vanaf die 1970's gebruik om psigoterapie te verbeter en het in die 1980's as 'n straatdwelm gewild geword. MDMA word algemeen geassosieer met danspartytjies, raves en elektroniese dansmusiek.[7] Dit kan met ander stowwe soos efedrien, amfetamien en metamfetamien gemeng word.[3] In 2016 het ongeveer 21 miljoen mense tussen die ouderdomme van 15 en 64 ecstasy gebruik (0.3% van die wêreldbevolking). Dit was breedweg soortgelyk aan die persentasie mense wat kokaïen of amfetamiene gebruik, maar laer as vir dagga of opioïede.[8] In die Verenigde State het ongeveer 7% van mense teen 2017 MDMA op een of ander stadium in hul lewens gebruik en 0,9% het dit in die afgelope jaar gebruik.
Verwysings
[wysig | wysig bron]- 1 2 Meyer JS (2013). "3,4-methylenedioxymethamphetamine (MDMA): current perspectives". Substance Abuse and Rehabilitation. 4: 83-99. doi:10.2147/SAR.S37258. PMC 3931692. PMID 24648791.
{{Verwys vaktydskrif}}: VS1-onderhoud: ongemerkte vrye DOI (link) - ↑ Freye, Enno (28 Julie 2009). "Pharmacological Effects of MDMA in Man". Pharmacology and Abuse of Cocaine, Amphetamines, Ecstasy and Related Designer Drugs. Springer Netherlands. pp. 151–160. doi:10.1007/978-90-481-2448-0_24. ISBN 978-90-481-2448-0.
- 1 2 3 4 Anderson, Leigh, red. (18 Mei 2014). "MDMA". Drugs.com. Drugsite Trust. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 23 Maart 2016. Besoek op 30 Maart 2016. Geargiveer 23 Maart 2016 op Wayback Machine
- ↑ Freye, Enno (2009). Pharmacology and Abuse of Cocaine, Amphetamines, Ecstasy and Related Designer Drugs: A comprehensive review on their mode of action, treatment of abuse and intoxication (in Engels). Springer Science & Business Media. p. 147. ISBN 978-90-481-2448-0. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 5 Augustus 2020. Besoek op 30 Julie 2020.
- ↑ Patel, Vikram (2010). Mental and neurological public health a global perspective (1st uitg.). San Diego, CA: Academic Press/Elsevier. p. 57. ISBN 978-0-12-381527-9. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 10 September 2017.
- ↑ Feduccia AA, Holland J, Mithoefer MC (Februarie 2018). "Progress and promise for the MDMA drug development program". Psychopharmacology. 235 (2): 561-571. doi:10.1007/s00213-017-4779-2. PMID 29152674.
- ↑ World Health Organization (2004). Neuroscience of Psychoactive Substance Use and Dependence. World Health Organization. pp. 97–. ISBN 978-92-4-156235-5. Geargiveer vanaf die oorspronklike op 28 April 2016.
- ↑ World Drug Report 2018 (PDF). United Nations. Junie 2018. p. 7. ISBN 978-92-1-148304-8. Geargiveer (PDF) vanaf die oorspronklike op 27 Julie 2018. Besoek op 14 Julie 2018. Geargiveer 27 Julie 2018 op Wayback Machine