Keir Starmer

Keir Starmer
	; Keir Starmer (2024)
Pełne imię i nazwisko	Keir Rodney Starmer
Data i miejsce urodzenia	2 września 1962 ; Londyn
	Premier Wielkiej Brytanii
Okres	od 5 lipca 2024
Przynależność polityczna	Partia Pracy
Poprzednik	Rishi Sunak
	Lider opozycji
Okres	od 4 kwietnia 2020; do 5 lipca 2024
Przynależność polityczna	Partia Pracy
Poprzednik	Jeremy Corbyn
Następca	Rishi Sunak
	Lider Partii Pracy
Okres	od 4 kwietnia 2020
Poprzednik	Jeremy Corbyn
	Odznaczenia
	Multimedia w Wikimedia Commons
	Cytaty w Wikicytatach
	Strona internetowa

Keir Rodney Starmer (ur. 2 września 1962 w Londynie^[1]) – brytyjski prawnik i polityk, członek Izby Gmin, od 2020 lider Partii Pracy. Premier Wielkiej Brytanii od 2024.

Życiorys

Urodził się w centralnej londyńskiej dzielnicy Southwark jako jedno z czwórki dzieci pielęgniarki i ślusarza. Imię otrzymał po XIX- i XX-wiecznym labourzystowskim członku Izby Gmin i pierwszym przewodniczącym Partii Pracy, związkowcu Keirze Hardiem^[2]. Dorastał w mieście Oxted^[1]. W 1985 roku ukończył prawo na Uniwersytecie w Leeds, po czym ukończył studia podyplomowe w St Edmund Hall(inne języki) na Uniwersytecie Oksfordzkim^[2]. Był pierwszym członkiem swojej rodziny, który otrzymał wykształcenie wyższe^[1].

Jako prawnik zrobił karierę, zdobywając uwagę mediów i szereg nagród. Specjalizował się w prawach człowieka i prawie publicznym^[3]. Zajmował się m.in. karą śmierci na Karaibach, w Ugandzie, Kenii i Malawi. W latach 2008–2013 pełnił funkcję Dyrektora Oskarżeń Publicznych (ang. Director of Public Prosecutions).

Po raz pierwszy wszedł do Izby Gmin w wyborach powszechnych w 2015 roku z londyńskiego okręgu wyborczego Holborn and St Pancras, gdzie jako kandydat Partii Pracy był następcą ustępującego posła z tego okręgu, labourzysty Franka Dobsona. Ponownie wybierany z tego samego okręgu w 2017 oraz w 2019^[4].

18 września 2015 wszedł do gabinetu cieni Jeremy’ego Corbyna jako cień ministra stanu^[5] ds. imigracji; ustąpił z tego stanowiska 27 czerwca 2016 protestując, podobnie jak grupa innych labourzystów, przeciwko przywództwu Corbyna w partii^[6]. 6 października tego samego roku wszedł ponownie do gabinetu cieni jako cień sekretarza stanu ds. Brexitu^[4].

Na początku 2020 był liderem sondażu YouGov na następcę rezygnującego Jeremy’ego Corbyna^[7]. 4 kwietnia 2020 został wybrany na nowego przewodniczącego Partii Pracy, w ostatniej fazie już w pierwszej turze pokonując dwie ostatnie kontrkandydatki, posłanki Rebeccę Long-Bailey(inne języki) i Lisę Nandy^[8].

W maju 2022 brytyjska policja ogłosiła wszczęcie śledztwa w sprawie domniemanego naruszenia przepisów sanitarnych obowiązujących w 2021 podczas pandemii COVID-19 w Wielkiej Brytanii, śledztwo objęło również Starmera^[9]. W lipcu 2022 został oczyszczony z zarzutów^[10].

5 lipca 2024, po wyborach parlamentarnych wygranych przez Partię Pracy, otrzymał z rąk króla Karola III misję stworzenia gabinetu^[11]^[12]. Został 58. premierem w historii kraju oraz trzecim premierem za czasów panowania Karola III. 22 czerwca 2026 ogłosił rezygnację z funkcji przewodniczącego Partii Pracy i w konsekwencji premiera Zjednoczonego Królestwa. Obie funkcje będzie pełnił do wyłonienia następcy^[13].

Wyróżnienia

W 2002 otrzymał tytuł radcy królowej (ang. Queen’s Counsel, QC).

W 2014 za zasługi na polu prawa i sprawiedliwości kryminalnej został mianowany komandorem Orderu Łaźni^[14] uzyskując prawo używania tytułu honorowego sir przed nazwiskiem.

Życie prywatne

W 2007 ożenił się z prawniczką Victorią Alexander(inne języki)^[15]. Przodkowie Victorii są żydowskiego pochodzenia i mają polskie korzenie^[16]. Mają dwoje dzieci, córkę i syna^[17].

Jest peskatarianinem, a jego żona wegetarianką. W jednym z wywiadów przyznał, że dał swoim dzieciom możliwość jedzenia mięsa, dopiero kiedy skończyły 10 lat^[18].

Deklaruje się jako ateista^[19].

Przypisy

1 2 3 ArmaniA. Syed ArmaniA., Everything to Know About U.K. PM Contender Keir Starmer [online], TIME, 2 czerwca 2024 [dostęp 2024-06-09] (ang.).
1 2 Labour leadership winner: Sir Keir Starmer, „BBC News”, 4 kwietnia 2020 [dostęp 2020-04-05] (ang.).
↑ Keir Starmer: 25 years of coverage in The Lawyer [online], The Lawyer, 4 kwietnia 2020 [dostęp 2020-04-05] (ang.).
1 2 Parliamentary career for Keir Starmer – MPs and Lords – UK Parliament [online], members.parliament.uk [dostęp 2020-04-05] (ang.).
↑ Pozycja ministra stanu w rządach Zjednoczonego Królestwa ma zwykle inne znaczenie niż np. w systemie polskim. Ministrowie stanu Jej Królewskiej Mości mają pozycję niższą od sekretarzy stanu.
↑ Keir Starmer resigns as shadow home office minister [online], ITV News, 27 czerwca 2016 [dostęp 2020-04-05] (ang.).
↑ Sondaż: Keir Starmer faworytem wyborów w Partii Pracy. 11-punktowa przewaga w sondażu [online], rp.pl, 2 stycznia 2020 [dostęp 2020-04-05] (pol.).
↑ Partia Pracy wybrała nowego lidera. Został nim Keir Starmer [online], TVN24, 4 kwietnia 2020 [dostęp 2020-04-05] (pol.).
↑ Europe Royaume-Uni: le leader de l'opposition visé par une enquête pour violation du confinement [online], RFI, 6 maja 2022 [dostęp 2022-05-06] (fr.).
↑ KateK. Whannel KateK., Sir Keir Starmer cleared by police over Durham lockdown beers [online], BBC, 8 lipca 2022 [dostęp 2024-06-09] (ang.).
↑ Wielka Brytania ma nowego premiera. Król powierzył mu misję. onet.pl. [dostęp 2024-07-05].
↑ Keir Starmer: Labour leader becomes UK prime minister [online], bbc.com [dostęp 2024-07-05] (ang.).
↑ Spekulacje się potwierdziły. Brytyjski premier podaje się do dymisji [online], tvp.info [dostęp 2026-06-22] .
↑ Knighthood: former Director of Public Prosecutions Keir Starmer QC [online], awards intelligence, 2 stycznia 2014 [dostęp 2020-04-05] (ang.).
↑ IsaacI. Bickerstaff IsaacI., What do we know about Sir Keir Starmer’s wife, Lady Starmer? [online], Tatler, 24 kwietnia 2020 [dostęp 2024-06-09] (ang.).
↑ CnaanC. Liphshiz CnaanC., UK Labour leader Starmer opens up about his family’s Jewish traditions [online], The Times of Israel, 29 grudnia 2020 [dostęp 2024-06-09] (ang.).
↑ NicholaN. Murphy NicholaN., Keir Starmer's 'sassy' wife Victoria and very private teenage children [online], HELLO!, 23 maja 2024 [dostęp 2024-06-09] (ang.).
↑ GenevieveG. Holl-Allen GenevieveG., Sir Keir Starmer: I didn’t let my children eat meat until they were 10, „The Telegraph”, 26 lipca 2023, ISSN 0307-1235 [dostęp 2024-07-11] (ang.).
↑ Mark A.M.A. Kellner Mark A.M.A., British PM ducks reporter’s ‘Catholic question,’ blasts atheist Labor rival as ‘a fool’ [online], The Washington Times, 15 czerwca 2021 [dostęp 2024-06-09] (ang.).

[:2-1] 1 2 3 ArmaniA. Syed ArmaniA., Everything to Know About U.K. PM Contender Keir Starmer [online], TIME, 2 czerwca 2024 [dostęp 2024-06-09] (ang.).

[:1-2] 1 2 Labour leadership winner: Sir Keir Starmer, „BBC News”, 4 kwietnia 2020 [dostęp 2020-04-05] (ang.).

[3] Keir Starmer: 25 years of coverage in The Lawyer [online], The Lawyer, 4 kwietnia 2020 [dostęp 2020-04-05] (ang.).

[:0-4] 1 2 Parliamentary career for Keir Starmer – MPs and Lords – UK Parliament [online], members.parliament.uk [dostęp 2020-04-05] (ang.).

[5] Pozycja ministra stanu w rządach Zjednoczonego Królestwa ma zwykle inne znaczenie niż np. w systemie polskim. Ministrowie stanu Jej Królewskiej Mości mają pozycję niższą od sekretarzy stanu.

[6] Keir Starmer resigns as shadow home office minister [online], ITV News, 27 czerwca 2016 [dostęp 2020-04-05] (ang.).

[7] Sondaż: Keir Starmer faworytem wyborów w Partii Pracy. 11-punktowa przewaga w sondażu [online], rp.pl, 2 stycznia 2020 [dostęp 2020-04-05] (pol.).

[8] Partia Pracy wybrała nowego lidera. Został nim Keir Starmer [online], TVN24, 4 kwietnia 2020 [dostęp 2020-04-05] (pol.).

[9] Europe Royaume-Uni: le leader de l'opposition visé par une enquête pour violation du confinement [online], RFI, 6 maja 2022 [dostęp 2022-05-06] (fr.).

[10] KateK. Whannel KateK., Sir Keir Starmer cleared by police over Durham lockdown beers [online], BBC, 8 lipca 2022 [dostęp 2024-06-09] (ang.).

[11] Wielka Brytania ma nowego premiera. Król powierzył mu misję. onet.pl. [dostęp 2024-07-05].

[12] Keir Starmer: Labour leader becomes UK prime minister [online], bbc.com [dostęp 2024-07-05] (ang.).

[13] Spekulacje się potwierdziły. Brytyjski premier podaje się do dymisji [online], tvp.info [dostęp 2026-06-22] .

[14] Knighthood: former Director of Public Prosecutions Keir Starmer QC [online], awards intelligence, 2 stycznia 2014 [dostęp 2020-04-05] (ang.).

[15] IsaacI. Bickerstaff IsaacI., What do we know about Sir Keir Starmer’s wife, Lady Starmer? [online], Tatler, 24 kwietnia 2020 [dostęp 2024-06-09] (ang.).

[16] CnaanC. Liphshiz CnaanC., UK Labour leader Starmer opens up about his family’s Jewish traditions [online], The Times of Israel, 29 grudnia 2020 [dostęp 2024-06-09] (ang.).

[17] NicholaN. Murphy NicholaN., Keir Starmer's 'sassy' wife Victoria and very private teenage children [online], HELLO!, 23 maja 2024 [dostęp 2024-06-09] (ang.).

[18] GenevieveG. Holl-Allen GenevieveG., Sir Keir Starmer: I didn’t let my children eat meat until they were 10, „The Telegraph”, 26 lipca 2023, ISSN 0307-1235 [dostęp 2024-07-11] (ang.).

[19] Mark A.M.A. Kellner Mark A.M.A., British PM ducks reporter’s ‘Catholic question,’ blasts atheist Labor rival as ‘a fool’ [online], The Washington Times, 15 czerwca 2021 [dostęp 2024-06-09] (ang.).

[a-20] 1 2 Prezydent pełni równocześnie funkcję szefa rządu.

[b-21] Republika Kosowa jest uznawana przez 109 ze 193 państw członkowskich ONZ, 22 z 27 państw członkowskich UE oraz 28 z 32 państw członkowskich NATO (stan na 2025).

[d-22] Pełniąca obowiązki.

[23] Kolegialny organ pełniący funkcję głowy państwa i szefa rządu.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]

[17]

[18]

[19]

[A]

[B]

[C]

[D]

Królestwo Wielkiej Brytanii (1707–1800)	Robert Walpole (1721–1742) Lord Wilmington (1742–1743) Henry Pelham (1743–1754) Thomas Pelham-Holles (1754–1756) William Cavendish (1756–1757) Książę Newcastle (1757–1762) Lord Bute (1762–1763) George Grenville (1763–1765) Lord Rockingham (1765–1766) Lord Chatham (1766–1768) Książę Grafton (1768–1770) Lord North (1770–1782) Lord Rockingham (1782) Lord Shelburne (1782–1783) Książę Portland (1783) William Pitt Młodszy (1783–1800)
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii (1801–1922)	William Pitt Młodszy (1801) Henry Addington (1801–1804) William Pitt Młodszy (1804–1806) Lord Grenville (1806–1807) Książę Portland (1807–1809) Spencer Perceval (1809–1812) Lord Liverpool (1812–1827) George Canning (1827) Lord Goderich (1827–1828) Książę Wellington (1828–1830) Lord Grey (1830–1834) Lord Melbourne (1834) Książę Wellington (1834) Robert Peel (1834–1835) Lord Melbourne (1835–1841) Robert Peel (1841–1846) John Russell (1846–1852) Lord Derby (1852) Lord Aberdeen (1852–1855) Lord Palmerston (1855–1858) Lord Derby (1858–1859) Lord Palmerston (1859–1865) Lord Russell (1865–1866) Lord Derby (1866–1868) Benjamin Disraeli (1868) William Ewart Gladstone (1868–1874) Lord Beaconsfield (Benjamin Disraeli) (1874–1880) William Ewart Gladstone (1880-1885) Lord Salisbury (1885–1886) William Ewart Gladstone (1886) Lord Salisbury (1886–1892) William Ewart Gladstone (1892–1894) Lord Rosebery (1894–1895) Lord Salisbury (1895–1902) Arthur Balfour (1902–1905) Henry Campbell-Bannerman (1905–1908) Herbert Henry Asquith (1908–1916) David Lloyd George (1916–1922) Andrew Bonar Law (1922)
Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (od 1922)	Andrew Bonar Law (1922–1923) Stanley Baldwin (1923–1924) Ramsay MacDonald (1924) Stanley Baldwin (1924–1929) Ramsay MacDonald (1929–1935) Stanley Baldwin (1935–1937) Neville Chamberlain (1937–1940) Winston Churchill (1940–1945) Clement Attlee (1945–1951) Winston Churchill (1951–1955) Anthony Eden (1955–1957) Harold Macmillan (1957–1963) Alec Douglas-Home (1963–1964) Harold Wilson (1964–1970) Edward Heath (1970–1974) Harold Wilson (1974–1976) James Callaghan (1976–1979) Margaret Thatcher (1979–1990) John Major (1990–1997) Tony Blair (1997–2007) Gordon Brown (2007–2010) David Cameron (2010–2016) Theresa May (2016–2019) Boris Johnson (2019–2022) Liz Truss (2022) Rishi Sunak (2022–2024) Keir Starmer (od 2024)

W Izbie Gmin	Keir Hardie Arthur Henderson George Nicoll Barnes Ramsay MacDonald Arthur Henderson William Adamson John Robert Clynes Ramsay MacDonald Arthur Henderson George Lansbury Clement Attlee Hugh Gaitskell George Brown Harold Wilson James Callaghan Michael Foot Neil Kinnock John Smith Margaret Beckett Tony Blair Gordon Brown Harriet Harman Ed Miliband Jeremy Corbyn Keir Starmer
W Izbie Lordów	Lord Haldane Lord Parmoor Lord Ponsonby of Shulbrede Lord Snell Lord Addison Lord Jowitt Lord Alexander of Hillsborough Lord Longford Lord Shackleton Lord Shepherd Lord Peart Lord Cledwyn of Penrhos Lord Richard Lady Jay of Paddington Lord Williams of Mostyn Lady Amos Lady Ashton Lady Royall Lady Smith

W dniu powstania	Keir Starmer Angela Rayner Rachel Reeves Pat McFadden David Lammy Yvette Cooper John Healey Shabana Mahmood Wes Streeting Bridget Phillipson Ed Miliband Liz Kendall Jonathan Reynolds Peter Kyle Louise Haigh Steve Reed Lisa Nandy Hilary Benn Ian Murray Jo Stevens Lucy Powell Angela Smith
Późniejsi członkowie gabinetu	Heidi Alexander Douglas Alexander Alan Campbell Darren Jones Emma Reynolds James Murray Lucy Rigby Dan Jarvis

Przywódcy państw	Albania Andora Austria Belgia Białoruś Bośnia i Hercegowina Bułgaria Chorwacja Czarnogóra Cypr^[A] Czechy Dania Estonia Finlandia Francja Grecja Hiszpania Holandia Irlandia Islandia Liechtenstein Litwa Luksemburg Łotwa Kosowo^[B]^[C] Macedonia Północna Malta Mołdawia Monako Niemcy Norwegia Polska Portugalia Rosja Rumunia San Marino Serbia Słowacja Słowenia Szwajcaria^[D] Szwecja Turcja^[A] Ukraina Watykan Węgry Wielka Brytania Włochy
Przywódcy państw nieuznawanych	Cypr Północny Naddniestrze
Premierzy rządów	Albania Andora Austria Belgia Białoruś Bośnia i Hercegowina Bułgaria Chorwacja Czarnogóra Czechy Dania Estonia Finlandia Francja Grecja Hiszpania Holandia Irlandia Islandia Kosowo Liechtenstein Litwa Luksemburg Łotwa Macedonia Północna Malta Mołdawia Monako Niemcy Norwegia Polska Portugalia Rosja Rumunia Serbia Słowacja Słowenia Szwecja Ukraina Watykan Węgry Wielka Brytania Włochy
Premierzy rządów państw nieuznawanych	Cypr Północny Naddniestrze